ဂ။ လူတို့ကို ဘုရားသခင် သန့်စင်ပြီး ကယ်တင်ပုံနှင့်ပတ်သက်သည့် လူတို့၏ အယူအဆများနှင့် စိတ်ကူးများ

ဘုရားသခင်၏ အမှုတော်နှင့်ပတ်သက်၍ လူတို့၌ အခြားသော အယူအဆနှင့် စိတ်ကူးတစ်မျိုး ရှိသေးသည်၊ ယင်းမှာ ၎င်းတို့၏ နေ့စဉ်အသက်တာများတွင် ၎င်းတို့ အားနည်းသည့်အခါ၊ ဘုရားသခင်အပေါ် အမျိုးမျိုးသော ပုန်ကန်မှုများ ၎င်းတို့ထဲ၌ ပေါ်ပေါက်လာသည့်အခါ သို့မဟုတ် ဘုရားသခင်ကို ပုန်ကန်ပြီး ဆန့်ကျင်သည့်အရာများကို ၎င်းတို့ လုပ်ဆောင်ခဲ့သည့်အခါ ၎င်းတို့သည် မိမိတို့၏ အယူအဆများနှင့် စိတ်ကူးများတွင် ဆုံးမပဲ့ပြင်ခြင်း၊ ရိုက်နှက်ဆုံးမခြင်း သို့မဟုတ် အပြစ်ဒဏ်ပေးခြင်း၊ ကျိန်ဆဲခြင်း စသည်တို့ကိုပင် ခံရသင့်သည်ဟု ယုံကြည်ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ ဥပမာအားဖြင့် လူတို့သည် တစ်ခါတစ်ရံ စကားမှားပြောမိခြင်း သို့မဟုတ် အယူအဆအချို့ကို ထုတ်ဖော်မိခြင်း၊ သို့မဟုတ် တစ်စုံတစ်ခုအပေါ် အမြင်အချို့နှင့် မနာခံမှုအချို့ ရှိခြင်းတို့ ဖြစ်သည်၊ ပြီးနောက် အချိန်အတန်ကြာသော် ၎င်းတို့က “ကျွန်ုပ်သည် ဤပုန်ကန်မှုနှင့် သစ္စာဖောက်ခြင်းကို ထုတ်ဖော်ခဲ့ပြီးဖြစ်သည်၊ သို့သော် အဘယ်ကြောင့် ကျွန်ုပ် ဆုံးမပဲ့ပြင်ခြင်း မခံရသနည်း။ ကျွန်ုပ်၏ လျှာပေါ်တွင် အနာဖုများ မရှိ၊ ညဘက်တွင် အိပ်မက်ဆိုးများ မမက်၊ ကျွန်ုပ်၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင်လည်း မငြိမ်မသက် မခံစားရပါ။ အဘယ်ကြောင့်နည်း။ ကျွန်ုပ်သည် သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်၏ အမှုတော်ကို အဘယ်ကြောင့် မခံစားရသနည်း” ဟု တွေးကြသည်။ ၎င်းတို့၏ အယူအဆများနှင့် စိတ်ကူးများတွင် ၎င်းတို့က ဘုရားသခင်သည် ၎င်းတို့ကို ကယ်တင်ရန် ကြွလာခဲ့သည်၊ ဘုရားသခင်၏ အမှုတော်သည် ၎င်းတို့ကို သိမ်းပိုက်ရုံသာမက ပြောင်းလဲပြီး သန့်စင်ရမည်၊ ၎င်းတို့၌ရှိသော သမ္မာတရားနှင့် မကိုက်ညီသည့် အတွေးအခေါ်များနှင့် ရှုထောင့်အမြင် အမျိုးမျိုးကို ပြောင်းလဲရမည်ဖြစ်သောကြောင့် ၎င်းတို့၏ အတွေးများထဲတွင် သမ္မာတရားနှင့် မကိုက်ညီသည့်အရာများ သို့မဟုတ် ညစ်ညမ်းသော၊ ညစ်ပတ်သော သို့မဟုတ် ကောက်ကျစ်ဆိုးယုတ်သောအရာများ ရှိနေပါက ၎င်းတို့သည် ဆုံးမပဲ့ပြင်ခြင်း၊ ကဲ့ရဲ့ပြစ်တင်ခြင်း သို့မဟုတ် အပြစ်ဒဏ်ပေးခြင်းကိုပင် ခံရသင့်သည်ဟု ယုံကြည်ကြသည်၊ ပြီးလျှင် ၎င်းတို့က “လူတို့သည် မကြာခဏ ဆုံးမပဲ့ပြင်ခြင်း မခံရလျှင် မည်သို့ ပြောင်းလဲနိုင်မည်နည်း၊ မည်သို့ သန့်ရှင်းစင်ကြယ်နိုင်မည်နည်း” ဟု တွေးကြသည်။ ဤတွင် လူတို့၏ အယူအဆများနှင့် စိတ်ကူးများမှာ အဘယ်နည်း။ ဆိုလိုသည်မှာ ၎င်းတို့သည် မကြာခဏ ဆုံးမပဲ့ပြင်ခြင်း၊ ကဲ့ရဲ့ပြစ်တင်ခြင်း၊ ရိုက်နှက်ခြင်း၊ အပြစ်ဒဏ်ပေးခြင်း၊ ပြစ်တင်ဆုံးမခြင်းနှင့် တရားစီရင်ခြင်းတို့ကိုပင် ခံရသင့်သည်၊ ထိုသို့ပြုလုပ်မှသာ ၎င်းတို့သည် စိတ်သဘောထား ပြောင်းလဲခြင်းကို ရရှိနိုင်သည်ဟူ၍ ဖြစ်သည်။ သို့ရာတွင် နေ့စဉ်အသက်တာ၌ လူတို့သည် ညစ်ညမ်းခြင်း၊ ကောက်ကျစ်ဆိုးယုတ်ခြင်းနှင့် ဖောက်ပြန်ပျက်စီးခြင်းတို့ကို ထုတ်ဖော်သည့်အခါ ၎င်းတို့က ယင်းတို့ကို အလွန်သဘာဝကျကျ ထုတ်ဖော်ကြသည်၊ ၎င်းတို့သည် ယင်းကို ခံစားနိုင်ကြသည်၊ ပြီးလျှင် ဤနည်းလမ်းဖြင့် အသက်ရှင်နေထိုင်ရသည်မှာ ငြိမ်သက်သည်ဟုပင် ခံစားရပြီး ၎င်းတို့သည် ဆုံးမပဲ့ပြင်ခြင်း သို့မဟုတ် အပြစ်ဒဏ်ပေးခြင်း ခံနေရသည်ဟု မခံစားရဘဲ ယင်းကို ပုံမှန်မဟုတ်ဟု ၎င်းတို့က မြင်ကြသည်။ လူတို့က ဖောက်ပြန်ပျက်စီးခြင်းကို ထုတ်ဖော်ပါက အနည်းဆုံးအနေဖြင့် ၎င်းတို့သည် ကဲ့ရဲ့ပြစ်တင်ခြင်းခံရသည်ဟု ခံစားရသင့်သည်၊ သို့မဟုတ် ဖျားနာသင့်သည်၊ သို့မဟုတ် ၎င်းတို့၏ ပါးစပ်တွင် အနာဖုများ ပေါက်သင့်သည်၊ သို့မဟုတ် အစာစားသည့်အခါ နင်ခြင်း သို့မဟုတ် လျှာကို ကိုက်မိခြင်း ဖြစ်သင့်သည်၊ ပြီးလျှင် ၎င်းတို့ မကြည့်သင့်သည့်အရာတစ်ခုကို ကြည့်မိပါက ၎င်းတို့၏ မျက်လုံးများ နီရဲပြီး ရောင်ရမ်းသင့်သည်ဟု တွေးကြသည်။ ငါ့ကို ပြောလော့၊ ဘုရားသခင်သည် ဤအရာများကို လုပ်ဆောင်တော်မူသလော။ (မလုပ်ဆောင်ပါ။) ဘုရားသခင်သည် ယင်းတို့ကို လုံးဝ မလုပ်ဆောင်သလော။ (လူတို့သည် သမ္မာတရားကို နားမလည်သည့်အခါ ဘုရားသခင်သည် ၎င်းတို့၏ ဝိညာဉ်ရင့်ကျက်မှုအတိုင်း ၎င်းတို့ကို အနည်းငယ် ဆုံးမပဲ့ပြင်ပြီး ကဲ့ရဲ့ပြစ်တင်ကောင်း ပြစ်တင်နိုင်သည်၊ ထိုသို့ဖြင့် ၎င်းတို့သည် မိမိတို့ကိုယ်ကို ဆင်ခြင်သုံးသပ်ပြီး သမ္မာတရားထဲသို့ ဝင်ရောက်နိုင်မည်။ သို့ရာတွင် လူတို့သည် သမ္မာတရားကို နားလည်ပြီး မိမိတို့ လုပ်ဆောင်ခဲ့သည့်အရာသည် မှားယွင်းကြောင်း မိမိတို့၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိရှိသည့်အခါ ထိုအခြေအနေတွင် ဘုရားသခင်သည် ၎င်းတို့ကို လုံးဝ ဆုံးမပဲ့ပြင်တော်မူမည် မဟုတ်ပေ။ အကြောင်းမှာ သူသည် ၎င်းတို့ သမ္မာတရားကို ရှာဖွေနိုင်ရန်နှင့် သူ၏ နှုတ်ကပတ်တော်များနှင့် သမ္မာတရားကို အသုံးပြု၍ မိမိတို့၏ လုပ်ဆောင်ချက်များနှင့် အပြုအမူများကို တိုင်းတာနိုင်ရန် မျှော်လင့်တော်မူသောကြောင့် ဖြစ်သည်။) အလွန်ကောင်းစွာ မိတ်သဟာယဖွဲ့ခဲ့သည်။ လူတို့၏ အယူအဆများနှင့် စိတ်ကူးများတွင် ၎င်းတို့က ဖောက်ပြန်ပျက်စီးခြင်းနှင့် ပုန်ကန်ခြင်းတို့ကို ထုတ်ဖော်သည့်အခါတိုင်း ဘုရားသခင်သည် ၎င်းတို့ကို ဆုံးမပဲ့ပြင်သင့်သည်၊ အထူးသဖြင့် ဆိုးယုတ်သောလူများက မကောင်းမှုပြုသည့်အခါ ဘုရားသခင်၏ အပြစ်ဒဏ်သည် ၎င်းတို့အပေါ် ချက်ချင်း ကျရောက်သင့်သည်၊ ထိုသို့ဖြင့် ဆိုးယုတ်သောလူများသည် သေချာပေါက် အပြစ်ဒဏ်ခံရမည်ဟု ယုံကြည်ကြသည်။ သို့ရာတွင် လက်တွေ့ဘဝ၌ ၎င်းတို့သည် ဤအပြစ်ဒဏ်များ ဖြစ်ပေါ်သည်ကို မြင်တွေ့ရသည်မှာ ရှားလှသည်။ တစ်ဖက်တွင် လူတို့သည် အမျိုးမျိုးသော ဖောက်ပြန်ပျက်စီးခြင်းနှင့် ပုန်ကန်ခြင်းတို့ကို ထုတ်ဖော်သည့်အခါ ၎င်းတို့သည် ဆုံးမပဲ့ပြင်ခြင်း သို့မဟုတ် ရိုက်နှက်ခြင်း မခံရကြပေ၊ အခြားတစ်ဖက်တွင် ဆိုးယုတ်သောလူများက မကောင်းမှုပြုသည့်အခါ ၎င်းတို့သည် အပြစ်ဒဏ်ပေးခြင်း မခံရကြပေ။ ဤသည်က လူတို့၏ စိတ်နှလုံး နက်ရှိုင်းရာ၌ ဘုရားသခင်၏ အမှုတော်အပေါ် အယူအဆအချို့ကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်၊ ပြီးလျှင် အချို့လူများသည် မိမိတို့၏ ယုံကြည်ခြင်းကိုပင် ဆုံးရှုံးကြလိမ့်မည်ဖြစ်ကာ ဤအပြင်ပန်းအရာများကို အခြေခံ၍ ဘုရားသခင်၏ အမှုတော်ကို တိုင်းတာပြီး သူ၏ အမှုတော်ကို ဝေဖန်အပြစ်တင်ကြလိမ့်မည်။ ဤသည်တို့မှာ လူတို့၏ အယူအဆများနှင့် စိတ်ကူးများ ဖြစ်သည် မဟုတ်လော။ လူတို့သည် ဖောက်ပြန်ပျက်စီးခြင်းနှင့် ပုန်ကန်ခြင်းတို့ကို ထုတ်ဖော်သည့်အခါ ဘုရားသခင်သည် ၎င်းတို့ကို ဆုံးမပဲ့ပြင်ရမည်လော သို့မဟုတ် ပြစ်တင်ဆုံးမပြီး တရားစီရင်ရမည်လော။ (မဟုတ်ပါ။) အချို့လူများက “ဘုရားသခင်သည် လူများကို ကယ်တင်သည့်အခါ ကိုယ်တော်သည် ၎င်းတို့ကို လုံးလုံးလျားလျား ကယ်တင်ရမည်။ ဘုရားသခင်၏ အမှုတော်၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ အဘယ်နည်း။ လူများကို သန့်စင်ရန် မဟုတ်လော။ သို့ဖြစ်၍ လူတို့သည် ဖောက်ပြန်ပျက်စီးခြင်းနှင့် ပုန်ကန်ခြင်းတို့ကို ထုတ်ဖော်သည့်အခါ ဘုရားသခင်သည် ၎င်းတို့ကို ဆုံးမပဲ့ပြင်ပြီး ကဲ့ရဲ့ပြစ်တင်သင့်သည်၊ ဤသည်မှာ ၎င်းတို့အပေါ် တာဝန်ယူခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့မဟုတ်ပါက ကိုယ်တော်သည် လူများကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ၎င်းတို့ကို အမှန်တကယ် ချစ်ခြင်းနှင့် သနားကရုဏာထားခြင်း မဟုတ်ပေ” ဟု ပြောကြသည်။ လူတို့သည် ဤနည်းလမ်းဖြင့် တွေးကြသည် မဟုတ်လော။ (ဟုတ်ပါသည်။) ဤတွင် နားလည်သင့်သော သမ္မာတရားများမှာ အဘယ်နည်း။ ဆုံးမပဲ့ပြင်ခြင်း၊ ရိုက်နှက်ခြင်းနှင့် အပြစ်ဒဏ်ပေးခြင်းတို့သည် လူတို့ သမ္မာတရားကို နားလည်ပြီး သမ္မာတရား လက်တွေ့ကျမှုထဲသို့ ဝင်ရောက်ရန်အတွက် မရှိမဖြစ်လိုအပ်သော လုပ်ငန်းစဉ်များ ဖြစ်သလော။ ယင်းတို့သည် ဘုရားသခင် လူများကို ကယ်တင်ရန်နှင့် ပြောင်းလဲရန်အတွက် မရှိမဖြစ်လိုအပ်သော နည်းလမ်းများနှင့် နည်းစနစ်များ ဖြစ်သလော။ အချို့လူများသည် ယင်းကို နားမလည်နိုင်ဘဲ “ဘုရားသခင် အမှန်တကယ် တည်ရှိပြီး ကိုယ်တော်သည် လူများကို ကယ်တင်ရန် ကိုယ်တော်၏ အမှုတော်ကို လုပ်ဆောင်သည်ဆိုလျှင် ကိုယ်တော်သည် လူတို့ ဖောက်ပြန်ပျက်စီးခြင်းကို ထုတ်ဖော်သည့်အခါ သို့မဟုတ် ကိုယ်တော့်ကို ပုန်ကန်သည့်အခါ အဘယ်ကြောင့် ဆုံးမပဲ့ပြင်တော်မမူသနည်း။ ဘုရားသခင်သည် ဆိုးယုတ်သောလူများ မကောင်းမှုပြုသည့်အတွက် အဘယ်ကြောင့် အပြစ်ဒဏ်ပေးတော်မမူသနည်း” ဟု တွေးကြသည်။ ဘုရားသခင်သည် လူများကို ဆုံးမပဲ့ပြင်တော်မမူသည့်အခါ သို့မဟုတ် ဆိုးယုတ်သောလူများ မကောင်းမှုပြုသည့်အတွက် အပြစ်ဒဏ်ပေးခြင်း မခံရသည့်အခါ ယင်းက အချို့လူများကို ဘုရားသခင် တည်ရှိခြင်းအပေါ် သံသယဖြစ်စေမည် မဟုတ်လော၊ သူ၏ အမှုတော်၏ ရလဒ်များအပေါ် သံသယဖြစ်စေမည် မဟုတ်လော။ မကြာခဏ ဆုံးမပဲ့ပြင်ခြင်းနှင့် အပြစ်ဒဏ်ပေးခြင်းတို့သည် လူတို့ သမ္မာတရားကို ရှာဖွေခြင်းကို အစားထိုးနိုင်လျှင် သို့မဟုတ် ၎င်းတို့ကို သမ္မာတရား လက်တွေ့ကျမှုထဲသို့ ဝင်ရောက်စေနိုင်လျှင် ဆုံးမပဲ့ပြင်ခြင်းနှင့် အပြစ်ဒဏ်ပေးခြင်းတို့သည် ဘုရားသခင် လူများကို ကယ်တင်ရန် အဓိက အမှုတော်နည်းလမ်းတစ်ခု ဖြစ်လိမ့်မည်ဖြစ်ပြီး မရှိမဖြစ်လိုအပ်သော နည်းလမ်းတစ်ခုလည်း ဖြစ်လိမ့်မည်။ သို့သော် လူတို့၏ လက်ရှိ ဖောက်ပြန်ပျက်စီးမှု အဆင့်ကို ထောက်ဆသော် ၎င်းတို့၏ စာတန်ဆန်သော သဘာဝသည် ဘုရားသခင်၏ ဆုံးမပဲ့ပြင်ခြင်းနှင့် အပြစ်ဒဏ်ပေးခြင်းအားဖြင့် ချက်ချင်း ပြောင်းလဲနိုင်မည်လော။ လူတို့သည် ချက်ချင်း စစ်မှန်သော နောင်တရနိုင်မည်လော။ ၎င်းတို့သည် ချက်ချင်း သမ္မာတရား လက်တွေ့ကျမှုထဲသို့ ဝင်ရောက်နိုင်မည်လော။ (မဝင်ရောက်နိုင်ပါ။) ယင်းမှာ ၎င်းတို့၏ စွမ်းဆောင်နိုင်စွမ်းထက် ကျော်လွန်ပေမည်။ ထို့ကြောင့် ဘုရားသခင် အမှုတော်၏ ဤအဆင့်တွင် ဘုရားသခင်သည် လူတို့အား အသက်ဖြင့် ထောက်ပံ့ရန် သမ္မာတရားများကို ဖော်ပြသည့် တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သန့်ရှင်းသော ဝိညာဉ်တော်၏ လူများကို အသိဉာဏ်ပွင့်လင်းစေခြင်းနှင့် လမ်းပြခြင်း အမှုတော်မှလွဲ၍ သူသည် သဘာဝလွန်အရာတစ်ခုကိုမျှ မလုပ်ဆောင်ပေ၊ ပြီးလျှင် လူများကို ရိုက်နှက်ခြင်း၊ ဆုံးမပဲ့ပြင်ခြင်း သို့မဟုတ် အပြစ်ဒဏ်ပေးခြင်း စသည့်အရာများကိုပင် လုပ်ဆောင်သည်မှာ ရှားပင်ရှားလှသည်။ ရိုက်နှက်ခြင်း၊ ဆုံးမပဲ့ပြင်ခြင်းနှင့် အပြစ်ဒဏ်ပေးခြင်းတို့သည် ဘုရားသခင်၏ အမှုတော်၏ အဓိက အစိတ်အပိုင်း မဟုတ်သော်လည်း သူသည် ဤအရာများကို ဆက်လက် လုပ်ဆောင်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ အချို့သော အထူးလူများ သို့မဟုတ် အထူးကိစ္စရပ်များတွင် သို့မဟုတ် အချို့သော အထူးပတ်ဝန်းကျင်များတွင် အချို့သော အထူးရလဒ်များကို ရရှိရန်အတွက် သို့မဟုတ် အချို့သော အထူးအကြောင်းရင်းများကြောင့် ဘုရားသခင်သည် လူများကို ဆုံးမပဲ့ပြင်ခြင်း၊ ရိုက်နှက်ခြင်း သို့မဟုတ် အပြစ်ဒဏ်ပေးခြင်း အမှုတော်ကို လုပ်ဆောင်တော်မူမည်။ သို့သော် ယေဘုယျအားဖြင့် သူ့အမှုတော်၏ ဤအဆင့်တွင် သူ အမှုပြုသည့် အဓိကနည်းလမ်းမှာ လူတို့ သမ္မာတရားကို လိုက်စားသည့် လမ်းခရီးပေါ်တွင် လိုအပ်သည့်အရာကို ထောက်ပံ့ရန် စကားပြောဆိုပြီး သမ္မာတရားကို ဖော်ပြခြင်းဖြစ်သည်၊ ပြီးလျှင် ဤအရာ၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ ၎င်းတို့ သမ္မာတရား စည်းမျဉ်းများကို နားလည်ပြီး သမ္မာတရား လက်တွေ့ကျမှုထဲသို့ ဝင်ရောက်နိုင်စေရန် ဖြစ်သည်။ ယခု ဘုရားသခင်သည် များပြားလှသော သမ္မာတရားများကို ဖော်ပြပြီးဖြစ်သောကြောင့် သူသည် အတိတ်တွင် လုပ်ဆောင်ခဲ့သော ဤဆုံးမပဲ့ပြင်ခြင်း၊ ရိုက်နှက်ခြင်းနှင့် အပြစ်ဒဏ်ပေးခြင်း အမှုတော်ကိုပင် လုပ်ဆောင်သည်မှာ ရှားလှပေသည်။ သို့ဖြစ်၍ လူတို့ ပို၍ အာရုံစိုက်သင့်သည့်အရာမှာ ၎င်းတို့ နေ့စဉ်အသက်တာတွင် ကိစ္စရပ်များနှင့် ကြုံတွေ့သည့်အခါ လက်တွေ့လုပ်ဆောင်သင့်သော အမျိုးမျိုးသော သမ္မာတရား စည်းမျဉ်းများ ဖြစ်သည်၊ သတ်မှတ်ထားသော ကိစ္စရပ်တစ်ခုတွင် ဘုရားသခင်သည် ၎င်းတို့ကို ဆုံးမပဲ့ပြင်နေခြင်း၊ တားဆီးနေခြင်း သို့မဟုတ် ၎င်းတို့အတွက် အဆင်ပြေချောမွေ့အောင် လုပ်ဆောင်ပေးနေခြင်း ရှိမရှိနှင့် အခြားသော ထိုသို့သော နည်းလမ်းများနှင့် ကျင့်ကြံပြုမူမှုများအပေါ် အာရုံမစိုက်ရပေ။ ဘုရားသခင်သည် ဆုံးမပဲ့ပြင်ခြင်း၊ ရိုက်နှက်ခြင်းနှင့် အပြစ်ဒဏ်ပေးခြင်းကဲ့သို့သော နည်းလမ်းများကို ရှားရှားပါးပါး အသုံးပြုသောကြောင့် သူသည် ယင်းတို့ကို မည်သည့်အခါမျှ အသုံးမပြုဟု မဆိုလိုပေ၊ သူသည် ယင်းတို့ကို ရှားရှားပါးပါးသာ အသုံးပြုခြင်း ဖြစ်သည်။ “ရှားရှားပါးပါး အသုံးပြုသည်” ဟု ငါဆိုလိုသည့်အရာမှာ အဘယ်နည်း။ ရံဖန်ရံခါ အချို့သော အထူးအခြေအနေများတွင် ဘုရားသခင်သည် လူတို့ သမ္မာတရားကို နားလည်ပြီး သမ္မာတရား စည်းမျဉ်းများအတိုင်း လက်တွေ့လုပ်ဆောင်ရန် ကူညီပေးသည့် အမှုအချို့ကို ပေါ့ပါးစွာဖြင့် သို့မဟုတ် ကိုယ်စားပြုသည့်အနေနှင့် ပုံဆောင်သဘောအရ လုပ်ဆောင်ရန် ဆုံးမပဲ့ပြင်ခြင်း၊ ရိုက်နှက်ခြင်း သို့မဟုတ် အပြစ်ဒဏ်ပေးခြင်း နည်းလမ်းများကို အသုံးပြုလိမ့်မည်။ ဆိုလိုသည်မှာ သူသည် လူတို့ သမ္မာတရား လက်တွေ့ကျမှုထဲသို့ ဝင်ရောက်ရန် ကူညီပေးသည့် ဤနည်းလမ်းများကို အသုံးပြုသည်၊ သို့သော် ထိုမျှသာ ဖြစ်သည်။ သို့ဆိုလျှင် ဘုရားသခင်သည် သူ၏ အမှုတော်တွင် ဤနည်းလမ်းများကို အဘယ်ကြောင့် များစွာ အသုံးမပြုသနည်း။ သူသည် အဘယ်ကြောင့် ဤနည်းလမ်းများဖြင့် အဓိကအားဖြင့် အမှုမပြုသနည်း။ တစ်ဖက်တွင်မူ ယင်းမှာ သူ၏ အမှုတော်၏ ဤအဆင့်တွင် သူသည် ၎င်းတို့ နားလည်သင့်သော အမျိုးမျိုးသော သမ္မာတရားများကို လူတို့အား ပြောပြပြီး ထောက်ပံ့ပေးခဲ့ပြီးဖြစ်သည်၊ ၎င်းတို့သည် ဤသမ္မာတရားများကို ကြားခဲ့ပြီးဖြစ်သည်၊ ၎င်းတို့၏ နားလည်နိုင်စွမ်း နယ်ပယ်အတွင်း၌ ယင်းတို့ကို နားလည်သဘောပေါက်ပြီး သိရှိပြီးဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ အကြောင်းရင်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။ အခြားအကြောင်းရင်းမှာ လူတို့၏ ပုဂ္ဂလဓိဋ္ဌာန်ကျသော အကြောင်းရင်းများနှင့် သက်ဆိုင်သည်။ လူတို့၌ ပုံမှန်လူ့သဘာဝ၏ အသိစိတ် ရှိသည်၊ ပြီးလျှင် ဤအသိစိတ်၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုအောက်တွင် ၎င်းတို့သည် မိမိတို့ ထုတ်ဖော်သည့် ဖောက်ပြန်ပျက်စီးသော စိတ်သဘောထားများ သို့မဟုတ် မိမိတို့၏ လုပ်ဆောင်ချက်များ၊ အတွေးအခေါ်များနှင့် ရှုထောင့်အမြင်များသည် အပြုသဘောဆောင်ခြင်း သို့မဟုတ် အပျက်သဘောဆောင်ခြင်း ရှိမရှိကို တိုင်းတာလိမ့်မည်။ လူတို့အတွင်း၌ အနည်းဆုံးအားဖြင့် ဤအရာအားလုံးကို တိုင်းတာရန် အသိစိတ်၏ စံနှုန်းတစ်ခု ရှိသည်။ သင်သည် အချို့သောအရာတစ်ခုကို တိုင်းတာရန် သင်၏ အသိစိတ်ကို အသုံးပြုပြီး ယင်းမှာ အပြုသဘောဆောင်သည်ဟု သင် ဆုံးဖြတ်ပါက သင်သည် ရှေ့ဆက်ပြီး ယင်းကို လုပ်ဆောင်သင့်သည်၊ ပြီးလျှင် သင်သည် ယင်းကို လုပ်ဆောင်ရာတွင် အနည်းငယ် နှေးကွေးခြင်း သို့မဟုတ် နောက်ကျခြင်း ရှိပါက မိမိကိုယ်ကို ကဲ့ရဲ့ပြစ်တင်ရန် မလိုအပ်ပေ။ သင်သည် ထိုအရာကို တိုင်းတာရန် သင်၏ အသိစိတ်ကို အသုံးပြုပြီး ယင်းမှာ အပျက်သဘောဆောင်ပြီး မလုပ်ဆောင်သင့်သည့်အရာတစ်ခုဖြစ်ကြောင်း သင် ဆုံးဖြတ်ပါက သင်သည် မိမိကိုယ်ကို ချုပ်တည်းပြီး ယင်းကို မပြောဆို သို့မဟုတ် မလုပ်ဆောင်သင့်ပေ။ သို့ရာတွင် သင်သည် သင်၏ အသိစိတ်နှင့် ဆင်ခြင်တုံတရားဖြင့် လှုံ့ဆော်သော ခံစားချက်များ မရှိပါက သင်သည် လူသားတစ်ဦး မဟုတ်ပေ။ သင့်တွင် အသိစိတ်နှင့် ဆင်ခြင်တုံတရားပင် မရှိပါက တစ်စုံတစ်ခုသည် မှန်ခြင်း သို့မဟုတ် မှားခြင်း၊ အပြုသဘောဆောင်ခြင်း သို့မဟုတ် အပျက်သဘောဆောင်ခြင်း ရှိမရှိကို သင် အကဲဖြတ်နိုင်ဖွယ်မရှိပေ၊ ထို့ကြောင့် ဘုရားသခင်သည် သင့်ကို ဆုံးမပဲ့ပြင်ပြီး အပြစ်ဒဏ်ပေးခြင်းသည် အဓိပ္ပာယ်မဲ့ပေလိမ့်မည်။ တစ်နည်းအားဖြင့်ဆိုသော် ဘုရားသခင်သည် အသိစိတ်၏ အကျိုးသက်ရောက်မှုများကို မခံရသောသူတို့အပေါ် အမှုမပြုပေ၊ ပြီးလျှင် သူသည် ထိုသို့သောလူများကို မကယ်တင်ပေ။ “၎င်းတို့ကို မကယ်တင်ခြင်း” တွင် အဘယ်အရာ ပါဝင်သနည်း။ ဘုရားသခင်သည် ၎င်းတို့ကို ဆုံးမပဲ့ပြင်ရန်ပင် အလိုမရှိပေ၊ ဘုရားသခင်သည် ၎င်းတို့ကို ဆုံးမပဲ့ပြင်ခြင်း သို့မဟုတ် ရိုက်နှက်ခြင်း မပြုပေ။ “တစ်စုံတစ်ဦးက မကောင်းမှုပြုလျှင် ဘုရားသခင်သည် ၎င်းတို့ကို အပြစ်ဒဏ်ပေးမည်လော” ဟု မေးသောသူများ ရှိသည်။ ဘုရားသခင်သည် ၎င်းတို့ကို တိုက်ရိုက် အပြစ်ဒဏ်ပေးမည် မဟုတ်ပေ၊ အကြောင်းမှာ အသင်းတော်၌ စီမံအုပ်ချုပ်ရေးဆိုင်ရာ အမိန့်များ ရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် နှောင့်ယှက်ခြင်း သို့မဟုတ် အဖျက်အမှောင့်လုပ်ခြင်းကို ဖြစ်စေသော ဆိုးယုတ်သောသူတစ်ဦး ဖြစ်ပါက ၎င်းတို့ကို ရှင်းလင်းပစ်ခြင်း သို့မဟုတ် နှင်ထုတ်ခြင်းသည် ယင်း၏အဆုံးသတ် ဖြစ်လိမ့်မည်။ ၎င်းတို့သည် ရှင်းလင်းပစ်ခြင်း သို့မဟုတ် နှင်ထုတ်ခြင်းခံရရန် အခြေအနေများနှင့် မကိုက်ညီလျှင်ပင် ၎င်းတို့ကို ဘီ အုပ်စုသို့ ပို့ဆောင်ခြင်းခံရမည်။ တစ်စုံတစ်ဦးက ဘုရားသခင်၏ ပူဇော်သက္ကာများကို ဖြုန်းတီးပါက ယင်းမှာ ပို၍ ဆိုးရွားသည်၊ ပြီးလျှင် ၎င်းတို့သည် ပေးဆပ်သင့်သည့် မည်သည့်အရာကိုမဆို ပြန်လည်ပေးဆပ်ရမည်၊ ပြီးနောက် ၎င်းတို့ကို သင့်လျော်စွာ ကိုင်တွယ်ရမည်။ ဤသည်မှာ ဘုရားသခင် အမှုတော်၏ စည်းမျဉ်းနှင့် သူ လူတို့ကို ဆက်ဆံသည့် စည်းမျဉ်း ဖြစ်သည်။ ယင်းမှာ ရိုးရှင်းသည် မဟုတ်လော။ (ဟုတ်ပါသည်၊ ရိုးရှင်းပါသည်။) ဘုရားသခင်သည် သင့်ကို ရွေးချယ်ခြင်းမှာ သူသည် သင့်ကို စုံလင်စေရမည်၊ ပြီးလျှင် သူ ထိုသို့မလုပ်ဆောင်မချင်း ရပ်တန့်မည်မဟုတ်ဟု ဆိုလိုကြောင်း သင်ထင်သလော။ ထိုအရာသည် အသိစိတ်နှင့် ဆင်ခြင်တုံတရားရှိပြီး သမ္မာတရားကို လိုက်စားသောသူတို့အတွက်သာ ဖြစ်သည်၊ ယင်းမှာ ကယ်တင်ခြင်း ခံရနိုင်သောသူတို့အတွက်သာ ဖြစ်သည်။ အသိစိတ်၏ အာရုံခံစားမှုပင် မရှိသောသူတို့အတွက်မူ ၎င်းတို့ကို အသင်းတော်၏ စီမံအုပ်ချုပ်ရေးဆိုင်ရာ အမိန့်များအတိုင်း ဆက်ဆံပြီး ကိုင်တွယ်ရန်သာ လိုအပ်သည်၊ ဘုရားသခင်သည် ၎င်းတို့ကို ဆုံးမပဲ့ပြင်တော်မူမည် မဟုတ်ပေ။ ၎င်းတို့ကို ဆုံးမပဲ့ပြင်ရာ၌ အဘယ်အကျိုးရှိမည်နည်း။ ပုံမှန်လူ့သဘာဝနှင့် အသိစိတ် ကင်းမဲ့သောလူများကို ဆုံးမပဲ့ပြင်ခြင်းသည် ငါးတစ်ကောင်ကို ကုန်းပေါ်တွင် အသက်ရှင်ခိုင်းခြင်းနှင့်ဖြစ်စေ၊ ဝက်တစ်ကောင်ကို ပျံသန်းခိုင်းခြင်းနှင့်ဖြစ်စေ ညီမျှသည်၊ ယင်းမှာ ဝက်ရှေ့၌ ပုလဲကိုချထားခြင်းနှင့် သန့်ရှင်းသောအရာများကို မစင်ကြယ်သောသူများအား စားရန် ပစ်ချပေးခြင်းနှင့် တူညီသည်၊ ဘုရားသခင်သည် ယင်းကို သေချာပေါက် မလုပ်ဆောင်ပေ။ သို့ဖြစ်၍ ဤကိစ္စရပ်တွင် လူတို့က “ကျွန်ုပ်သည် ဘုရားသခင်၏ ရွေးချယ်ခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်၊ ကျွန်ုပ်သည် ဘုရားသခင်၏ သိုးတစ်ကောင်ဖြစ်သည်၊ ပြီးလျှင် ကျွန်ုပ် အမှားများ ပြုလုပ်ပြီး မကောင်းမှုပြုလျှင်ပင် ဘုရားသခင်သည် ကျွန်ုပ်ကို စွန့်ပစ်တော်မူမည် မဟုတ်” ဟု မတွေးသင့်ပေ။ ဤပြောဆိုချက်သည် ခိုင်လုံခြင်းမရှိပေ၊ သင်သည် သိုးတစ်ကောင် သို့မဟုတ် ဝံပုလွေတစ်ကောင် ဟုတ်မဟုတ် ပြောရန် ခက်သည်။ သင်သည် ဘုရားသခင်၏ သိုးတစ်ကောင် ဟုတ်မဟုတ်ကို သင် မည်သို့ အကဲဖြတ်သနည်း။ ယင်းမှာ သင်သည် လူ့သဘာဝနှင့် အသိစိတ်ကို ဆန့်ကျင်သည့်အရာတစ်ခုကို လုပ်ဆောင်ခဲ့သည့်အခါ သင်၌ ယင်းကို အာရုံခံစားမှု ရှိမရှိနှင့် သင်၏ အသိစိတ်သည် ကဲ့ရဲ့ပြစ်တင်ခြင်းနှင့် ရှုတ်ချခြင်းကို ခံစားရခြင်း ရှိမရှိအပေါ် မူတည်သည်။ ယင်းက ရှုတ်ချခြင်းကို ခံစားရပါက သင်သည် မိမိကိုယ်ကို ပြုပြင်လိမ့်မည်၊ ပြီးလျှင် သင်သည် သမ္မာတရားကို နားမလည်လျှင်ပင် သင်သည် အသိစိတ်၏ စံနှုန်းအတိုင်း ပြုမူနိုင်စွမ်းရှိလိမ့်မည်။ အနည်းဆုံးအားဖြင့် သင်သည် ပုံမှန်လူ့သဘာဝနှင့်အညီ ပြုမူနိုင်စွမ်းရှိလိမ့်မည်။ သင့်တွင် ဤသရုပ်သကန်များ ရှိပါက သင်သည် ဘုရားသခင်၏ သိုးတစ်ကောင် ဖြစ်သည်။ ပုံမှန်လူ့သဘာဝ၏ အသိစိတ်ကို ဆန့်ကျင်ပြီး ကိုယ်ကျင့်တရား ဖြောင့်မတ်ခြင်းကို ချိုးဖောက်သည့်အရာတစ်ခုနှင့် သင်ကြုံတွေ့သည့်အခါ သင့်တွင် တရားမျှတစိတ် အနည်းငယ်မျှပင် မရှိပါက၊ သင်လုပ်ဆောင်ခဲ့သော မကောင်းမှုအတွက် သို့မဟုတ် ဆိုးယုတ်သောလူများကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော နှောင့်ယှက်မှုအတွက် ရွံရှာခြင်း သို့မဟုတ် မုန်းတီးခြင်းကို သင်မခံစားရပါက၊ သင်၏ အသိစိတ်သည် လုံးဝ ရှုတ်ချခြင်းကို မခံစားရပါက သင်သည် ဘုရားသခင်၏ သိုးတစ်ကောင် မဟုတ်ပေ၊ သင်သည် ဝံပုလွေတစ်ကောင်၊ သားရဲတစ်ကောင်၊ နတ်ဆိုးတစ်ကောင် ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ သင်သည် ဘုရားသခင်၏ သိုးတစ်ကောင် သို့မဟုတ် ဝံပုလွေတစ်ကောင် ဟုတ်မဟုတ်ကို တိုင်းတာရန် စံနှုန်း ဖြစ်သည်။ သင်သည် ဘုရားသခင်၏ သိုးတစ်ကောင် မဟုတ်ဘဲ “ကျွန်ုပ်သည် ဖောက်ပြန်ပျက်စီးခြင်းနှင့် ပုန်ကန်ခြင်းတို့ကို ထုတ်ဖော်ခဲ့သော်လည်း ဘုရားသခင်သည် ကျွန်ုပ်ကို ဆုံးမပဲ့ပြင်တော်မမူ၊ ဘုရားသခင်သည် ကျွန်ုပ်ကို ဆုံးမပဲ့ပြင်သင့်သည်” ဟူသကဲ့သို့သော အကြံဉာဏ်များ၊ အယူအဆများနှင့် စိတ်ကူးများကို အသုံးပြု၍ ဘုရားသခင်၏ အမှုတော်ကို အစဉ်မပြတ် အကဲဖြတ်နေဆဲဖြစ်ပါက သင်သည် မိုက်မဲပေသည်။ သင်သည် ဘုရားသခင်၏ သိုးတစ်ကောင် လုံးဝမဟုတ်ပေ၊ ပြီးလျှင် ဘုရားသခင်သည် သင့်ကို ကယ်တင်ရန် ရည်ရွယ်ချက်မရှိပေ၊ သို့ဖြစ်၍ သင်သည် ဘုရားသခင်၏ အမှုတော်ကို တိုင်းတာရန်နှင့် ဝေဖန်အပြစ်တင်ရန် အရည်အချင်းပြည့်မီသလော။ ဤသည်မှာ မိုက်မဲခြင်းမဟုတ်လျှင် အဘယ်အရာ ဖြစ်မည်နည်း။ ဤကိစ္စကို သင် အကဲဖြတ်နိုင်သည် မဟုတ်လော။ (ယခု အကဲဖြတ်နိုင်ပါပြီ။)

အသိစိတ်ရှိခြင်းအတွက် စံနှုန်းမှာ အဘယ်နည်း။ လူတစ်ဦးတွင် အသိစိတ် ရှိမရှိကို သင်မည်သို့ တိုင်းတာသင့်သနည်း။ (၎င်းတို့သည် ဆိုးယုတ်သောလူများ မကောင်းမှုပြုသည်ကို မြင်သည့်အခါ သို့မဟုတ် ဘုရားအိမ်တော်၏ အကျိုးစီးပွားများကို ထိခိုက်စေသည့်အရာများကို မြင်သည့်အခါ ၎င်းတို့၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် တရားမျှတစိတ် ရှိမရှိနှင့် ဤအရာများကို မုန်းတီးနိုင်ခြင်း ရှိမရှိအပေါ် မူတည်ပါသည်။ ၎င်းတို့၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် လုံးဝ အာရုံခံစားမှုမရှိလျှင် ၎င်းတို့၌ အသိစိတ်မရှိပေ။ ထို့အပြင် တစ်စုံတစ်ဦးသည် မိမိပြုခဲ့သော မကောင်းမှု သို့မဟုတ် စည်းမျဉ်းများကို သိသိသာသာ ချိုးဖောက်သည့် မိမိပြုခဲ့သော အမှုအရာများနှင့်ပတ်သက်၍ မိမိ၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် အာရုံခံစားမှုမရှိလျှင် ထိုသို့သောလူများ၌လည်း အသိစိတ်မရှိပေ။) သင်၌ အသိစိတ်မရှိလျှင် သင်သည် လူမဟုတ်ပေ။ ထိုသို့ဖြစ်လျှင် ဘုရားသခင်သည် သင့်ကို ကယ်တင်ဦးမည်လော။ ဘုရားသခင်က သင့်ကို ကယ်တင်မည်မဟုတ်လျှင် သူသည် သင့်ကို ဆုံးမပဲ့ပြင်ဦးမည်လော။ ဆုံးမပဲ့ပြင်ခြင်းနှင့် ရိုက်နှက်ခြင်းတို့သည် ဘုရားသခင်၏ အမှုတော်၏ အနည်းငယ်သော အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။ “အနည်းငယ်သော” ဟု ငါဆိုသည့်အခါ ဘုရားသခင်သည် ဤနည်းလမ်းများကို အနည်းငယ်သာ အသုံးပြုတော်မူသည်ဟု ဆိုလိုသော်လည်း ၎င်းတို့သည် ဘုရားသခင်၏ အမှုတော်၏ အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ သင်၌ အသိစိတ် သို့မဟုတ် ဆင်ခြင်တုံတရားပင် မရှိလျှင် ဘုရားသခင်က သင့်ကို ဆုံးမပဲ့ပြင်ခြင်းသည် အသုံးဝင်ဦးမည်လော။ သင်၌ တရားမျှတစိတ်မရှိလျှင်၊ ကောက်ကျစ်ဆိုးယုတ်သော အရာအားလုံး၊ သမ္မာတရားကို ဆန့်ကျင်သောအရာအားလုံး၊ ကိုယ်ကျင့်တရား ဖြောင့်မတ်ခြင်းကို ဆန့်ကျင်သောအရာအားလုံးနှင့် သင်၏ အသိစိတ်ကိုပင် ဆန့်ကျင်သောအရာတို့အပေါ် သင်သည် မည်သည့်အရာမျှ မခံစားရဘဲ ထိုသို့သောအရာများကို သင်မမုန်းတီးလျှင်၊ ဘုရားအိမ်တော်၏ အကျိုးစီးပွားများကို ကာကွယ်ရန် ဘုရားသခင်၏ ဘက်၌ သင်မရပ်တည်နိုင်လျှင်၊ အသင်းတော်၏အလုပ်ကို ကာကွယ်ပြောဆိုရန် သင်ထ၍ စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောနိုင်လျှင်၊ မျှတသော စကားတစ်ခွန်းမျှပင် မပြောနိုင်လျှင် သင်သည် လူမဟုတ်ပေ။ သင်သည် လူမဟုတ်သည့်တိုင် ဘုရားသခင်က သင့်ကို ဆုံးမပဲ့ပြင်ရန် လွန်ကဲစွာ မျှော်လင့်နေသေးသည်။ သင်သည် အမှန်ပင် သင့်ကိုယ်သင် ချီးမြှောက်နေပြီး သင့်ကိုယ်သင် အပြင်လူတစ်ဦးအဖြစ် မမှတ်ယူဘဲနေပေသည်။ “တစ်စုံတစ်ဦးသည် ဘုရားသခင်၏ သိုးတစ်ကောင်မဟုတ်ဘဲ ဝံပုလွေတစ်ကောင်ဖြစ်လျှင် ဘုရားသခင်သည် ၎င်းကို ဆုံးမပဲ့ပြင်မည်မဟုတ်ပေ။ သို့ဆိုလျှင် ၎င်းသည် ဘုရားသခင်၏ သိုးတစ်ကောင်ဖြစ်ပါက ဘုရားသခင်သည် ၎င်းကို ဆုံးမပဲ့ပြင်မည်လော” ဟု ပြောဆိုသူအချို့ ရှိပါသည်။ အထူးအခြေအနေများအောက်တွင် ဘုရားသခင်သည် သင့်ကို ရံဖန်ရံခါ ဆုံးမပဲ့ပြင်ပြီး သင့်အတွက် တာဝန်ယူလိမ့်မည်။ သင်သည် ထုံထိုင်းပြီး သတိမမူလျှင်ပင် ဘုရားသခင်သည် သင့်ကို သတိပေးမည်၊ ဆုံးမပဲ့ပြင်မည်၊ ကဲ့ရဲ့ပြစ်တင်မည် ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်၏ အမှုတော်သည် သင့်လျော်သော အတိုင်းအတာအထိ လုပ်ဆောင်ပြီး ထိုမျှနှင့် ရပ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ အဘယ်ကြောင့် သူသည် ဤနည်းလမ်းဖြင့် အမှုပြုသနည်း။ အကြောင်းမှာ သင်၌ အသိစိတ်ရှိလျှင် ဘုရားသခင်က သင့်ကို ဤနည်းလမ်းဖြင့် ကဲ့ရဲ့ပြစ်တင်သည့်အခါ သင်၏ အသိစိတ်သည် လျင်မြန်စွာ အာရုံခံစားမှု ရှိလာမည်ဖြစ်ပြီး သင်သည် သင့်ကိုယ်သင် အပြစ်တင်ကာ ဘုရားသခင်အပေါ် အကြွေးတင်သည်ဟု ခံစားရမည် ဖြစ်သောကြောင့်တည်း။ သင်သည် နောင်တရကာ ဝမ်းနည်းပြီး ပူဆွေးသောကရောက်မည်ဖြစ်ပြီး သင်သည် သင့်ကိုယ်သင် ပြုပြင်ပြောင်းလဲနိုင်ကာ နောက်ဆုံးတွင် သမ္မာတရား စည်းမျဉ်းများကို ရှာဖွေပြီး သမ္မာတရားနှင့်အညီ လက်တွေ့လုပ်ဆောင်နိုင်မည် ဖြစ်သည်၊ ဤသည်မှာ ဘုရားသခင်အလိုရှိသော အကျိုးရလဒ် ဖြစ်သည်။ သင်၌ ထက်မြက်သော အသိစိတ်ရှိပြီး သမ္မာတရားများစွာကို နားလည်လျှင်၊ ဘုရားသခင်က သင့်ကို ဆုံးမပဲ့ပြင်ခြင်း၊ ရိုက်နှက်ခြင်း သို့မဟုတ် သတိပေးခြင်း မပြုလျှင်ပင် သင်သည် ပြဿနာကို သဘောပေါက်နားလည်နိုင်ဆဲဖြစ်ပြီး သင်၏ အသိစိတ်သည်လည်း အာရုံခံစားမှုရှိနေဆဲဖြစ်ကာ ကဲ့ရဲ့ပြစ်တင်ခြင်းနှင့် ပြစ်တင်ဆုံးမခြင်း ခံရသည်ဟု ခံစားရပါက ထိုသည်မှာ သာ၍ပင် ကောင်းမွန်ပြီး ဘုရားသခင်၏ ဆုံးမပဲ့ပြင်ခြင်းကို မလိုအပ်တော့ပေ။ ဘုရားသခင်က သင့်ကို ဆုံးမပဲ့ပြင်ခြင်းမပြုလျှင်ပင် သင်၏ အသိစိတ်သည် အလွန်အမင်း ထက်မြက်ပြီး ပြစ်တင်ဆုံးမခြင်းခံရသည်ဟု ခံစားရကာ သင်သည် နောင်တရပြီး ဝမ်းနည်းကာ ဘုရားသခင်အပေါ် အကြွေးတင်သည်ဟု ခံစားရပြီး သူ့ကို သင်ပြစ်မှားခဲ့ကြောင်း၊ စိတ်ပျက်စေခဲ့ကြောင်းနှင့် စိတ်ကျေနပ်မှုမရှိစေခဲ့ကြောင်း ခံစားရကာ သင်သည် သမ္မာတရား စည်းမျဉ်းများကို တက်ကြွစွာ ရှာဖွေပြီး သူ၏ တောင်းဆိုချက်များအတိုင်း ပြုမူနိုင်ပေသည်။ ဤသည်မှာ ပုံမှန် လူ့သဘာဝ၏ အသိစိတ်က လူတို့အပေါ် သက်ရောက်စေသော အကျိုးသက်ရောက်မှုဖြစ်ပြီး လူတို့အပေါ် သက်ရောက်စေသင့်သော အကျိုးသက်ရောက်မှုလည်း ဖြစ်သည်။ သို့ဖြစ်၍ လူတစ်ဦးသည် ဘုရားသခင်၏ သိုးတစ်ကောင် ဟုတ်မဟုတ်နှင့် ၎င်းတို့ ကယ်တင်ခြင်းခံနိုင်ခြင်း ရှိမရှိသည် ၎င်းတို့၌ ပုံမှန် လူ့သဘာဝနှင့် အသိစိတ် ရှိမရှိအပေါ် မူတည်သည်။ ဤသည်မှာ အလွန်အရေးကြီးပြီး အရေးပါပေသည်။ သင်သည် သမ္မာတရားများစွာကို နားလည်သည်ဟု ပြောဆိုလျှင် သင်ကိုယ်တိုင် ပုန်ကန်သည့်အခါ သို့မဟုတ် ဆိုးယုတ်သောလူများ မကောင်းမှုပြုသည်ကို သင်ကြုံတွေ့ရသည့်အခါ သင်နားလည်သော သမ္မာတရားများသည် အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိလာသလော။ ၎င်းတို့သည် သင့်ကို ကြီးကြပ်ခြင်း၊ ဉာဏ်ပွင့်စေခြင်းနှင့် သင်၏ အသိစိတ်ကို ကဲ့ရဲ့ပြစ်တင်ခြင်း ခံစားရစေကာ အသက်ဝင်လှုပ်ရှားလာစေသည့် အာနိသင် ရှိစေသလော။ သင်၌ အသိစိတ်၏ အာရုံခံစားမှုမရှိလျှင် သင်၌ အသိစိတ်နှင့် ပုံမှန် လူ့သဘာဝ ကင်းမဲ့နေပြီး သင်နားလည်သည့်အရာသည် သမ္မာတရားမဟုတ်ဘဲ အယူဝါဒသာ ဖြစ်သည်။ သင်သည် အယူဝါဒကိုသာ နားလည်လျှင် သမ္မာတရားကို လက်တွေ့မလုပ်ဆောင်နိုင်ဘဲ သင်သည် ကယ်တင်ခြင်းခံရမည့်သူများထဲမှ တစ်ဦးမဟုတ်ပေ။ ဤသည်ကို သင်နားလည်သည် မဟုတ်လော။ (နားလည်ပါသည်။) သို့ဖြစ်၍ ဘုရားသခင်၏ အမှုတော်တွင် ဘုရားသခင် အမှုပြုသည့် အခြေခံအကျဆုံးသော နည်းလမ်းအချို့နှင့် ပတ်သက်လာလျှင် လူတို့သည် ယင်းတို့ကို မိမိတို့၏ ကိုယ်ပိုင်အယူအဆများနှင့် စိတ်ကူးများကို အခြေခံ၍ ဘောင်မခတ်သင့်ပေ။ သင်သည် ဘုရားသခင်၏ ဆုံးမပဲ့ပြင်ခြင်း၊ ရိုက်နှက်ခြင်းနှင့် အပြစ်ဒဏ်ပေးခြင်းတို့ကို ခံရသည်ဖြစ်စေ၊ သို့မဟုတ် ဆုံးမပဲ့ပြင်ခြင်း၊ ရိုက်နှက်ခြင်း သို့မဟုတ် အပြစ်ဒဏ်ပေးခြင်းတို့ကို မည်သည့်အခါမျှ မခံရသည်ဖြစ်စေ ဤသည်မှာ သင်သည် သမ္မာတရား စည်းမျဉ်းများ မည်မျှ နားလည်ကြောင်းကို ညွှန်ပြခြင်း မဟုတ်သကဲ့သို့ သင်သည် ဘုရားသခင် ရွေးချယ်ထားသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးဖြစ်ကြောင်းကိုလည်း ညွှန်ပြခြင်းမဟုတ်ပေ။ သင်သည် ဘုရားသခင်ကို ယုံကြည်သည်မှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာမြင့်ခဲ့ပြီး ရေတွက်၍မရနိုင်အောင် အကြိမ်ကြိမ် ဆုံးမပဲ့ပြင်ခြင်းနှင့် ရိုက်နှက်ခြင်း ခံခဲ့ရဖူးခြင်း ဖြစ်နိုင်သော်လည်း သမ္မာတရား စည်းမျဉ်းများနှင့်အညီ မည်သည့်အခါမျှ မပြုမူခဲ့ဖူးပါက နောက်ဆုံးတွင် သင် ကယ်တင်ခြင်း မရသည့်အခါ၌ ယင်းသည် သင့်ကိုယ်ပိုင် အမှားသာဖြစ်ပြီး သင့်ထိုက်နှင့် သင့်ကံပင် ဖြစ်လိမ့်မည်။ သင်သည် ဘုရားသခင်ကို ယုံကြည်ခြင်း၌ ဆုံးမပဲ့ပြင်ခြင်းနှင့် အပြစ်ဒဏ်ပေးခြင်းတို့ကို ခံရသည်မှာ ရှားလှသော်လည်း သင်၏ အသိစိတ်ကြောင့် သင်သည် မကြာခဏ ပြစ်တင်ဆုံးမခြင်းနှင့် ကဲ့ရဲ့ပြစ်တင်ခြင်းတို့ကို ခံစားရပြီး သင်ပြစ်မှားမှုများ ကျူးလွန်သည့်အခါ နောင်တရကာ သင့်ကိုယ်သင် ပြုပြင်ပြောင်းလဲပြီး သမ္မာတရား စည်းမျဉ်းများကို ရှာဖွေနိုင်ကာ သမ္မာတရားကို လက်တွေ့လုပ်ဆောင်ပြီး သမ္မာတရား စည်းမျဉ်းများအတိုင်း လုပ်ဆောင်နိုင်ခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်သည်၊ ဤသို့ဖြစ်လျှင် သင်သည် ကယ်တင်ခြင်းခံရမည့်သူများထဲမှ တစ်ဦးဖြစ်ပေသည်။ သင်နားလည်ပြီလော။ (နားလည်ပါပြီ။) ငါသည် အခြေအနေနှစ်မျိုးကို ဖော်ပြခဲ့သည်။ ယင်းတို့မှာ အတိအကျအားဖြင့် အဘယ်နည်း။ (အခြေအနေတစ်ခုမှာ လူတို့သည် ဆုံးမပဲ့ပြင်ခြင်းနှင့် အပြစ်ဒဏ်ပေးခြင်းများစွာကို ခံခဲ့ရသော်လည်း အဆုံး၌ ၎င်းတို့သည် သမ္မာတရား စည်းမျဉ်းများအတိုင်း လုပ်ဆောင်နိုင်ခြင်း မရှိသေးဘဲ သမ္မာတရားကို မရရှိခဲ့သဖြင့် ၎င်းတို့သည် ကယ်တင်ခြင်းမခံရဘဲ ဤသည်မှာ ကိုယ့်အပြစ်နှင့်ကိုယ်သာ ဖြစ်သည်။ အခြားအခြေအနေတစ်ခုမှာ အချို့လူများသည် ဘုရားသခင်၏ ဆုံးမပဲ့ပြင်ခြင်း သို့မဟုတ် ရိုက်နှက်ခြင်းများစွာကို ခံယူရန်မလိုဘဲ မိမိတို့ကိုယ်ကို ချုပ်တည်းရန် မိမိတို့၏ အသိစိတ်ကို အသုံးပြုနိုင်ကြပြီး ၎င်းတို့သည် စည်းမျဉ်းများကို ချိုးဖောက်သည့်အခါတိုင်း သို့မဟုတ် ပုန်ကန်မှုကို ထုတ်ဖော်သည့်အခါတိုင်း ၎င်းတို့၏ အသိစိတ်၏ အပြစ်ဖော်ဆုံးမခြင်းကို ခံစားရကာ သမ္မာတရားကို တက်ကြွစွာ ရှာဖွေနိုင်ပြီး သမ္မာတရား စည်းမျဉ်းများအတိုင်း လုပ်ဆောင်နိုင်ကြသည်၊ အနည်းဆုံးအနေဖြင့် ၎င်းတို့သည် အပြုသဘောဆောင်သော အမှုအချို့ကို လုပ်ဆောင်နိုင်ကြသဖြင့် ၎င်းတို့သည် ကယ်တင်ခြင်း ခံရမည့်သူများထဲတွင် ပါဝင်သည်။ ဘုရားသခင်သည် ဤအခြေအနေနှစ်မျိုးအကြောင်းကို ယခုလေးတင် ပြောဆိုခဲ့ပါသည်။) ၎င်းတို့သည် သမ္မာတရား စည်းမျဉ်းများအတိုင်း လုပ်ဆောင်နိုင်ခြင်း ရှိမရှိသည် ဤလူစားနှစ်မျိုးကို အကဲဖြတ်ခြင်းအတွက် စံနှုန်းဖြစ်ပေသည်။ အချို့လူများသည် သမ္မာတရား စည်းမျဉ်းများအတိုင်း မလုပ်ဆောင်နိုင်ကြဘဲ ၎င်းတို့သည် အယူဝါဒမည်မျှ နားလည်သည်ဖြစ်စေ သို့မဟုတ် ဆုံးမပဲ့ပြင်ခြင်းနှင့် အပြစ်ဒဏ်ပေးခြင်းကို မည်မျှခံရသည်ဖြစ်စေ ၎င်းတို့သည် ကယ်တင်ခြင်းခံရမည့်သူများ မဟုတ်ကြပေ။ ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် အခြားအချို့လူများသည် ဘုရားသခင်၏ ဆုံးမပဲ့ပြင်ခြင်းနှင့် အပြစ်ဒဏ်ပေးခြင်း သို့မဟုတ် သူ၏ ရိုက်နှက်ဆုံးမခြင်းနှင့် ကဲ့ရဲ့ပြစ်တင်ခြင်းတို့ကို ခံရသည်မှာ ရှားလှသော်လည်း ၎င်းတို့သည် မိမိတို့ကိုယ်ကို မကြာခဏ ဆင်ခြင်သုံးသပ်နိုင်ကြပြီး ၎င်းတို့သည် စည်းမျဉ်းများကို ချိုးဖောက်၍ ပြုမူသည့်အခါတိုင်း သို့မဟုတ် ပုန်ကန်မှုကို ထုတ်ဖော်သည့်အခါတိုင်း ၎င်းတို့၏ အသိစိတ်၏ အပြစ်ဖော်ဆုံးမခြင်းနှင့် ကဲ့ရဲ့ပြစ်တင်ခြင်းကို ခံစားရနိုင်ကာ ထို့နောက်တွင် နောင်တရပြီး သမ္မာတရား စည်းမျဉ်းများနှင့်အညီ တက်ကြွစွာ လက်တွေ့လုပ်ဆောင်နိုင်ကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ဘုရားသခင်၏ ဆုံးမပဲ့ပြင်ခြင်း သို့မဟုတ် ရိုက်နှက်ဆုံးမခြင်းကို ခံရသည်မှာ ရှားလှသော်လည်း ဤလူစားမျိုးသည် မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ကယ်တင်ခြင်းခံရမည့်သူများ ဖြစ်ကြသည်။ ဤနေရာတွင် ငါ ရည်ညွှန်းသော ဆုံးမပဲ့ပြင်ခြင်းနှင့် အပြစ်ဒဏ်ပေးခြင်းသည် ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်များ၏ တရားစီရင်ခြင်းနှင့် ပြစ်တင်ဆုံးမခြင်းတို့နှင့် မည်သို့မျှ မသက်ဆိုင်ပေ၊ ယင်းတို့သည် လူတို့က မိမိတို့၏ ကိုယ်ပိုင်အယူအဆများနှင့် စိတ်ကူးများထဲတွင် ဆုံးမပဲ့ပြင်ခြင်းနှင့် အပြစ်ဒဏ်ပေးခြင်းအဖြစ် တွေးထင်သည့်အရာမျှသာ ဖြစ်သည်။ လူတို့၏ အယူအဆများနှင့် စိတ်ကူးများထဲတွင် ၎င်းတို့သည် မကြာခဏ ဆုံးမပဲ့ပြင်ခြင်းနှင့် အပြစ်ဒဏ်ပေးခြင်းတို့ကို ခံရပါက ဤသည်မှာ ၎င်းတို့၌ အတွေ့အကြုံဆိုင်ရာ သက်သေခံချက်ရှိသည်ကို ဆိုလိုပြီး ၎င်းတို့သည် ဝိညာဉ်ရေးရာဆန်သော လူများဖြစ်သည်ဟု ၎င်းတို့က ယုံကြည်ကြသည်။ လူတို့သည် ဆုံးမပဲ့ပြင်ခြင်းနှင့် အပြစ်ဒဏ်ပေးခြင်းတို့ကို သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်၏ အလုပ်နှင့် မကြာခဏ ချိတ်ဆက်ကြပြီး ၎င်းတို့သည် သန့်ရှင်းသောဝိညာဉ်တော်၏ ရေစီးကြောင်းနှင့် ချိတ်ဆက်မိသည်ဟု ယုံကြည်ကြသည်။ “ကျွန်ုပ်သည် ကျွန်ုပ်၏ တာဝန်ကို ကောင်းစွာမထမ်းဆောင်ခဲ့သဖြင့် နောက်တစ်ကြိမ် ပြုပြင်ခြင်းခံခဲ့ရသည်။ ယခု ကျွန်ုပ်၏ ပါးစပ်တွင် အရည်ကြည်ဖုများပေါက်ပြီး နေမကောင်းဖြစ်နေသည်၊ ဤသည်မှာ ဘုရားသခင်က ကျွန်ုပ်ကို ဆုံးမပဲ့ပြင်နေခြင်း ဖြစ်သည်” ဟု မကြာခဏ ပြောဆိုသော လူအချို့ရှိပါသည်။ လူများစွာတို့သည် ဤအတွေ့အကြုံများအကြောင်းကို မကြာခဏ မိတ်သဟာယဖွဲ့ကြသော်လည်း ကိစ္စရပ်များ ၎င်းတို့ထံ ဖြစ်ပျက်သည့်အခါတိုင်း ၎င်းတို့၏ သရုပ်သကန်များသည် မည်သို့ဖြစ်သည်ကို သင်ကြည့်ရှုသင့်သည်၊ ၎င်းတို့သည် အမှားတစ်ခုခု လုပ်သည့်အခါ ၎င်းတို့၏ အသိစိတ်၏ အပြစ်ဖော်ဆုံးမခြင်းကို ခံစားရခြင်း ရှိမရှိနှင့် ၎င်းတို့သည် ဆိုးယုတ်သောလူများ မကောင်းမှုပြုသည်ကို ကြုံတွေ့ရသည့်အခါ သို့မဟုတ် ကောက်ကျစ်ဆိုးယုတ်သော အမှုအရာများကို ကြုံတွေ့ရသည့်အခါ ဘုရားအိမ်တော်၏ အကျိုးစီးပွားများကို စောင့်ထိန်းရန်နှင့် သမ္မာတရား စည်းမျဉ်းများကို ထောက်ခံရန် ထ၍ရပ်တည်နိုင်ခြင်း ရှိမရှိကို ကြည့်ရှုလော့။ မဟုတ်ပါက ဤလူတို့၌ အသိစိတ်မရှိဘဲ ၎င်းတို့သည် လူများမဟုတ်ကြပေ။ ၎င်းတို့သည် ကြားကောင်းအောင် ပြောဆိုကြပြီး ၎င်းတို့ပိုင်ဆိုင်သော အတွေ့အကြုံဆိုင်ရာ သက်သေခံချက်များစွာ အကြောင်းကို အလွန် ပြည့်စုံကောင်းမွန်စွာ ပြောဆိုကြသည်၊ ဘုရားသခင်သည် ၎င်းတို့အား ကျေးဇူးတော်များစွာ ပြသခဲ့ပြီး ၎င်းတို့အပေါ် အမှုတော်များစွာကို ပြု၍ နှုတ်ကပတ်တော်များစွာကို ပြောကြားခဲ့သည့်အလားဖြစ်ပြီး ဤသည်မှာ ၎င်းတို့သည် ကယ်တင်ခြင်းကို ရရှိပြီးဖြစ်ကြောင်း ညွှန်ပြနေပုံရသည်။ သို့ရာတွင် ၎င်းတို့၏ နေ့စဉ်အသက်တာများ၌ စည်းမျဉ်းများနှင့် သက်ဆိုင်သော ပြဿနာများကို ကြုံတွေ့ရသည့်အခါတိုင်း ၎င်းတို့သည် သမ္မာတရား စည်းမျဉ်းများကို မည်သည့်အခါမျှ မစောင့်ထိန်းကြဘဲ လိပ်က အခွံထဲသို့ဝင်သကဲ့သို့ အမြဲတမ်း ကိစ္စကို ရှောင်လွှဲကြသည်။ ပြီးလျှင် ၎င်းတို့၏ အမြင်များနှင့် ရပ်တည်ချက်ကို ပြောဆိုဖော်ပြရန် တောင်းဆိုခံရသည့်အခါတိုင်း ၎င်းတို့သည် ရှောင်ကြဉ်ခြင်း၊ မသိဟန်ဆောင်ခြင်းနှင့် တိတ်ဆိတ်နေခြင်းတို့ကို ပြုလုပ်ကြသည်။ ၎င်းတို့သည် သမ္မာတရား စည်းမျဉ်းများကို လုံးဝမစောင့်ထိန်းသကဲ့သို့ သမ္မာတရားကိုလည်း လက်တွေ့မလုပ်ဆောင်ကြပေ။ ဤသူတို့သည် အဘယ်သို့သော လူစားမျိုးများ ဖြစ်ကြသနည်း။ ၎င်းတို့သည် ကြောင်သူတော်များ ဖြစ်ကြသည်။ ၎င်းတို့သည် အခြားသူများကို ရေလောင်းပေးပြီး ကူညီသည့်အခါ ဝိညာဉ်ရေးရာ သီအိုရီများကို အလွန်စနစ်တကျနှင့် ကျိုးကြောင်းဆီလျော်သော ပုံစံဖြင့် ပြောဆိုကြကာ တစ်ကြိမ်လျှင် နာရီပေါင်းများစွာ ကြာအောင်ပြောဆိုလျက် အချို့လူများကို မျက်ရည်ကျသည်အထိ စိတ်လှုပ်ရှားစေသော်လည်း မိမိတို့၏ ကိုယ်ပိုင်လုပ်ဆောင်ချက်များတွင်မူ သမ္မာတရားကို မည်သည့်အခါမျှ လက်တွေ့မလုပ်ဆောင်ကြပေ၊ ဤသူတို့သည် ဖာရိရှဲများ ဖြစ်ကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ဝိညာဉ်ရေးရာ အယောင်ဆောင်သော အတွေ့အကြုံများနှင့် ဝိညာဉ်ရေးရာ အယောင်ဆောင်သော အယူဝါဒများကို မည်မျှပင် ပြောဆိုသည်ဖြစ်စေ သို့မဟုတ် အနှစ်မဲ့သော စကားလုံးများနှင့် ချဲ့ကားထားသော စကားလုံးများကို မည်မျှပင် ပြောဆိုသည်ဖြစ်စေ ၎င်းတို့၏ အသိစိတ်သည် ၎င်းတို့ကို မကဲ့ရဲ့ပြစ်တင်ပေ။ ပြီးလျှင် အမှားနှင့်အမှန်၏ အဓိကကျသော ကိစ္စရပ်များ သို့မဟုတ် စည်းမျဉ်းဆိုင်ရာ ကိစ္စရပ်များနှင့်ပတ်သက်လာလျှင် ၎င်းတို့သည် သမ္မာတရားဘက်၌ မရပ်တည်ဘဲ သမ္မာတရား စည်းမျဉ်းများကိုလည်း မစောင့်ထိန်းပေ၊ ၎င်းတို့၏ အသိစိတ်သည်လည်း ၎င်းတို့ကို လုံးဝမကဲ့ရဲ့ပြစ်တင်ပေ၊ သို့သော် ထို့နောက်တွင် ၎င်းတို့သည် ဘုရားအိမ်တော်၏ အကျိုးစီးပွားများကို မည်သို့ ကာကွယ်ကြောင်းကို ရှက်ကြောက်ခြင်းမရှိဘဲ ဝါကြွားနိုင်သေးပြီး ကြားကောင်းသော အယူဝါဒများစွာကိုလည်း ထုတ်ဖော်ပြောဆိုနိုင်သေးသည်၊ ဤသည်မှာ ကြောင်သူတော်ဆန်ခြင်းနှင့် အသိစိတ်၏ အာရုံခံစားမှု ကင်းမဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် သမ္မာတရားကို အကြိမ်များစွာ လက်တွေ့လုပ်ဆောင်ရန် ပျက်ကွက်သည်၊ သမ္မာတရားကို အကြိမ်များစွာ ချိုးဖောက်သည်၊ လူတို့ကို အကြိမ်များစွာ လှည့်ဖြားပြီး အထင်အမြင်မှားစေသည်၊ သို့တိုင် ၎င်းတို့၏ အသိစိတ်သည် ၎င်းတို့ကို လုံးဝမကဲ့ရဲ့ပြစ်တင်ဘဲ ၎င်းတို့သည် မိမိတို့ကိုယ်ကို မျက်နှာပြောင်တိုက်ပြီး ကြွားဝါနိုင်သေးသည်၊ ဤသည်မှာ လူ့သဘာဝ ကင်းမဲ့ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် နေရာအနှံ့တွင် ဤနည်းလမ်းဖြင့် မောက်မာစွာ လှည့်လည်ပြီး ဟန်ဆောင်လိမ်ညာကြကာ ရှက်ရွံ့ခြင်းပင် မခံစားရပေ။ ၎င်းတို့သည် သမ္မာတရားကို လက်တွေ့မလုပ်ဆောင်ဘဲ မိမိတို့သည် ဝိညာဉ်ရေးရာလူများ ဖြစ်ကြောင်း၊ ဘုရားသခင်၏ ကယ်တင်ခြင်းနှင့် စုံလင်အောင်ပြုခြင်းကို ခံရသောလူများ ဖြစ်ကြောင်းနှင့် အခြားမည်သူ့ထက်မဆို ဘုရားသခင်ကို ပို၍ချစ်သောသူများဖြစ်ကြောင်း ဝါကြွားနေကြသေးသည်၊ ဤသည်မှာ အသိစိတ်၏ အာရုံခံစားမှု ကင်းမဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး ဤသူတို့သည် ကယ်တင်ခြင်း ခံရသောလူများ မဟုတ်ကြပေ။ ကယ်တင်ခြင်း ခံရသောသူတို့သည် ပုံမှန် လူ့သဘာဝနှင့် အသိစိတ်၏ အာရုံခံစားမှု ကင်းမဲ့နိုင်သလော။ အချို့လူများသည် မိမိတို့သည် သမ္မာတရားကို ထိုမျှမနှစ်သက်ကြောင်း ခံစားရပြီး သမ္မာတရား စည်းမျဉ်းများပါဝင်သော ပြဿနာများ သို့မဟုတ် အမှားနှင့်အမှန်၏ အဓိကကျသော ကိစ္စရပ်များကို ကြုံတွေ့ရသည့်အခါတိုင်း လူ့အကြိုက်လိုက်သူများ ဖြစ်လာကြပြီး အမှားအမှန်မခွဲခြားဘဲ ပြီးစလွယ်လုပ်ရန် ကြိုးစားကြကာ သမ္မာတရား စည်းမျဉ်းများကို မည်သည့်အခါမျှ မစောင့်ထိန်းနိုင်ကြသဖြင့် ၎င်းတို့၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် ပြစ်တင်မောင်းမဲခြင်းကို ခံစားရပြီး ဘုရားသခင်ရှေ့မှောက်၌ မကြာခဏ ဆုတောင်းကာ ဘုရားသခင်အပေါ် အကြွေးတင်သည်ဟု ခံစားကြရသည်။ ၎င်းတို့သည် မကြာခဏ အားနည်းပြီး ဤအတားအဆီးကို မကျော်လွှားနိုင်သော်လည်း မိမိတို့သည် သမ္မာတရား သို့မဟုတ် တရားမျှတမှုကို မစောင့်ထိန်းခဲ့ကြောင်းနှင့် ဘုရားသခင်အတွက် မိမိတို့၏ သက်သေခံချက်တွင် ခိုင်မာစွာ မရပ်တည်ခဲ့ကြောင်းနှင့် မိမိတို့သည် လူ့အကြိုက်လိုက်သူများသာ ဖြစ်ကြောင်းကို ၎င်းတို့၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် သိကြသဖြင့် မိမိတို့၌ မည်သည့်သက်သေခံချက်မျှ ရှိသည်ဟု ပြောဆိုရန် အလွန်ရှက်ကြပေမည်။ ဤသည်မှာ ၎င်းတို့သည် သမ္မာတရား စည်းမျဉ်းများကို မစောင့်ထိန်းခဲ့ဘဲ စစ်မှန်သော အတွေ့အကြုံဆိုင်ရာ သက်သေခံချက် မရှိသည့်အပြင် ၎င်းတို့သည် ဆင်းရဲမွဲတေပြီး မျက်မမြင်ဖြစ်ကာ ဘုရားသခင်၏ တောင်းဆိုချက်များကို မဖြည့်ဆည်းခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်၊ ၎င်းတို့သည် ဤအရာကို မိမိတို့၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် သိကြပြီး ၎င်းတို့၏ အသိစိတ်များသည် ယင်းအတွက် မကြာခဏ အပြစ်ဖော်ဆုံးမခြင်းကို ခံစားရကာ ဘုရားသခင်အပေါ် အကြွေးတင်သည်ဟု ခံစားရပြီး ဝမ်းနည်းကြသည်။ ဤလူတို့အတွက် ကယ်တင်ခြင်းကို ရရှိရန် မျှော်လင့်ချက်နှင့် အခွင့်အလမ်း ရှိနေသေးသည်။ ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် အပြင်ပန်းတွင် သမ္မာတရားကို အလွန်ကောင်းစွာ နားလည်ပုံရပြီး လူတို့ကို ရေလောင်းပေးနိုင်၊ ထောက်ပံ့ပေးနိုင်ပြီး ကူညီနိုင်ပုံရသော်လည်း သမ္မာတရား စည်းမျဉ်းများ ပါဝင်သော ပြဿနာများ သို့မဟုတ် အမှားနှင့်အမှန်၏ အဓိကကျသော ကိစ္စရပ်များကို ကြုံတွေ့ရသည့်အခါ ဘုရားသခင်၏ ဘက်၌ မည်သည့်အခါမျှ မရပ်တည်ဘဲ သမ္မာတရား စည်းမျဉ်းများကိုလည်း မည်သည့်အခါမျှ မစောင့်ထိန်းသည့်တိုင် မိမိတို့သည် ဝိညာဉ်ရေးရာလူများ၊ ဘုရားသခင်ကို ချစ်သောလူများနှင့် ဘုရားသခင်အပေါ် သစ္စာစောင့်သိသော လူများဖြစ်ကြောင်း ဝါကြွားသောသူများ ရှိကြသည်။ ဤလူစားမျိုးသည် အလွန် ဒုက္ခရောက်နေပေသည်။ ၎င်းတို့သည် လက်တွေ့အရှိတရားကို ရင်ဆိုင်ရန် မဝံ့ရဲကြ၊ တကယ့်ပြဿနာများကို ဖြေရှင်းရန် မဝံ့ရဲကြ၊ အဓိကကျသော ကိစ္စရပ်များအပေါ် ၎င်းတို့၏ ရပ်တည်ချက်ကို ကြေညာရန် မဝံ့ရဲကြဘဲ သမ္မာတရား စည်းမျဉ်းများကို ပွင့်လင်းပြီး ရိုးရှင်းသောပုံစံဖြင့် စောင့်ထိန်းရန် မဝံ့ရဲကြပေ၊ သို့သော် အဖြစ်အပျက် ပြီးနောက်တွင် ၎င်းတို့က မိမိတို့သည် ဝိညာဉ်ရေးရာဆန်သော လူများဖြစ်ကြောင်း ရှက်ကြောက်ခြင်းမရှိဘဲ ဝါကြွားနေကြသေးသည့်အပြင် မိမိတို့သည် ဘုရားသခင်ကို အချစ်ဆုံးဖြစ်ကြောင်းနှင့် ဘုရားသခင်၏ ရည်ရွယ်ချက်များကို အကောင်းဆုံး နားလည်သဘောပေါက်နိုင်ကြောင်း ပြောဆိုကြသည်။ ဤလူစားမျိုး၌ အသိစိတ်၏ အာရုံခံစားမှု လုံးဝမရှိပေ။ အသိစိတ်၏ အာရုံခံစားမှု ကင်းမဲ့သောလူတစ်ဦးသည် သမ္မာတရား စည်းမျဉ်းများကို စောင့်ထိန်းနိုင်မည်လော။ ၎င်းတို့သည် မိမိတို့၏ ရပ်တည်ချက်ကို ပွင့်လင်းစွာ ကြေညာပြီး ဆိုးယုတ်သောလူများကို ကိုင်တွယ်ရန် ဘုရားသခင်၏ ဘက်၌ ရပ်တည်ဝံ့မည်လော။ ထိုသို့ဖြစ်ရန် အခွင့်အလမ်းမရှိပေ၊ ထိုသို့သောလူများအတွက် သမ္မာတရားကို လက်တွေ့လုပ်ဆောင်ရန် အလွန်ခက်ခဲပေသည်။