အနန္တတန်ခိုးရှင် ဘုရားသခင် အသင်းတော် အကြောင်းအရာ

ဘုရားသခင်၏ အသံတော်ကို နားထောင်၍ သခင်ယေရှု ပြန်ကြွလာတော်မူခြင်းကို ကြိုဆိုလော့။

သမ္မာတရားကို ရှာဖွေနေသူများ ကျွန်ုပ်တို့ကို ဆက်သွယ်ရန် ဖိတ်ခေါ်ပါသည်။

နှုတ်ကပတ်တော်သည် လူ့ဇာတိ၌ ပေါ်လာ၏

ထင်ရှားသည့်အရောင်များ

နောက်ခံအပြင်အဆင်များ

စာလုံးပုံစံ

စာလုံးအရွယ်အစား

စာကြောင်း အကွာအဝေး

စာမျက်နှာအနံ

0 ရှာဖွေခြင်း ရလဒ်များ

ရလဒ်များမတွေ့ရှိပါ။

အခန်း ၁၄

လူသားသည် မည်သည့်အခါမျှ ဘုရားသခင်၏နှုတ်ကပတ်တော်မှ မည်သည့်အရာကိုမျှ မသင်ယူခဲ့ဖူးပေ။ ထိုသို့ပြုမည့်အစား လူသားသည် ဘုရားသခင်၏နှုတ်ကပတ်တော်၏ စစ်မှန်သော အဓိပ္ပာယ်ကို မသိဘဲ ဘုရားသခင်၏နှုတ်ကပတ်တော်၏ အပေါ်ယံကိုသာ တန်ဖိုးထား၏။ ထို့ကြောင့် လူအများစုသည် ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်ကို နှစ်သက်သော်လည်း ထိုသူတို့သည် အကယ်စင်စစ် တန်ဖိုးထားခြင်းမရှိဟု ဘုရားသခင်က ဆို၏။ ဤသည်မှာ ဘုရားသခင်၏အမြင်တွင် သူ၏နှုတ်ကပတ်တော်သည် တန်ဖိုးရှိသောအရာတစ်ခုဖြစ်သော်လည်း လူတို့သည် ၎င်း၏စစ်မှန်သော ချိုမြိန်မှုကို မြည်းစမ်းရခြင်းမရှိသေးသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ၎င်းတို့သည် “ဆီးသီးများအကြောင်း စဉ်းစား၍ ရေငတ်ဖြေခြင်း”[က] ကိုသာ ပြုလုပ်နိုင်ကြကာ ဤနည်းဖြင့် ၎င်းတို့၏လောဘကြီးသော နှလုံးသားများကို ဖြေသိမ့်ရ၏။ ဘုရားသခင်၏ဝိညာဉ်သည် လူသားအားလုံးအကြား အမှုဆောင်နေသည်သာမက၊ ဘုရားသခင်၏နှုတ်ကပတ်တော်၏ ဉာဏ်အလင်းရခြင်းလည်း ရှိနေသည်။ လူတို့သည် ၎င်း၏အနှစ်သာရကို စစ်မှန်စွာ နားလည်သဘောပေါက်နိုင်ရေးအတွက် သတိမမူလွန်းခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ လူသား၏စိတ်တွင် ယခုသည် နိုင်ငံတော်ခေတ် အပြည့်အဝ အကောင်အထည်ဖော်နေချိန် ဖြစ်သော်လည်း အမှန်စင်စစ်တွင် ဤသို့မဟုတ်ပေ။ ဘုရားသခင် ကြိုတင်ဟောကြားသည်မှာ သူမှ အထမြောက်အောင်မြင်ပြီးသည့်အရာ ဖြစ်သော်လည်း နိုင်ငံတော်အစစ်အမှန်သည် မြေကြီးပေါ်သို့ အပြည့်အဝ မရောက်သေးပေ။ ထိုသို့ဖြစ်မည့်အစား လူသားမျိုးနွယ်ရှိ အပြောင်းအလဲများနှင့်အတူ၊ အမှုတွင်တိုးတက်မှုနှင့်အတူ၊ အရှေ့အရပ်မှ လျှပ်ပြက်ခြင်း ပေါ်ထွက်လာမှုနှင့်အတူ၊ ဆိုလိုသည်မှာ၊ ဘုရားသခင်၏နှုတ်ကပတ်တော် နက်နဲလာခြင်းနှင့်အတူ၊ နိုင်ငံတော်သည် မြေကြီးပေါ်တွင် တဖြည်းဖြည်း ဖြစ်ပေါ်လိမ့်မည်။ တဖြည်းဖြည်းဖြစ်သော်လည်း မြေကြီးပေါ်သို့ အပြည့်အဝ ကြွလာနေခြင်းဖြစ်သည်။ နိုင်ငံတော်ကြွလာနေခြင်းလုပ်ငန်းစဉ်သည် မြေကြီးပေါ်တွင် ဘုရားသခင်၏အမှု၏ လုပ်ငန်းစဉ်လည်း ဖြစ်၏။ ဤသည်နှင့်တစ်ချိန်တည်းတွင်၊ ကမ္ဘာမြေကြီးတစ်ရပ်လုံးကို ပြန်လည်စီစဉ်ရန် စကြဝဠာတစ်ခွင်လုံးတွင် သမိုင်း၏ခေတ်များအားလုံး၌ ဆောင်ရွက်ခဲ့ဖူးခြင်းမရှိသောအမှုကို ဘုရားသခင်မှ စတင်ဆောင်ရွက်ခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။ ဥပမာ အစ္စရေးနိုင်ငံရှိ အပြောင်းအလဲများ၊ အမေရိကန်ပြည်ထောင်စုရှိ အာဏာသိမ်းမှု၊ အီဂျစ်ပြည်ရှိ အပြောင်းအလဲများ၊ ဆိုဗီယက်ပြည်ထောင်စုရှိ အပြောင်းအလဲများနှင့် တရုတ်အစိုးရကို ဖြုတ်ချခြင်းတို့အပါအဝင် စကြဝဠာတစ်ခွင်လုံး ကြီးမားသော အပြောင်းအလဲများစွာ ရှိ၏။ စကြဝဠာတစ်ခုလုံး နေသားတကျဖြစ်သွား၍ ပုံမှန်အနေအထား ပြန်ရောက်သွားသည့်အခါသည် မြေကြီးပေါ်ရှိ ဘုရားသခင်၏အမှု ပြီးဆုံးသွားသည့်အခါ ဖြစ်၏။ နိုင်ငံတော်သည် မြေကြီးပေါ် ကြွလာမည့်အခါ ဖြစ်၏။ ဤသည်မှာ “လောကနိုင်ငံအားလုံး ဖရိုဖရဲပြိုကွဲခြင်း ခံရသည့်အခါသည် ငါ၏နိုင်ငံတော်တည်ထောင်၍ ပုံဖော်ခြင်းခံရမည့်အချိန် အတိအကျဖြစ်လျက် ငါသည်လည်း ပုံသဏ္ဌာန်ပြောင်းလဲခြင်းခံရ၍ စကြဝဠာတစ်ခုလုံးသို့ လှည့်သည့်အချိန်အတိအကျလည်း ဖြစ်၏” ဟူသော နှုတ်ကပတ်တော်တို့၏ စစ်မှန်သော အဓိပ္ပာယ်ဖြစ်၏။ ဘုရားသခင်သည် လူသားထံမှ မည်သည့်အရာကိုမျှ ကွယ်ဝှက်မထားပေ၊ သူသည် လူတို့အား သူ၏ကြွယ်ဝမှုအလုံးစုံအကြောင်း စဉ်ဆက်မပြတ် ပြောခဲ့ပြီးဖြစ်သည်၊ သို့သော် ၎င်းတို့သည် သူ့အဓိပ္ပာယ်ကို မသိပေ၊ ၎င်းတို့သည် သူ၏နှုတ်ကပတ်တော်အား လူအတစ်ဦးကဲ့သို့သာ လက်ခံကြ၏။ အမှု၏ဤအဆင့်တွင် လူသားသည် ဘုရားသခင်၏ မတွေးတတ်အောင် ခက်ခဲနက်နဲမှုကို သိရှိခဲ့ပြီးဖြစ်သည့်အပြင် သူ့ကိုနားလည်ခြင်း အလုပ်သည် မည်မျှကြီးမားကြောင်းကို နားလည်နိုင်ကြ၏။ ထိုအကြောင်းရင်းကြောင့် ဘုရားသခင်ကိုယုံကြည်ခြင်းသည် လုပ်ကိုင်ရန် အခက်ခဲဆုံးအရာဟု ၎င်းတို့သည် ယုံကြည်ခဲ့ကြ၏။ ၎င်းတို့သည် လုံးဝ ခိုကိုးရာမဲ့ဖြစ်၏—ဤသည်မှာ ဝက်တစ်ကောင်အား သီချင်းဆိုရန် သင်ကြားပေးခြင်းနှင့် တူ၏။ သို့မဟုတ် ထောင်ခြောက်တွင် ညပ်နေသော ကြွက်တစ်ကောင်ကဲ့သို့ ဖြစ်၏။ အကယ်စင်စစ် လူတစ်ဦးသည် တန်ခိုးမည်မျှပင် ရှိသည်ဖြစ်စေ၊ သို့မဟုတ် လူတစ်ဦး၏ ကျွမ်းကျင်မှုသည် မည်မျှပင်ပြောင်မြောက်သည်ဖြစ်စေ၊ သို့မဟုတ် လူတစ်ဦး၏အတွင်း၌ အကန့်အသတ်မဲ့ စွမ်းဆောင်နိုင်ရည်များ ရှိသည်ဖြစ်စေ၊ ဘုရားသခင်၏နှုတ်ကပတ်တော်နှင့် ပတ်သက်လာပါက ဤအရာတို့သည် မည်သည့် အဓိပ္ပာယ်မျှ မရှိပေ။ ဤသည်မှာ ဘုရားသခင်၏ မျက်လုံးများ၌ လူသားမျိုးနွယ်သည် အနည်းငယ်အသုံးကျရန် မဆိုနှင့် တန်ဖိုး လုံးဝကင်းမဲ့သော မီးလောင်သွားသည့် စက္ကူပုံ၏ပြာအလားဖြစ်၏၊ ဤသည်မှာ “ငါသည် လူသားများထံမှ တိုး၍ကွယ်ဝှက်ထားခြင်း ခံရလျက် ၎င်းတို့အတွက် တိုး၍ မတွေးတတ်အောင် နက်နဲလာခဲ့၏” ဟူသော နှုတ်ကပတ်တော်တို့၏ စစ်မှန်သောအဓိပ္ပာယ်ကို အတိအကျ သရုပ်ဖော်ထားခြင်းတစ်ရပ် ဖြစ်၏။ ဤသည်မှ ဘုရားသခင်၏ အမှုသည် သဘာဝအလျောက်တိုးတက်မှုအတိုင်း လိုက်နာ၍ လူသားတို့၏ အာရုံခံအင်္ဂါများမှ မည်သည့်အရာကို သိမှတ်သည်ဟူသည့်အပေါ် အခြေခံ၍ ဆောင်ရွက်ကြောင်းကို မြင်နိုင်၏။ လူသား၏သဘာဝသည် ခိုင်မာ၍ တုန်လှုပ်ခြင်းမရှိသည့်အခါ၊ ဘုရားသခင် ပြောဆိုသော နှုတ်ကပတ်တော်တို့သည် ၎င်းတို့၏ အယူအဆများနှင့် လုံးဝကိုက်ညီကာ ဘုရားသခင်နှင့် လူသားမျိုးနွယ်၏ အယူအဆများသည် လုံးဝကွဲပြားမှုမရှိဘဲ တစ်ခုတည်းအလားထင်ရသည်။ ဤသည်က လူတို့အား ဘုရားသခင်၏စစ်မှန်မှုအပေါ် အနည်းငယ် သိလာစေသော်လည်း ဤသည်မှာ ဘုရားသခင်၏ အဓိကရည်မှန်းချက် မဟုတ်ပေ။ ဘုရားသခင်သည် ကမ္ဘာမြေကြီးပေါ်တွင် သူ၏စစ်မှန်သောအမှုကို တရားဝင်မစတင်မီ လူတို့အား နေသားတကျ ရှိခွင့်ပြု၏။ ထို့ကြောင့် လူသားမျိုးနွယ်အတွက် ဇဝေဇဝါဖြစ်စေသော ဤအစအဦး၌ လူသားသည် ၎င်းတို့၏ အတွေးအခေါ်ဟောင်းများသည် မမှန်ကန်ကြောင်းနှင့် ဘုရားသခင်နှင့်လူသားတို့သည် ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး ကွဲပြားသကဲ့သို့ ကွဲပြားကြောင်းနှင့် လုံးဝမတူကြောင်း သိကြ၏။ ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်များကို လူသား၏အယူအဆများကို အခြေခံကာ အကဲဖြတ်၍မရနိုင်တော့သောကြောင့် လူသားသည် ဘုရားသခင်ကို အမြင်သစ်ဖြင့် ချက်ချင်းပင် စတင်ကြည့်ကာ၊ ထို့နောက်ချက်ချင်းပင် ဘုရားသခင်အား အံ့အားသင့်စွာ ငေးစိုက်ကြည့်ကြ၏။ ဤသည်မှာ လက်တွေ့ကျသောဘုရားသခင်သည် မမြင်နိုင်၊ မတွေ့ထိနိုင်သော ဘုရားသခင်တမျှ ချဉ်းကပ်နိုင်ခြင်း မရှိသည့်အလား၊ ဘုရားသခင်၏ ဇာတိပကတိသည် ပြင်ပ၌သာရှိ၍ သူ၏အနှစ်သာရ မရှိသည့်အလားဖြစ်၏။ သူသည် ဝိညာဉ်၏လူ့ဇာတိခံယူခြင်းဖြစ်သော်လည်း၊ သူသည် ဝိညာဉ်သဏ္ဌာန်သို့ ပြောင်းလဲ၍ အချိန်မရွေး လွင့်မျောသွားနိုင်သည်ဟု လူတို့ထင်ကြ၏။[ခ] ထို့ကြောင့် လူတို့သည် အနည်းငယ် ကာကွယ်ထားသည့် အတွေးအခေါ်မျိုး ထားရှိလာခဲ့ကြသည်။ ဘုရားသခင်ဟု ဆိုလိုက်သည်နှင့် သူသည် တိမ်များနှင့် မြူတို့အပေါ် စီးနိုင်၏၊ ရေပေါ်တွင် လမ်းလျှောက်နိုင်၏၊ ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာ၍ လူသားတို့အကြား ပျောက်ကွယ်သွားနိုင်၏ဟုဆိုကြ၍၊ အခြားသော လူအချို့က သာ၍ ပုံပေါ်သော ရှင်းပြချက်များရှိကြလျက်၊ သူ့အား ၎င်းတို့၏အယူအဆများကို ဆင်မြန်းပေးလိုက်ကြ၏။ လူသားမျိုးနွယ်၏ အသိဉာဏ် ကင်းမဲ့မှုနှင့် ထိုးထွင်းမြင်နိုင်မှု ကင်းမဲ့ခြင်းတို့ကြောင့် ဘုရားသခင်မှ “ထို့ကြောင့် ၎င်းတို့သည် ငါ့အား ခုခံခဲ့ပြီးကြောင်း သို့မဟုတ် ငါ၏စီမံခန့်ခွဲမှုအမိန့်များကို စော်ကားခဲ့ပြီးကြောင်း ယုံကြည်သည့်တိုင် ငါသည် မသိကျိုးကျွန်ပြု၏” ဟု ပြောခြင်းဖြစ်သည်။

လူသား၏အကျည်းတန်သောဘက်နှင့် အတွင်းလောကတို့ကို ဘုရားသခင်မှ ထုတ်ဖော်သည့်အခါ သူသည် အနည်းငယ်မျှ တိမ်းစောင်းမှုမရှိဘဲ အကယ်စင်စစ်ပင် အစဉ်အတိအကျ မှန်ကန်၏။ အမှားအယွင်း လုံးဝမရှိဟုပင် ဆိုနိုင်၏။ ဤသည်မှာ လူတို့အား လုံးဝလက်ခံယုံကြည်စေသည့် အထောက်အထားဖြစ်၏။ ဘုရားသခင်၏အမှု၏ အခြေခံသဘောတရားကြောင့် သူ၏နှုတ်ကပတ်တော်နှင့် လုပ်ဆောင်ချက် အများအပြားတို့သည် ဖျက်၍မရသော ထင်မြင်ချက်တစ်ရပ် ထားရှိခဲ့ပြီး လူတို့သည် သူ့၌ သာ၍တန်ဖိုးရှိသော အရာများကို တွေ့ရှိသည့်အလား သူ့အပေါ် သာ၍လေးနက်စွာနားလည်ပုံရကြ၏။ “၎င်းတို့၏ မှတ်ဉာဏ်များတွင် ငါသည် ၎င်းတို့အား ပြစ်တင်ဆုံးမသည့် ဘုရားသခင် ဖြစ်မည့်အစား ငါသည် လူသားအပေါ် သနားကြင်နာသည့် ဘုရားသခင်၊ သို့မဟုတ် ငါသည် ပြောဆိုသည့်အတိုင်း ဆိုလိုခြင်းမရှိသည့် ဘုရားသခင်ကိုယ်တိုင်ဖြစ်နေသည်။ ဤသည်တို့သည် လူ့စိတ်မှ မွေးဖွားလာသည့် စိတ်ကူးစိတ်သန်းများဖြစ်၍ အမှန်တရားများနှင့် ကိုက်ညီခြင်း မရှိပေ။” လူသားမျိုးနွယ်သည် ဘုရားသခင်၏ စစ်မှန်သော မျက်နှာကို မည်သည့်အခါကမျှ အရေးကြီးသည်ဟု မယူဆခဲ့သော်လည်း ၎င်းတို့သည် “သမားရိုးကျမဟုတ်သော သူ၏စိတ်နေသဘောထား” ကို ၎င်းတို့၏ လက်ဖမိုးကို သိသကဲ့သို့ သိကြ၏။ ၎င်းတို့သည် ဘုရားသခင်၏ နှုတ်ကပတ်တော်များနှင့် ဆောင်ရွက်မှုများရှိ ဟာကွက်များကို အစဉ်ရှာနေကြ၏။ ဤသည်မှာ လူသားမျိုးနွယ်သည် အဖျက်သဘောဆောင်သော အရာများကို ဂရုစိုက်ရန်နှင့် အပြုသဘောဆောင်သော အရာများကို ဥပက္ခောပြုရန်၊ ဘုရားသခင်၏လုပ်ဆောင်ချက်များကို နှိမ်ရုံသာနှိမ်ရန် အစဉ်လိုလားသောကြောင့် ဖြစ်၏။ ဘုရားသခင်မှ သူသည် နှိမ့်ချစွာဖြင့် သူ့ကိုယ်သူ သူကျိန်းဝပ်ရာအရပ်တွင် ဖုံးကွယ်ထား၏ဟု ဆိုလေလေ၊ လူသားမှ သူ့အား တောင်းဆိုမှုများ ပြုလေလေဖြစ်၏။ ထိုသူတို့သည် “လူ့ဇာတိခံဘုရားသခင်သည် လူသား၏လုပ်ဆောင်ချက်တိုင်းကို လေ့လာနေ၍ လူ့ဘဝကို ခံစားနေပါက ဘုရားသခင်သည် အချိန်အများစုတွင် ကျွန်ုပ်တို့၏အခြေအနေမှန်ကို အဘယ်ကြောင့်မသိသနည်း။ ဤသည်မှာ ဘုရားသခင်သည် အမှန်တကယ်ပင် ဖုံးကွယ်ထားသည်ဟု ဆိုလိုသလော”ဟု ဆိုကြ၏။ ဘုရားသခင်သည် လူသား၏နှလုံးသားကို နက်နက်နဲနဲ စုံစမ်းစစ်ဆေးသော်ငြားလည်း မရေရာခြင်းလည်းမရှိ၊ သဘာဝလွန်ခြင်းလည်းရှိဘဲ လူသားမျိုးနွယ်၏ အခြေအနေအမှန်များနှင့်အညီ သူအမှုပြုဆဲဖြစ်သည်။ လူသားမျိုးနွယ်အတွင်းရှိ စိတ်သဘောထားဟောင်းကို လုံးဝဖယ်ရှားရန်အလို့ငှာ ဘုရားသခင်သည် -၎င်းတို့၏ စစ်မှန်သောသဘာဝကို ဖော်ထုတ်ခြင်း၊ ၎င်းတို့၏နာခံမှုမရှိခြင်းအပေါ် တရားစီရင်ချက်ချမှတ်ခြင်း၊ တစ်ခဏတွင် သူသည် လူတို့အားလုံးကို ကိုင်တွယ်မည်ဟုပြော၍ နောက်တစ်ခဏတွင် သူသည် လူတစ်စုကို ကယ်တင်မည်ဟုပြောခြင်း၊ လူသားတို့အပေါ် သတ်မှတ်ချက်များချမှတ်ခြင်း သို့မဟုတ် သတိပေးခြင်း၊ ၎င်းတို့၏ကလီစာများကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာခြင်းနှင့် ကုသပေးခြင်းတို့ကို တစ်လှည့်စီပြုလုပ်ခြင်းစသည့်- ရှုထောင့်အမျိုးမျိုးမှ ပြောဆိုရန် ကြိုးပမ်းအားထုတ်ချက် တစ်ခုကိုမျှ ခွင့်မပြုခဲ့ပေ။ ထို့ကြောင့် ဘုရားသခင်၏နှုတ်ကပတ်တော်၏ လမ်းပြမှုအောက်တွင် လူသားမျိုးနွယ်သည် ကမ္ဘာမြေကြီးအစွန်းတိုင်းသို့ ခရီးသွားခဲ့၍၊ အလျှံအပယ်ဖြစ်နေကာ ပန်းတစ်ပွင့်စီသည် အလှပဆုံးဖြစ်ရန် ယှဉ်ပြိုင်သော ဥယျာဉ်တစ်ခုအတွင်း ဝင်ရောက်ခဲ့သည့်အလား ဖြစ်၏။ ဘုရားသခင်သည် သံလိုက်တစ်ခုဖြစ်၍ သံပါသည့်မည်သည့်အရာမဆိုသည် ၎င်းထံသို့ ဆွဲငင်ခံရသည့်အလား ဘုရားသခင် မည်သည့်အရာကိုပြောသည်ဖြစ်စေ လူသားမျိုးနွယ်သည် သူ၏နှုတ်ကပတ်တော်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်မည်ဖြစ်သည်။ “လူသားမျိုးနွယ်သည် ငါ့အား လုံးဝနာခံခြင်းမရှိ။ ထို့ကြောင့် ငါသည်လည်း ၎င်းတို့ကို အလေးအနက် သဘောမထားပေ။ လူသားတို့သည် ငါ့ကို လုံးဝဂရုမစိုက်သဖြင့် ငါသည်လည်း ၎င်းတို့အပေါ် အားထုတ်ရန် မလိုပေ။ ဤသည်မှာ လောကနှစ်ရပ်လုံးအတွက် အကောင်းဆုံးပင် မဟုတ်သလော” ဟူသောစကားတို့ကို ၎င်းတို့တွေ့သည့်အခါ ဘုရားသခင်၏ လူတို့အားလုံးသည် အနက်ဆုံးသောတွင်းအတွင်းသို့ တဖန်ရိုက်နှက်တွန်းချခံရခဲ့သည်အလား၊ သို့မဟုတ် ၎င်းတို့၏ အဓိကအချက် တဖန်ရိုက်နှက်ခံခဲ့ရသည့်အလား ဖြစ်ကာ ၎င်းတို့သည် လုံးဝတုန်လှုပ်လျက် ကျန်ရစ်ကြသဖြင့် ၎င်းတို့သည် ငါ၏အမှုဆောင်သောနည်းလမ်းအတွင်းသို့ တဖန် ဝင်ရောက်ကြပြန်သည်။[ဂ] ၎င်းတို့သည် “နိုင်ငံတော်ရှိ ငါ၏လူတို့မှ တစ်ဦးအနေဖြင့် သင်တို့သည် သင်တို့၏တာဝန်ကို ထမ်းဆောင်နိုင်ခြင်း မရှိပါက သင်တို့သည် ငါ၏ စက်ဆုပ်ရွံရှာခြင်းနှင့် ငြင်းပယ်ခြင်းကို ခံကြရလိမ့်မည်” ဟူသော နှုတ်ကပတ်တော်တို့နှင့်ပတ်သက်၍ အထူးဇဝေဇဝါဖြစ်ကြ၏။ လူအများစုသည် အသည်းကွဲသည့် မျက်ရည်များ ကျလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ကြ၏- “ကျွန်ုပ်သည်အနက်ဆုံးသောတွင်းထဲမှ ခဲယဉ်းစွာ တွယ်တက်လာခဲ့ရသဖြင့် ၎င်းအတွင်းသို့ တဖန်ပြန်ကျပါက ကျွန်ုပ်တွင် မျှော်လင့်ချက် လုံးဝရှိမည် မဟုတ်ပေ။ ကျွန်ုပ်သည် လူ့လောက၌ မည်သည့်အရာမျှ ရရှိခဲ့ခြင်းမရှိဘဲ ကျွန်ုပ်၏ဘဝတွင် အခက်အခဲမျိုးစုံနှင့် ဒုက္ခမျိုးစုံ ကြုံခဲ့ရ၏။ အထူးသဖြင့် ယုံကြည်ခြင်းအတွင်း လာရောက်ပြီးနောက် ကျွန်ုပ်သည် ချစ်သောသူများ၏ စွန့်ပစ်ခြင်း၊ မိသားစုများ၏ နှိပ်စက်ခြင်း၊ လောကီအတွေ့အကြုံ များသူတို့၏ အသရေဖျက်ခြင်းတို့ကို ခံခဲ့ရကာ ကျွန်ုပ်သည် လောက၏ပျော်ရွှင်ခြင်း၌ မွေ့လျော်ခဲ့ခြင်းမရှိပေ။ ကျွန်ုပ်သည် အနက်ဆုံးသောတွင်းထဲ တဖန်ပြန်ကျပါက ကျွန်ုပ်၏ဘဝသည် သာ၍ပင် အချည်းအနှီးဖြစ်မည် မဟုတ်လော။” (ဤအကြောင်းကို လူသားသည် စဉ်းစားလေလေ၊ ၎င်းတို့သည် ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှုကို သာ၍ခံစားရလေလေ ဖြစ်၏။) “ကျွန်ုပ်၏မျှော်လင့်ခြင်းအားလုံးကို ဘုရားသခင်၏လက်ထဲသို့ အပ်နှံခဲ့ပြီးဖြစ်၏။ ဘုရားသခင်သည် ကျွန်ုပ်ကို စွန့်ပစ်ပါက ကျွန်ုပ်ယခုသေဆုံးလျှင် သာ၍ကောင်းပေမည်။ …. ကိုင်း၊ အရာခပ်သိမ်းကို ဘုရားသခင်မှ ခွဲခန့်မှတ်သားထားသည့်အတွက် ယခု ကျွန်ုပ်သည် ဘုရားသခင်ကို ချစ်ရန်သာ ရှာဖွေနိုင်ကာ အခြားအရာ အားလုံးသည် အဓိကမဟုတ်ပေ။ ဤသည်ကို ကျွန်ုပ်၏ကံကြမ္မာအဖြစ် မည်သူ ပြုလုပ်ခဲ့သနည်း။” လူသားသည် စဉ်းစားလေလေ၊ ၎င်းတို့သည် ဘုရားသခင်၏စံနှုန်းများ၊ သူ၏နှုတ်ကပတ်တော်များနှင့် နီးစပ်လေလေဖြစ်၏။ ဤနည်းအားဖြင့် သူ့နှုတ်ကပတ်တော်တို့၏ ရည်မှန်းချက် အထမြောက်၏။ လူသားသည် ဘုရားသခင်၏နှုတ်ကပတ်တော်တို့ကို မြင်ပြီးနောက် ၎င်းတို့အားလုံးသည် ၎င်းတို့အတွင်း၌ အတွေးအမြင်သဘောတရားဆိုင်ရာ ရုန်းကန်မှုတစ်ရပ် ရှိကြ၏။ ၎င်းတို့၏ တစ်ခုတည်းသော ရွေးချယ်စရာမှာ ကံကြမ္မာ၏ညွှန်ကြားချက်များကို နာခံရန်သာဖြစ်၍၊ ဤနည်းအားဖြင့် ဘုရားသခင်၏ ရည်မှန်းချက် အထမြောက်၏။ ဘုရားသခင်၏နှုတ်ကပတ်တော်များ ကြမ်းတမ်းလေလေ၊ ရလဒ်အနေဖြင့် လူသားမျိုးနွယ်၏ အတွင်းလောကသည် သာ၍ရှုပ်ထွေးလေလေ ဖြစ်၏။ ဤသည်မှာ ဒဏ်ရာတစ်ခုကို ကိုင်တွယ်သကဲ့သို့ပင် ဖြစ်၏။ ပြင်းထန်စွာ အကိုင်ခံရလေလေ၊ သာ၍နာကျင်လေလေဖြစ်ကာ၊ အသက်ရှင်ခြင်းနှင့် သေဆုံးခြင်းအကြား ရစ်ဝဲနေ၍ အသက်ရှင်သန်နေရန်အတွက် ယုံကြည်ခြင်းပင် ပျောက်ဆုံးသည်အထိဖြစ်၏။ ဤနည်းအားဖြင့် လူသားသည် ဒုက္ခအခံရဆုံးအချိန်၊ မျှော်လင့်ချက်ကင်းမဲ့မှု နက်ရှိုင်းသည့်အချိန်တို့တွင်သာ ၎င်းတို့၏ စစ်မှန်သောနှလုံးသားကို ဘုရားသခင်ထံအပ်နှံနိုင်ကြသည်။ လူသားမျိုးနွယ်၏သဘာဝမှာ မျှော်လင့်ချက် တစ်မျှင်မျှပင် ကျန်နေပါက ၎င်းတို့သည် အကူအညီရရန် ဘုရားသခင်ထံ သွားမည်မဟုတ်ဘဲ သဘာဝအလျောက် ရှင်သန်နေရန် ကိုယ်ထူကိုယ်ထနည်းလမ်းများကို အသုံးပြုလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ လူသားမျိုးနွယ်၏ သဘာဝသည် မိမိကိုယ်ကိုယ် သူတစ်ပါးထက် သာ၍ဖြောင့်မတ်သည်ဟု ထင်ပြီး လူတိုင်းအပေါ် အထင်သေးကြ၍ဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် ဘုရားသခင်က “လူသားတစ်ဦးမျှ ၎င်းတို့ သက်သောင့်သက်သာရှိစဉ်တွင်လည်း ငါ့ကို မချစ်နိုင်ခဲ့ပေ။ ၎င်းတို့ ငြိမ်းချမ်းလျက် ပျော်ရွှင်နေသည့် အချိန်တွင် ငါသည်၎င်းတို့၏ဝမ်းမြောက်ခြင်း၌ ပါဝင်ခံစားနိုင်ရန် လူသားတစ်ဦးမျှ ငါ့အား ဆက်သွယ်ခဲ့ခြင်း မရှိပေ” ဟုပြောခြင်းဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ အမှန်တကယ်ပင် စိတ်ပျက်စရာကောင်းပေ၏- ဘုရားသခင်သည် လူသားမျိုးနွယ်အား ဖန်ဆင်းခဲ့သော်လည်း၊ လူ့လောကသို့ သူလာသောအခါ ၎င်းတို့သည် သူ့အား ခုခံရန် ကြိုးပမ်းကြ၏၊ သူသည် ဟိုဟိုသည်သည် လျှောက်သွားနေသော မိဘမဲ့တစ်ဦး သို့မဟုတ် လောကအတွင်း နိုင်ငံမဲ့သူတစ်ဦးအလား ၎င်းတို့၏နယ်နိမိတ်မှ မောင်းနှင်ထုတ်ကြ၏။ ဘုရားသခင်အပေါ် မည်သူမျှ သံယောဇဉ်မရှိကြ။ မည်သူမျှ သူ့ကို စစ်မှန်စွာ မချစ်ကြ၊ သူ၏ကြွရောက်လာခြင်းကို မည်သူမျှ ကြိုဆိုခဲ့ခြင်း မပြုကြပေ။ ထိုသို့ပြုမည့်အစား ဘုရားသခင်ကြွလာသည်ကို မြင်သည့်အခါ၊ ရုတ်တရက် မုန်တိုင်းလာနေသည့်အလား၊ ၎င်းတို့မိသားစု၏ ပျော်ရွှင်မှုကို ဘုရားသခင်မှ ယူသွားမည့်အလား၊ ဘုရားသခင်သည် လူသားမျိုးနွယ်အပေါ် မည်သည့်အခါကမျှ ကောင်းချီးမပေးဖူးဘဲ လူသားမျိုးနွယ်အား ကံမကောင်း အကြောင်းမလှသည့် ဖြစ်ရပ်သာပေးခဲ့သည့်အလား၊ ၎င်းတို့၏ ဝမ်းမြောက်နေသော မျက်နှာများသည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း မှုန်မှိုင်းသွားကြ၏။ ထို့ကြောင့် လူသားမျိုးနွယ်၏စိတ်ထဲတွင် ဘုရားသခင်သည် ၎င်းတို့အတွက် ကောင်းကျိုးပြုသောအရာတစ်ရပ် မဟုတ်ဘဲ ၎င်းတို့အား အစဉ်ကျိန်ဆဲသူဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် လူသားမျိုးနွယ်သည် သူ့အားဂရုမစိုက်၊ သူ့အား ကြိုဆိုခြင်းမပြု၊ သူ့အပေါ်အစဉ်စိမ်းကား၍ ဤသည်မှာ ပြောင်းလဲခဲ့ခြင်း မရှိပေ။ လူသားမျိုးနွယ်သည် ၎င်းတို့၏နှလုံးသားအတွင်း ဤအရာများရှိသည့်အတွက် လူသားမျိုးနွယ်သည် ကျိုးကြောင်းဆင်ခြင်မှုမရှိ၊ အကျင့်ပျက်ကာ လူတို့တွင်ရှိသည်ဟုဆိုသော ခံစားချက်များပင်လျှင် ၎င်းတို့အတွင်း၌ မတွေ့နိုင်ဟု ဘုရားသခင်ပြောခြင်းဖြစ်၏။ လူသားမျိုးနွယ်သည် ဘုရားသခင်၏ခံစားမှုများအပေါ် လုံးဝစာနာစိတ်မပြဘဲ ဘုရားသခင်နှင့် ဆက်ဆံရန် “ဖြောင့်မတ်ခြင်း” ဟုဆိုသည့်အရာကို အသုံးပြု၏။ လူသားသည် ဤသို့ ဖြစ်နေသည်မှာ နှစ်ပေါင်းများစွာကြာခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး၊ ဤအကြောင်းရင်းကြောင့် ၎င်းတို့၏စိတ်သဘောထားများ ပြောင်းလဲခဲ့ပြီးခြင်းမရှိဟု ဘုရားသခင်မှ ပြောခဲ့ခြင်းဖြစ်၏။ ၎င်းတို့တွင် အမွေးအတောင်အချို့ထက် မပိုသော အနှစ်သာရရှိသည်ကို ဤသည်ကပြ၏။ လူသားတို့သည် ၎င်းတို့ကိုယ်ကိုယ်၎င်းတို့ တန်ဖိုးမထားသောကြောင့် အသုံးမကျသော ကံဆိုးသူများဟု ပြောနိုင်၏။ ၎င်းတို့သည် မိမိကိုယ်ကိုယ်ပင် မချစ်ဘဲ မိမိကိုယ်ကိုယ် နင်းခြေပါက ဤသည်မှ ၎င်းတို့ အသုံးမကျကြောင်းကို ပြသည်မဟုတ်လော။ လူသားမျိုးနွယ်သည် မိမိကိုယ်တိုင်ကို လှည့်ဖြားကာ မိမိကိုယ်ကိုယ် အခြားသူများမှ ကျူးလွန်ရန် လိုလိုလားလားပေးသော အကျင့်ပျက် အမျိုးသမီးတစ်ဦးကဲ့သို့ ဖြစ်၏။ သို့ပေငြားလည်း ၎င်းတို့မည်မျှနိမ့်ကျကြောင်းကို ၎င်းတို့ မသိဆဲဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် မိမိကိုယ်ကိုယ် သူတစ်ပါး၏ ချုပ်ကိုင်မှုအောက်တွင် ထားလျက် အခြားသူများအတွက် အလုပ်လုပ်ခြင်း၊ သို့မဟုတ် အခြားသူများနှင့် ပြောဆိုခြင်းတွင် ပျော်မွေ့၏။ ဤသည်မှာ အမှန်စင်စစ် လူသားမျိုးနွယ်အနက် အညစ်ပေဆုံး မဟုတ်သလော။ ငါသည် လူ့ဘဝကို စစ်မှန်စွာ တွေ့ကြုံရခြင်း မရှိသေးသဖြင့် လူသားအကြား အသက်တာတစ်ရပ်နှင့် ကြုံခဲ့ရခြင်းမရှိသေးသော်လည်း ငါသည် လူသား၏လှုပ်ရှားမှုတိုင်း၊ စကားလုံးတိုင်းနှင့် ဆောင်ရွက်ချက်တိုင်းကို အလွန်ရှင်းလင်းစွာ နားလည်၏။ လူသားမျိုးနွယ်အား ၎င်းတို့ကိုယ်တိုင်၏လှည့်စားမှုများကို ပြရန်မဝံ့ရဲတော့ဘဲ ၎င်းတို့၏ တဏှာရာဂအား အရှုံးပေးရန် မဝံ့ရဲတော့သည်အထိ ၎င်းတို့၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးသော အရှက်ကိုပင် ငါဖော်ထုတ်နိုင်၏။ ၎င်း၏အခွံထဲသို့ ပြန်ဝင်သွားသော ပက်ကျိတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ၎င်းတို့သည် ၎င်းတို့ကိုယ်တိုင်၏ အကျည်းတန်သော အနေအထားကို ဖော်ထုတ်ရန် မဝံ့ရဲတော့ပေ။ လူသားမျိုးနွယ်သည် ၎င်းတို့ကိုယ်ကိုယ် ၎င်းတို့မသိသည့်အတွက် ၎င်းတို့၏အကြီးမားဆုံးအပြစ်အနာအဆာမှာ ၎င်းတို့၏ ဆွဲဆောင်နိုင်သည့် အရည်အချင်းကို အခြားသူများအရှေ့တွင် လိုလားစွာ ထုတ်ပြခြင်းဖြစ်၏။ ဤသည်မှာ ဘုရားသခင် စက်ဆုပ်ရွံရှာဆုံးဖြစ်၏။ လူတို့အကြား ဆက်နွှယ်မှုများမှာ မူမမှန်သည့်အပြင် လူတို့ အချင်းချင်းအကြား မူမှန်သည့်ဆက်ဆံရေးများ မရှိသည့်အတွက် ၎င်းတို့သည် ဘုရားသခင်နှင့် မူမှန်သည့် [ဃ] ဆက်ဆံရေး သာ၍ပင်နည်းပေသည်။ ဘုရားသခင်သည် များစွာပြောဆိုခဲ့ပြီးဖြစ်ပြီး ထိုသို့ပြောဆိုခြင်းအားဖြင့် သူ၏ အဓိကရည်မှန်းချက်မှာ လူသားမျိုးနွယ်အားလုံးပေါ်တွင် ဘုရားသခင်မှ အာဏာစွဲကိုင်နိုင်ပြီး ကမ္ဘာမြေကြီးပေါ်တွင် တည်ရှိနေရေးရည်ရွယ်ချက် အထမြောက်စေရန် လူသားမျိုးနွယ်၏ နှလုံးသားတွင် နေရာယူ၍ လူတို့အား ၎င်းတို့၏နှလုံးသားများအတွင်းရှိ ကိုးကွယ်ရာရုပ်တုများကို ဖယ်ရှားစေရန်ဖြစ်သည်။

အောက်ခြေမှတ်စုများ-

(က) ဤသည်မှာ တရုတ်ရူပစကားတစ်ရပ်ဖြစ်သည်။

(ခ) မူရင်းစာသားတွင် “လူတို့ထင်ကြ၏” ကို ချန်လှပ်ထား၏။

(ဂ) မူရင်းစာသားတွင် “အမှုဆောင်သော” ကို ချန်လှပ်ထား၏။

(ဃ) မူရင်းစာသားတွင် “မူမှန်သည့်” ကို ချန်လှပ်ထား၏။

ယခင်က:အခန်း ၁၃

နောက်တစ်ခုသို့:ဆယ့်ခြောက်ခုမြောက် မိန့်မြွက်ချက်၏ အနက်ဖွင့်

သင်နှစ်သက်နိုင်သည့် အရာများ