လင်ဒါ၊ အီတလီ

၂၀၂၀ ပြည့်နှစ်မှာ အနုပညာနဲ့ ဒီဇိုင်းပိုင်းက အလုပ်ကို ခေါင်းဆောင်တွေက ကျွန်မကို တာဝန်ယူခိုင်းခဲ့တယ်။ အစပိုင်းမှာ ခေါင်းဆောင်တွေက ကျွန်မအလုပ်ရဲ့ တိုးတက်မှုကို ခဏခဏ လိုက်စစ်ကြည့်ပြီး အလုပ်မှာ ဘာတွေဖြစ်နေလဲဆိုတာကို သူတို့သိခဲ့ကြတယ်။ ကျွန်မအလုပ်မှာ ဟာကွက်တွေတွေ့ပြီး ခေါင်းဆောင်တွေက ကျွန်မကို ပြုပြင်မှာ၊ ဒါမှမဟုတ် ဖြုတ်ချလိုက်မှာကို ကျွန်မ စိုးရိမ်ခဲ့တယ်။ ဒါကြောင့် ပုံတွေ ဘယ်လိုဖန်တီးရမလဲဆိုတာ လေ့လာဖို့နဲ့ ကိုယ့်ရဲ့ ကျွမ်းကျင်မှုအဆင့်ကို မြှင့်တင်ဖို့ ကျွန်မ အချိန်ပိုဆင်းပြီး အလုပ်လုပ်ခဲ့တယ်။ အဖွဲ့တွေအားလုံး သူတို့ရဲ့ လေ့လာမှုတွေမှာ ဘယ်လိုတိုးတက်မှုရှိလဲဆိုတာနဲ့ ပုံဖန်တီးတဲ့အပိုင်းမှာ ဘယ်လိုအခြေအနေရှိနေလဲ ဆိုတာကိုလည်း ကျွန်မ ခဏခဏ လိုက်စစ်ကြည့်ခဲ့တယ်။ လမ်းလွဲတာတွေ တွေ့တဲ့အခါ ညီအစ်ကို မောင်နှမတွေကို ကျွန်မ ချက်ချင်း ကူညီပြီး လမ်းပြပေးခဲ့တယ်။ ၂၀၂၁ ခုနှစ်ရောက်တော့ ဧဝံဂေလိအလုပ်က ပိုပိုပြီး အလုပ်များလာတယ်။ ကျွန်မကလည်း အလုပ်ကိစ္စ အသီးသီးနဲ့ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်နေပြီဆိုတော့ ခေါင်းဆောင်တွေက ကျွန်မကို အစတုန်းကလိုမျိုး သိပ်ပြီး နီးနီးကပ်ကပ် လိုက်မစစ်တော့ဘူး။ အစောပိုင်းတုန်းကတော့ တစ်ယောက်ယောက်က ကိုယ့်အလုပ်ကို လိုက်စစ်နေတာ၊ စောင့်ကြည့်နေတာ ရှိသည်ဖြစ်စေ၊ မရှိသည်ဖြစ်စေ ကိုယ့်တာဝန်ကို ကောင်းကောင်း ထမ်းဆောင်ရမယ်လို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ခဏခဏ သတိပေးခဲ့တယ်။ ဉာဏ်မများရဘူး၊ စိတ်မချရတာမျိုးမဖြစ်ရဘူး၊ ဝတ်ကျေတမ်းကျေ မလုပ်ရဘူးပေါ့။ ဒါပေမဲ့ အချိန်နည်းနည်းကြာလာတော့ လုပ်စရာအလုပ်တွေ အများကြီးရှိတာကို ကျွန်မ တွေ့ရတယ်။ အလုပ်တစ်ခုစီမှာ ပြဿနာတွေ ပေါ်လာတဲ့အခါ ဖြေရှင်းဖို့ ဒါတွေအားလုံးက အချိန်နဲ့ အားထုတ်မှုတွေ လိုအပ်တာပေါ့။ ကျွန်မ နည်းနည်း ပင်ပန်းတယ်လို့ ခံစားလာရတယ်။ ကျွန်မ ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် တွေးမိတယ်။ “အခုဆို ခေါင်းဆောင်တွေက ငါ့အလုပ်ကို အရင်ကလောက် နီးနီးကပ်ကပ် စောင့်ကြည့်တာ၊ လိုက်စစ်ကြည့်တာတွေ မလုပ်တော့ဘူး။ ငါ အလုပ်ကို ကောင်းကောင်းလုပ်ရင်လည်း လူအများကြီးက သတိပြုမိမှာ မဟုတ်ဘူး။ ငါ ကောင်းကောင်း မလုပ်ရင်လည်း ဘယ်သူမှ ငါ့ကို ပြစ်တင်ဝေဖန်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ငါ့ကိုယ်ငါ အရမ်းအပင်ပန်း မခံသင့်ပါဘူးလေ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါ နည်းနည်းလောက် ပျင်းလိုက်ရင်တောင် ဘယ်သူမှ သိမှာမဟုတ်ပါဘူး။ ဒီလောက်အများကြီး ဒုက္ခခံနေဖို့ ဘာလိုလို့လဲ” ပေါ့။ နောက်ပိုင်းကျတော့ အလုပ်ကို လိုက်စစ်ကြည့်တဲ့နေရာမှာ ကျွန်မ တော်တော်လေး လျော့ရဲလာတယ်။ တစ်ပတ်တစ်ခါ မေးမြန်းရာကနေ နှစ်ပတ်၊ သုံးပတ်နေမှ တစ်ခါလောက်ပဲ မေးတဲ့အထိ ဖြစ်လာခဲ့တယ်။ နောက်တော့ အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့က သူတို့ရဲ့ ပညာရပ်ပိုင်း လေ့လာမှုတွေမှာ ရလဒ်ကောင်းကောင်း ရမနေတာကို ကျွန်မ တွေ့လိုက်ရတယ်။ တစ်ခါတလေကျတော့ သတ်မှတ်ထားတဲ့ လေ့လာမှု ဦးတည်ချက်နဲ့ အနှစ်ချုပ်ထားတဲ့ လမ်းလွဲချက်တွေက အများစုရဲ့ လိုအပ်ချက်တွေကို မဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်ဘူး။ ပြီးတော့ အချိန်တစ်ခုကြာ လေ့လာပြီးတဲ့နောက်မှာ ဘယ်သူမှ သိသိသာသာ တိုးတက်မှု မရှိကြဘူး။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီကိစ္စကို ဖြေရှင်းဖို့ ကျွန်မ အချိန်မပေးချင်ခဲ့ဘူး။ ပြဿနာကို အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ဆီ ပုံချပြီးတော့ သူ့ကိုပဲ ဆက်လိုက်စစ်ခိုင်းပြီး ဖြေရှင်းခိုင်းလိုက်တယ်။ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်က “အစ်မက ကျွမ်းကျင်မှုဆိုင်ရာ လေ့လာမှုတွေ ဘယ်လိုနေလဲဆိုတာ မေးတာ ဒီတလော သိပ်မရှိဘူး။ ကျွန်မမှာလည်း ဝန်တာထားတဲ့စိတ် မရှိခဲ့ဘူး။ ဒါကြောင့် အဖွဲ့ရဲ့ လေ့လာမှုတွေက ရလဒ်ကောင်း မထွက်ဘဲ ညီအစ်ကို မောင်နှမတွေလည်း သိပ်မတိုးတက်ကြတာ” လို့ ပြောလာလိမ့်မယ်လို့ ကျွန်မ မထင်ထားခဲ့ဘူး။ ကျွန်မ စိတ်ထဲကနေ ကိုယ့်အတွက်ကိုယ် ချေပပြောလိုက်တယ်။ “အခု ငါ လိုက်စစ်နေတာ မဟုတ်ဘူးလား။ နင့်အဖွဲ့က လေ့လာမှုကနေ ရလဒ်ကောင်းမရဘူးဆိုရင် အဲဒါက အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်ဖြစ်တဲ့ နင့်ရဲ့ အဓိက တာဝန်ပဲလေ” လို့ပေါ့။ ပြီးတော့ ကျွန်မက “ဒါဆိုလည်း အခြေအနေကို ပြောင်းလဲပြီး အတူတူ ဝင်ရောက်ကြတာပေါ့” လို့ ခပ်ပေါ့ပေါ့ ပြောလိုက်ပြီး ဝတ်ကျေတမ်းကျေပုံစံနဲ့ ရှင်းခဲ့ပါတယ်။ နောက်ပိုင်းမှာ အလုပ်ထဲက ဆက်တိုက်ဖြစ်နေတဲ့ ပြဿနာတွေကို ကျွန်မ တွေ့လာရပြီး အလုပ်အနှစ်ချုပ်တစ်ခု လုပ်ဖို့ စီစဉ်ချင်ခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ နောက်တော့ ကျွန်မ တွေးမိတယ်။ “အလုပ်အနှစ်ချုပ်လုပ်မယ်ဆိုရင် ညီအစ်ကို မောင်နှမတွေ သူတို့ရဲ့ ကျွမ်းကျင်မှုဆိုင်ရာ အလုပ်မှာ ကြုံခဲ့ရတဲ့ အခက်အခဲတွေနဲ့ လမ်းလွဲတာတွေကို နားလည်ထားဖို့ လိုတယ်။ တိုးတက်ဖို့အတွက် ဦးတည်ချက်နဲ့ လမ်းကြောင်း ရလာအောင် စဉ်းစားဖို့လည်း လိုတယ်။ ဒါက တကယ်ကို စိတ်ပင်ပန်းစရာကြီး။ ငါ အနှစ်ချုပ် မလုပ်တော့တာ ပိုကောင်းမယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီကိစ္စတွေနဲ့ပတ်သက်ပြီး ဘယ်သူမှ မမေးကြပါဘူး၊ ငါ အနှစ်ချုပ် လုပ်မလုပ်ဆိုတာ ဘယ်သူမှ သိမှာမဟုတ်ဘူးလေ။” ဒီလိုနဲ့ ကျွန်မ အချိန်နည်းနည်း ထပ်ဆွဲထားလိုက်တယ်။ ညီအစ်ကို မောင်နှမတွေ ပုံတွေဖန်တီးတဲ့အခါ ပေါ်လာတဲ့ ပြဿနာတွေက ဘာတိုးတက်မှုမှ မရှိတာကို ကျွန်မ ဒီအတိုင်း ကြည့်နေခဲ့တယ်။ ကျွန်မ စိတ်နှလုံးထဲမှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အပြစ်တင်စိတ် နည်းနည်း ခံစားရတယ်။ ပြဿနာတွေကို ကျွန်မ တွေ့ပြီးသားဖြစ်ပေမဲ့ စိတ်အနှောင့်အယှက်မဖြစ်ချင်တာနဲ့ မဖြေရှင်းဘဲ နေခဲ့တာလေ။ ဒါက ဝတ်ကျေတမ်းကျေလုပ်တာဖြစ်ပြီး တကယ့်အလုပ် မလုပ်တာပဲ။ ဒီကာလတစ်လျှောက်လုံး ကျွန်မရဲ့ အခြေအနေ မမှန်ကန်ခဲ့ဘူးဆိုတာကို သဘောပေါက်လိုက်ပြီး ဆီလျော်တဲ့ဘုရားနှုတ်ကပတ်တော်တချို့ကို ရှာဖတ်လိုက်တယ်။

အနန္တတန်ခိုးရှင် ဘုရားသခင် ပြောသည်မှာ “သင်၏ တာဝန်ကို ထမ်း‌ဆောင်သည့်အခါ ဟန်ဆောင်လုပ်ပြရုံလုပ်ပြခြင်းသည် အဓိက တားမြစ်ထားသောအရာ ဖြစ်သည်။ သင်၏ တာဝန်ကို ထမ်းဆောင်စဉ် သင်သည် အမြဲ ဟန်ဆောင်လုပ်ပြနေပါက သင်သည် သင်၏ တာဝန်ကို လက်ခံနိုင်ဖွယ် စံနှုန်းတစ်ခုအထိ ထမ်းဆောင်ရန် ဖြစ်နိုင်မည်မဟုတ်။ သင်သည် သင်၏ တာဝန်ကို သစ္စာစောင့်သိမှုဖြင့် ထမ်းဆောင်ချင်ပါက ပထမဦးစွာ သင်၏ ဟန်ဆောင်လုပ်ပြခြင်း ပြဿနာကို ဖြေရှင်းရမည်။ အခြေအနေကို သတိထားမိသည်နှင့် ပြုပြင်ရန် ခြေလှမ်းများ သင် လှမ်းသင့်သည်။ သင်သည် နားဝေတိမ်တောင်ဖြစ်ပါက၊ ပြဿနာများကို မည်သည့်အခါတွင်မျှ သတိမထားမိနိုင်ပါက၊ အမြဲ ဟန်ဆောင်လုပ်ပြပြီး ဝတ်ကျေတမ်းကျေပုံစံဖြင့် အမှုအရာများကို လုပ်ဆောင်ပါက သင်၏ တာဝန်ကို ကောင်းစွာ သင် ထမ်းဆောင်ရန် ဖြစ်နိုင်လိမ့်မည် မဟုတ်ချေ။ ထို့ကြောင့် သင်၏ တာဝန်ကို သင် အမြဲ စိတ်နှစ်ထားရမည်။ လူတို့အတွက် ဤအခွင့်အရေးသည် ရောက်လာရန် အလွန်ခက်၏။ ဘုရားသခင်က ၎င်းတို့ကို အခွင့်အရေးတစ်ခု ပေးသော်လည်း ၎င်းတို့က အမိအရ မယူသည့်အခါ ထိုအခွင့်အရေးသည် ပျောက်ဆုံးသွား၏။ နောက်ပိုင်း၌ ၎င်းတို့က ထိုသို့သော အခွင့်အရေးတစ်ခုကို ရှာတွေ့လိုလျှင်ပင် ထိုအခွင့်အရေးမျိုးမှာ တစ်ဖန် ပေါ်လာချင်မှ ပေါ်လာပေတော့မည်။ ဘုရားသခင်၏ အမှုတော်က မည်သူကိုမျှ မစောင့်ဆိုင်းသကဲ့သို့ မိမိတာဝန်ကို ထမ်းဆောင်ရန် အခွင့်အရေးလည်း ထိုသို့ပင် ဖြစ်သည်။...လက်ရှိတွင် တာဝန်တစ်ခုကို ထမ်းဆောင်ရန် အခွင့်အရေးများစွာ မရှိပေ။ ထို့ကြောင့် သင်တတ်နိုင်သောအချိန်တွင် အခွင့်အလမ်းများကို အမိအရယူရမည်။ တာဝန်တစ်ခုကို ရင်ဆိုင်ရသောအခါတွင် အတိအကျပင် သင့်ကိုယ်သင် အသုံးပြုရမည်။ ဆိုလိုသည်မှာ သင့်ကိုယ်သင် ပေးဆပ်ရမည့်အချိန်၊ ဘုရားအတွက် သင့်ကိုယ်သင် အသုံးခံရမည့်အချိန်၊ အဖိုးအခပေးဆပ်ရန် လိုသည့်အချိန် ဖြစ်သည်။ မည်သည့်အရာကိုမျှ ချုပ်တည်းမထားနှင့်၊ မည်သည့်အကြံအစည်မျှ သိမ်းမထားနှင့်။ လူးသာလွန့်သာ အခြေအနေကို ချန်မထားနှင့်။ သို့မဟုတ် သင့်ကိုယ်သင် ထွက်လမ်း မပေးနှင့်။ သင်သည် လူးသာလွန့်သာ တစ်စုံတရာ ချန်ထားပါက၊ ချင့်တွက်နေပါက သို့မဟုတ် သင်သည် ဉာဏ်များကာ သစ္စာဖောက်ဖျက်တတ်ပါက သင်သည် ညံ့ဖျင်းသော အလုပ်တစ်ခုကို လုပ်ဆောင်ဖို့ သေချာပေသည်။ သင်က ‘ပါးနပ်သည့် နည်းလမ်းဖြင့် ငါလုပ်ဆောင်နေသည်ကို မည်သူမျှ မမြင်ပါ။ အပြတ်မိုက်လိုက်လေခြင်း’ ဟု ပြောသည်ဆိုပါစို့။ ဤသည်မှာ မည်သို့သော အတွေးမျိုးနည်း။ သင်သည် လူများနှင့် ဘုရားသခင်ကိုလည်း နှစ်ပေါက်တစ်ပေါက် ရိုက်လိုက်ပြီဟု တွေးထင်သလော။ သို့သော် တကယ့်အမှန်တွင် သင်လုပ်ဆောင်လိုက်သည့်အရာကို ဘုရားသခင် သိသလော၊ မသိသလော။ သူ သိပါသည်။ အမှန်တွင် သင်နှင့် အတန်ကြာ အပြန်အလှန်ဆက်ဆံသည့် မည်သူမဆိုက သင်၏ ဖောက်ပြန်ပျက်စီးခြင်းနှင့် ဆိုးယုတ်မှုကို သိရှိလိမ့်မည်ဖြစ်ပြီး၊ ၎င်းတို့က ဘွင်းဘွင်းရှင်းရှင်း ထိုသို့ ပြောကောင်း မပြောနိုင်သော်လည်း သူတို့၏စိတ်နှလုံးထဲ၌ သင့်အပေါ် မိမိတို့၏ အကဲဖြတ်ချက်များ ရှိကြလိမ့်မည်ဖြစ်သည်။ အခြားသောသူများစွာက ၎င်းတို့ကို နားလည်လာကြသောကြောင့် ထုတ်ဖော်ခံရပြီး ဖယ်ရှားရှင်းလင်းခြင်း ခံရသူ များစွာ ရှိပြီးဖြစ်သည်။ သူတို့၏ အနှစ်သာရကို လူတိုင်း ရိပ်စားမိသည်နှင့် ထိုလူများကို အရှိအတိုင်း ၎င်းတို့ ဖော်ထုတ်ကြပြီး မောင်းထုတ်ကြသည်။ ထို့ကြောင့် သမ္မာတရားကို ၎င်းတို့ လိုက်စားသည်ဖြစ်စေ၊ မလိုက်စားသည်ဖြစ်စေ၊ လူတို့သည် မိမိတို့တာဝန်ကို ကောင်းစွာ အစွမ်းကုန် လုပ်သင့်သည်။ လက်တွေ့ကျသည့်အရာများကို လုပ်ဆောင်ရာတွင် မိမိတို့ အသိစိတ်ကို အသုံးပြုသင့်သည်။ သင့်ထံတွင် အပြစ်အနာအဆာများ ရှိနိုင်သော်လည်း သင်၏ တာဝန်ကို ထမ်းဆောင်ရာတွင် ထိရောက်မှုရှိနိုင်ပါက ဤသည်မှာ သင် ဖယ်ရှားရှင်းလင်းခြင်း ခံရလိမ့်မည်မဟုတ်ပေ။ သင်အဆင်ပြေသည်၊ ဖယ်ရှားရှင်းလင်းခြင်းမခံရဖို့ သေချာသည်ဟု အမြဲ သင်တွေးထင်နေပါက မိမိကိုယ်ကို မသုံးသပ်၊ သိရှိဖို့ မကြိုးစားသေးသကဲ့သို့ သင်၏ သင့်တော်သည့် အလုပ်တာဝန်များကို လျစ်လျူရှုပါက သင်သည် အမြဲ ဝတ်ကျေတမ်းကျေဖြစ်ပါက ဘုရားရွေးချယ်ထားသူများက သင်နှင့်ပတ်သက်၍ မိမိတို့၏ သည်းခံစိတ် ပျောက်ဆုံးသွားသည့်အခါ သင့်ကို အဖြစ်အတိုင်း ဖော်ထုတ်လိမ့်မည်ဖြစ်ပြီး ဖြစ်နိုင်ခြေအားလုံးမှာ သင်သည် ဖယ်ရှားရှင်းလင်းခြင်းခံရလိမ့်မည် ဖြစ်သည်။ ယင်းမှာ လူတိုင်းက သင့်ကို ရိပ်စားမိပြီးဖြစ်ကာ သင်၏ သိက္ခာနှင့် သမာဓိကို သင်ဆုံးရှုံးပြီးဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။ မည်သူမျှ သင့်ကို မယုံကြည်ပါက ဘုရားသခင်က သင့်ကို ယုံကြည်နိုင်မည်လော။ လူတို့၏ အတွင်းကျကျ စိတ်နှလုံးကို ဘုရားသခင်က စေ့စေ့စပ်စပ် ကြည့်ရှုစစ်ဆေးသည်။ ထိုသို့သောလူကို သူ လုံးဝ ယုံကြည်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။” (နှုတ်ကပတ်တော်၊ အတွဲ (၃)၊ နောက်ဆုံးသော ကာလ ခရစ်တော်၏ ဟောပြောဆွေးနွေးချက်များ၊ အသက်ဝင်ရောက်ခြင်းသည် တာဝန် ထမ်းဆောင်ခြင်းဖြင့် စတင်သည်) ဘုရားသခင် မိန့်တော်မူခဲ့တာတွေက ကျွန်မရဲ့ အခြေအနေနဲ့ အတိအကျပါပဲ။ ကျွန်မက ကိုယ့်တာဝန်ကို ဒီအတိုင်းပဲ အတိအကျ သဘောထားခဲ့တာ။ တစ်ယောက်ယောက် ကြည့်နေတဲ့အချိန်မှာ ကျွန်မ ပိုကြိုးစားပြတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဘယ်သူမှ ကျွန်မကို မကြီးကြပ်တဲ့အခါကျတော့ ကျွန်မက ဉာဏ်များပြီး စိတ်မချရဖြစ်လာတယ်၊ ပြီးတော့ ဝတ်ကျေတမ်းကျေပုံစံနဲ့ လုပ်ခဲ့တယ်။ ခေါင်းဆောင်တွေ ကျွန်မအလုပ်ကို ခဏခဏ လိုက်စစ်ကြည့်ခဲ့တဲ့ အချိန်တုန်းကအကြောင်းကို ကျွန်မ ပြန်တွေးမိတယ်။ အဲဒီတုန်းက ကျွန်မ တကယ့်အလုပ် မလုပ်ရင် ခေါင်းဆောင်တွေသိသွားပြီး ကျွန်မကို ဖြုတ်ချလိုက်မှာ ကြောက်ခဲ့တယ်။ အကျိုးဆက်အနေနဲ့ ကိုယ့်တာဝန်ကို ထမ်းဆောင်ရာမှာ ကျွန်မ တော်တော် တက်တက်ကြွကြွ ရှိခဲ့တယ်။ အဖွဲ့အသီးသီးရဲ့ အလုပ်ကို ကျွန်မ ခဏခဏ လိုက်စစ်ကြည့်ခဲ့ပြီး ညီအစ်ကို မောင်နှမတွေ ဖန်တီးတဲ့ ပုံတွေရဲ့ အထူးလုပ်ဆောင်ချက်တွေ တိုးတက်လာအောင် သူတို့ကို ခဏခဏ လမ်းပြပြီး ကူညီပေးခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ ခေါင်းဆောင်တွေက ကျွန်မအလုပ်ကို ပုံမှန် လိုက်မစစ်ကြည့်တော့တဲ့အခါ ကျွန်မက ဝတ်ကျေတမ်းကျေနည်းလမ်းနဲ့ စလုပ်လာတယ်။ ကျွန်မ နည်းနည်းလောက် ပျင်းလိုက်ရင်တောင် ဘယ်သူမှ သိမှာမဟုတ်ဘူး၊ ပြီးတော့ ကျွန်မသိက္ခာနဲ့ အဆင့်အတန်း ထိခိုက်မှာမဟုတ်ဘူးလို့ ကျွန်မ တွေးခဲ့တယ်။ ဒါကြောင့် အလုပ်ကို လိုက်စစ်ကြည့်ဖို့၊ စောင့်ကြည့်ဖို့ ကျွန်မ အာရုံမစိုက်တော့ဘဲ တကယ့် ပြဿနာတွေကို ဖြေရှင်းဖို့လည်း အာရုံမစိုက်ခဲ့ဘူး။ ဆိုလိုတာက ညီအစ်ကို မောင်နှမတွေဟာ သူတို့တာဝန်တွေ ထမ်းဆောင်ရာမှာ လျော့ရဲပြီး လေးကန်လာကြတယ်၊ ပြီးတော့ ပြဿနာတွေကလည်း အမြဲတမ်း ပေါ်လာတယ်။ အဲဒီပြဿနာတွေက ကျွန်မ အလုပ်အကြောင်း မမေးမြန်းတာနဲ့ ဆက်စပ်နေတယ်လို့ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်က ကျွန်မကို သတိပေးပေမဲ့ ကျွန်မက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဆင်ခြင်သုံးသပ်ဖို့ နေနေသာသာ ပြဿနာကို သူ့ဆီတောင် ပုံချလိုက်သေးတယ်၊ ပြီးတော့ သူက သူ့တာဝန်ထမ်းဆောင်ရာမှာ ဝတ်ကျေတမ်းကျေ လုပ်နေတယ်လို့တောင် ညည်းညူလိုက်သေးတယ်။ ကျွန်မမှာ ဆင်ခြင်တုံတရား တကယ် ကင်းမဲ့ခဲ့တာပဲ။ ကိုယ့်တာဝန်ကို ထမ်းဆောင်တဲ့အခါ ကျွန်မက ကလိမ်ကကျစ်ကျပြီး ဉာဏ်များခဲ့တယ်။ ကျွန်မ အားထုတ်မှုလျှော့နိုင်သမျှ နေရာတိုင်းမှာ အားထုတ်မှုကို လျှော့ချခဲ့ပြီး အခွင့်ရတိုင်းမှာ ပျင်းခဲ့တယ်။ အသင်းတော်ရဲ့ အလုပ်ကို လေးနက်တဲ့ အရာတစ်ခုအနေနဲ့ ကျွန်မ သဘောမထားခဲ့ဘူး။ ဘုရားသခင်က အရာရာကို စေ့စေ့စပ်စပ် ကြည့်ရှုစစ်ဆေးနေတာဖြစ်လို့ ကိုယ်တော့်ကိုတော့ ကျွန်မ မလှည့်ဖြားနိုင်ပါဘူး။ ဘုရားသခင်က အရာအားလုံးကို စေ့စေ့စပ်စပ် ကြည့်ရှုစစ်ဆေးနေတာလေ၊ ပြီးတော့ ကိုယ်တော့်ကို ကျွန်မ လှည့်ဖြားလို့ မရနိုင်ဘူး။ ကျွန်မသာ ဒီလို ဝတ်ကျေတမ်းကျေ ဆက်လုပ်နေမယ်ဆိုရင် ကျွန်မရဲ့ တည်ကြည်မှုနဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို ဖြုန်းတီးပစ်ရုံတင်မကဘူး၊ တကယ့်အလုပ် မလုပ်တဲ့အတွက် အနှေးနဲ့အမြန် ကျွန်မ ထုတ်ဖော်ခံရပြီး ဖြုတ်ချခံရမှာပဲ။ အဲဒီအချိန်ကျမှ ကိုယ့်တာဝန်ကို ဝတ်ကျေတမ်းကျေ ထမ်းဆောင်တာရဲ့ အကျိုးဆက်တွေ ဘယ်လောက်ပြင်းထန်လဲဆိုတာကို ကျွန်မ နောက်ဆုံးမှာ သဘောပေါက်သွားတယ်။

နောက်ပိုင်းမှာ ဘုရားနှုတ်ကပတ်တော်တွေကို ကျွန်မ ပိုဖတ်ဖြစ်တယ်။ “‘လူတစ်ဦး၏ တာဝန်ကို စောင့်ထိန်း’ ခြင်း ဆိုသည်မှာ မည်သည်ကို ဆိုလိုသနည်း။ ဆိုလိုသည်မှာ လူများသည် မည်သည့်အခက်အခဲပင်ကြုံရပါစေ လက်မလျှော့ခြင်း၊ မိမိတို့၏ တာဝန်ကို စွန့်ပစ်ထွက်ပြေးသူများ ဖြစ်မလာခြင်း သို့မဟုတ် ခေါင်းမရှောင်ခြင်းတို့ဖြစ်သည်။ သူတို့တတ်နိုင်သမျှအားလုံးကို သူတို့ လုပ်ဆောင်သည်။ ယင်းသည် လူတစ်ဦး၏ တာဝန်ကို စောင့်ထိန်းခြင်းကို ဆိုလိုခြင်း ဖြစ်သည်။ ဥပမာအနေဖြင့် တစ်စုံတစ်ခုကို လုပ်ဖို့ သင့်အတွက် စီမံထားပြီး သင့်ကို စောင့်ကြည့်ရန်၊ သင့်ကို ကြီးကြပ်ပေးရန် သို့မဟုတ် တိုက်တွန်းအားပေးရန် လူတစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ ရှိမနေဟု ဆိုကြပါစို့။ သင်၏တာဝန်ကို စောင့်ထိန်းခြင်းဆိုသည်မှာ မည်သည့်အရာနှင့်တူသနည်း။ (ဘုရားသခင်၏ စိစစ်ခြင်းကို လက်ခံခြင်းနှင့် သူ့မျက်မှောက်တော်တွင် နေထိုင်ခြင်းတို့ ဖြစ်ပါသည်။) ဘုရားသခင်၏ စိစစ်ခြင်းကို လက်ခံခြင်းသည် ပထမခြေလှမ်းဖြစ်သည်။ ယင်းသည် ၎င်း၏အစိတ်အပိုင်းတစ်ခု ဖြစ်သည်။ အခြားအပိုင်းမှာ သင့်တာဝန်ကို စိတ်နှလုံးအကြွင်းမဲ့၊ ဉာဏ်ရှိသမျှဖြင့် လုပ်ဆောင်ရန်ဖြစ်သည်။ ယင်းကို စိတ်နှလုံးအကြွင်းမဲ့၊ ဉာဏ်ရှိသမျှဖြင့် လုပ်ဆောင်နိုင်ရန်အလို့ငှာ သင်မည်သည့်အရာကို လုပ်ဆောင်ရမည်နည်း။ သင်သည် သမ္မာတရားကို လက်ခံပြီး ယင်းကို လက်တွေ့လုပ်ဆောင်ရမည်။ ဆိုလိုသည်မှာ ဘုရားသခင် တောင်းဆိုသမျှကို သင်သည် လက်ခံပြီး ကျိုးနွံနာခံရမည်။ သင့်ကို စောင့်ကြည့်ရန်၊ သင့်ကို ကြီးကြပ်ရန်၊ သင် မှန်မှန်ကန်ကန် လုပ်ဆောင်နေကြောင်း သေချာစေဖို့ စစ်ဆေးရန်၊ သင့်ကို စိစစ်ရန်၊ သင်လုပ်ဆောင်နေသည့်အရာကို ကွပ်ကဲရန် သို့မဟုတ် သင့်ကို ပြုပြင်ရန်ပင် အခြားမည်သူကိုမျှ မလိုအပ်ဘဲ သင့်ကိုယ်ပိုင် ကိုယ်ရေးကိုယ်တာကိစ္စများကို ကိုင်တွယ်မည့်အတိုင်း သင့်တာဝန်ကို သင်ကိုင်တွယ်ရမည်။ ‘ဤတာဝန်ကို ထမ်းဆောင်ခြင်းသည် ငါ၏ဝတ္တရား ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ ငါ၏အပိုင်းဖြစ်သည်။ ပြီးလျှင် ထိုတာဝန်ကို လုပ်ဆောင်ဖို့ ငါ့ကို ပေးလိုက်ပြီး စည်းမျဉ်းများကို ငါ့ကို ပြောပြသဖြင့် ထိုစည်းမျဉ်းများကို ငါနားလည်သဘောပေါက်ပြီး ဖြစ်သည့်အတွက် ဤအရာကိုသာ ဇောက်ချပြီး ဆက်လုပ်တော့မည်။ ဤတာဝန် ကောင်းကောင်း ပြီးမြောက်သွားသည်ကို မြင်ရဖို့ ငါတတ်နိုင်သမျှအားလုံးကို လုပ်ဆောင်တော့မည်’ ဟု သင့်ကိုယ်သင် တွေးရမည်။ ဤတာဝန်ကို ထမ်းဆောင်ရာတွင် သင်သည် အပတ်တကုတ် ကြိုးစားရမည်။ ထို့ပြင် မည်သည့် လူပုဂ္ဂိုလ်၊ ဖြစ်ရပ်၊ သို့မဟုတ် အမှုအရာ၏ ဘောင်ခတ်ခြင်းကိုမျှ မခံရ။ ဤသည်မှာ သင့်တာဝန်ကို စိတ်နှလုံးအကြွင်းမဲ့၊ ဉာဏ်ရှိသမျှဖြင့် စောင့်ထိန်းခြင်းကို ဆိုလိုခြင်းဖြစ်ပြီး ဤသည်မှာ လူများရှိသင့်သည့် ပုံသဏ္ဌာန်ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် လူတို့သည် မိမိတို့၏တာဝန်ကို စိတ်နှလုံးအကြွင်းမဲ့၊ ဉာဏ်ရှိသမျှဖြင့် စောင့်ထိန်းရန်အလို့ငှာ ၎င်းတို့သည် မည်သည့်အရာဖြင့် ပြင်ဆင်ထားရမည်နည်း။ ပထမဦးစွာ သူတို့တွင် ဖန်ဆင်းခံများရှိသင့်သည့် အသိစိတ်ရှိရမည်။ ယင်းသည် အနည်းဆုံးဖြစ်သည်။ ထိုထက်ပိုပြီးလျှင် သူတို့သည် သစ္စာစောင့်သိရမည်။ လူသားတစ်ဦးအနေဖြင့် ဘုရားသခင်၏ တာဝန်ပေးစေခိုင်းချက်ကို လက်ခံရန် သစ္စာစောင့်သိရမည်ဖြစ်သည်။ လူတစ်ဦးသည် ဘုရားသခင်ကိုသာ အပြည့်အဝ သစ္စာစောင့်သိရမည်ဖြစ်ပြီး စိတ်မပါ့တပါလုပ်ခြင်း သို့မဟုတ် တာဝန်ယူရန် ပျက်ကွက်ခြင်းတို့ မလုပ်ရပေ။ လူတစ်ဦး၏ ကိုယ်ပိုင် စိတ်ဝင်စားမှုများ သို့မဟုတ် စိတ်ထားများအပေါ် မူတည်၍ ပြုမူခြင်းသည် မှားယွင်းနေသည်၊ ၎င်းသည် သစ္စာစောင့်သိခြင်းမဟုတ်ပေ။ သစ္စာစောင့်သိခြင်းဟူသည်မှာ အဘယ်အရာကို ဆိုလိုသနည်း။ ဆိုလိုသည်မှာ သင်၏ စိတ်ထား၊ ပတ်ဝန်းကျင်၊ သို့မဟုတ် အခြားလူများ၊ ဖြစ်ရပ်များနှင့် အမှုအရာများ၏ လွှမ်းမိုးမှုကိုဖြစ်စေ၊ ဘောင်ခတ်မှုကိုဖြစ်စေ မခံရဘဲ သင့်တာဝန်များကို ထမ်းဆောင်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ‘ဘုရားသခင်ထံမှ ဤတာဝန်ပေးစေခိုင်းချက်ကို ငါလက်ခံပြီးပြီဖြစ်သည်။ သူက ငါ့ကို တာဝန်ပေးလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ ငါလုပ်ရမည့်အရာပင်ဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် ရလဒ်ကောင်းများ ထွက်မည့် မည်သည့်နည်းဖြင့်မဆို ဘုရားသခင်ကို စိတ်ကျေနပ်အောင် လုပ်ဖို့ကို အရေးထားပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ပိုင်ကိစ္စများကို လုပ်ဆောင်သကဲ့သို့ ယင်းကို ငါလုပ်ဆောင်မည်’ ဟု သင့်ကိုယ်သင်တွေးရမည်။ ဤအခြေအနေသို့ သင်ရောက်သောအခါ သင်၏ အသိစိတ်သည် ထိန်းချုပ်မှုအောက်တွင် ရှိနေရုံသာမက သစ္စာစောင့်သိမှုလည်း သင့်ထဲတွင် တည်ရှိနေသည်။ အကယ်၍ သင်သည် လုပ်ငန်းတာဝန်ပြီးမြောက်ရုံဖြင့်သာ ကျေနပ်နေပြီး အကျိုးများရန် သို့မဟုတ် ရလဒ်ကောင်းများ ရရန် ဆန္ဒပြင်းပြခြင်း မရှိဘဲ တာဝန်အတွက် သင်အစွမ်းကုန် အင်အားစိုက်ထုတ်ရုံမျှဖြင့် လုံလောက်ပြီဟု ခံစားရပါက ဤသည်မှာ လူများ၏ အသိစိတ်နှင့်ပတ်သက်သော စံနှုန်းကို ပြည့်မီစေရုံမျှသာဖြစ်ပြီး သစ္စာစောင့်သိခြင်းအဖြစ် ထည့်တွက်၍ မရနိုင်ပေ။ ဘုရားသခင်ထံတွင် သစ္စာစောင့်သိခြင်းသည် အသိစိတ်နှင့်ပတ်သက်သော စံနှုန်းထက် ပို၍ မြင့်မားသော သတ်မှတ်ချက်နှင့် စံနှုန်းဖြစ်လေသည်။ ယင်းသည် သင်အစွမ်းကုန် အင်အားစိုက်ထုတ်ရသည့် ကိစ္စရပ်သာ မဟုတ်ပေ။ သင်သည် သင့်စိတ်နှလုံးတစ်ခုလုံးကိုလည်း ထည့်ထားရမည်။ သင့်စိတ်နှလုံးထဲတွင် အမြဲတမ်း သင့်တာဝန်ကို သင်လုပ်ဆောင်ရမည့်အလုပ်ကဲ့သို့ သတ်မှတ်ထားရမည်၊ ဤလုပ်ငန်းတာဝန်အတွက် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးများကို ထမ်းရမည်၊ အမှား အနည်းငယ်မျှ သင်လုပ်မိပါက သို့မဟုတ် သင်သည် ဖြစ်ကတတ်ဆန်းနိုင်တတ်သော အခြေအနေတစ်ခုအတွင်း ရောက်နေပါက အပြစ်တင်ခြင်းခံရမည်၊ ပြီးလျှင် ဘုရားသခင်ကို သင်များစွာအကြွေးတင်သလို ဖြစ်စေသောကြောင့် ဤနည်းအတိုင်း ကျင့်ကြံပြုမူ၍ မဖြစ်နိုင်ဟု သင်ခံစားရမည်။ အမှန်တကယ်ပင် အသိတရားနှင့် အသိစိတ် ရှိသည့်လူများသည် လူတစ်ယောက်က သူတို့ကို စောင့်ကြည့်နေသည်ဖြစ်စေ၊ ကြီးကြပ်ပေးနေသည်ဖြစ်စေ သူတို့ လုပ်ဆောင်ရမည့် ကိုယ်ပိုင်အလုပ်ဖြစ်ဘိသကဲ့သို့ သူတို့၏တာဝန်ကို ထမ်းဆောင်ကြသည်။ ဘုရားသခင်သည် သူတို့နှင့်ပတ်သက်၍ ကျေနပ်အားရခြင်း ရှိသည်ဖြစ်စေ၊ မရှိသည်ဖြစ်စေ၊ ပြီးလျှင် ဘုရားသခင်က သူတို့ကို မည်သို့ဆက်ဆံသည်ဖြစ်စေ သူတို့သည် သူတို့၏ တာဝန်များကို ကောင်းစွာ ထမ်းဆောင်ရန်နှင့် ဘုရားသခင်က သူတို့ကို အပ်နှင်းလိုက်သည့် တာဝန်ပေးစေခိုင်းချက်ကို ပြီးမြောက်ရန် သူတို့ကိုယ်သူတို့ အမြဲတမ်း အတိအကျ တောင်းဆိုသည်။ ဤသည်ကို သစ္စာစောင့်သိခြင်းဟု ခေါ်သည်။ ဤသည်မှာ အသိစိတ်နှင့် ပတ်သက်သော စံနှုန်းထက် ပိုမြင့်မားသောစံတစ်ခုဖြစ်သည် မဟုတ်လော။ အသိစိတ်နှင့် ပတ်သက်သော စံနှုန်းအတိုင်း ပြုမူသောအခါ လူများသည် ပြင်ပအရာများ၏ လွှမ်းမိုးမှုကို မကြာခဏ ခံရတတ်သည်၊ သို့မဟုတ် သူတို့၏တာဝန်ကို အစွမ်းကုန် အင်အားစိုက်ထုတ်၍ လုပ်ဆောင်ရုံဖြင့် လုံလောက်သည်ဟု လူများက ထင်ကြသည်။ သန့်စင်မှုအဆင့်သည် သိပ်မမြင့်မားလှပေ။ သို့သော် သစ္စာစောင့်သိခြင်းနှင့် လူတစ်ဦး၏တာဝန်ကို သစ္စာစောင့်သိစွာ စောင့်ထိန်းနိုင်ခြင်းတို့အကြောင်း ပြောသည့်အခါတွင် သန့်စင်မှုအဆင့်သည် ပို၍မြင့်မားသည်။ ယင်းသည် အားထုတ်၍ ကြိုးပမ်းရုံမျှသက်သက်ချည်းသာ မဟုတ်ပေ၊ သင်သည် သင့်တာဝန်တွင် သင့်စိတ်နှလုံးတစ်ခုလုံးရော စိတ်ရောကိုယ်ပါ စိုက်ထုတ်ရန်လိုအပ်သည်။ သင့်တာဝန်ကို ကောင်းစွာ ထမ်းဆောင်ရန် ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပင်ပန်းဆင်းရဲမှု အနည်းငယ်ကို တစ်ခါတစ်ရံ ခါးစည်းခံနိုင်ရမည်။ သင်သည် အဖိုးအခ ပေးဆပ်ရမည်ဖြစ်ပြီး သင့်တာဝန်ကို ထမ်းဆောင်ရာတွင် သင့်အတွေးများအားလုံးကို ဆက်ကပ်ထားရမည်။ သင်မည်သည့်အခြေအနေမျိုးကို ရင်ဆိုင်ကြုံတွေ့ရပါစေ ၎င်းတို့သည် သင့်တာဝန်ကို မထိခိုက်စေပေ သို့မဟုတ် သင့်တာဝန်ကို ထမ်းဆောင်ခြင်းတွင် မနှောင့်နှေးစေပေ၊ ထို့ပြင် သင်သည် ဘုရားသခင်ကို ကျေနပ်စေနိုင်သည်။ ဤသည်ကို လုပ်ဆောင်ရန် သင်သည် အဖိုးအခ ပေးဆပ်နိုင်ရမည်။ သင့်ဇာတိပကတိမှ မိသားစု၊ ကိုယ်ရေးကိုယ်တာကိစ္စများနှင့် ကိုယ်ကျိုးစီးပွားတို့ကို သင်စွန့်ပစ်ရမည်။ သင်၏ပကာသန၊ မာန၊ ခံစားချက်များ၊ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ သာယာမှုများအပြင် သင့်ပျိုရွယ်ချိန်၏ အကောင်းဆုံးနှစ်များ၊ သင်၏ အိမ်ထောင်၊ သင်၏အနာဂတ်နှင့် သင်၏ကံကြမ္မာတို့ကဲ့သို့ အရာများအားလုံးကို လက်လွှတ်ပြီး စွန့်ပစ်ရမည်။ ထို့ပြင် သင်သည် သင့်တာဝန်ကို ကောင်းစွာ စိတ်လိုလက်ရ ထမ်းဆောင်ရမည်။ ထိုအခါ သင်သည် သစ္စာစောင့်သိခြင်းကို စွမ်းဆောင်ရရှိလိမ့်မည်ဖြစ်ပြီး ဤသို့နေထိုင်ခြင်းဖြင့် လူသားပုံသဏ္ဌာန်ကို ရရှိလိမ့်မည်။” (နှုတ်ကပတ်တော်၊ အတွဲ (၃)၊ နောက်ဆုံးသော ကာလ ခရစ်တော်၏ ဟောပြောဆွေးနွေးချက်များ၊ အပိုင်း သုံး) ဘုရားနှုတ်ကပတ်တော်တွေကို တွေးဆမိရင်း ကျွန်မ တော်တော် ရှက်မိတယ်။ အရင်တုန်းက ကိုယ့်တာဝန် ထမ်းဆောင်ရာမှာ ဒုက္ခခံနိုင်ပြီး အဖိုးအခပေးနိုင်တယ်လို့ ကျွန်မ အမြဲထင်ခဲ့တာ။ အခုတော့ အခြေအနေဝန်းကျင်က ကျွန်မကို ထုတ်ဖော်လိုက်ပြီ။ ပြီးတော့ အတိတ်က ကျွန်မပြခဲ့တဲ့ သစ္စာစောင့်သိခြင်းဆိုတာ အားလုံးက အယောင်ဆောင်မှုသက်သက်ပဲဆိုတာကို ကျွန်မ နောက်ဆုံးမှာ မြင်သွားတယ်။ တစ်ယောက်ယောက်က ကျွန်မကို လိုက်စစ်ကြည့်ပြီး ကျွန်မအလုပ်ကို စောင့်ကြည့်နေလို့သာ၊ ပြီးတော့ ကိုယ့်တာဝန်ကို ကောင်းကောင်း မထမ်းဆောင်ရင် ကျွန်မ ပြုပြင်ခံရမယ်၊ ဒါမှမဟုတ် ဖြုတ်ချတာတောင် ခံရမှာကို ကျွန်မ ကြောက်ခဲ့လို့သာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကာကွယ်ဖို့အတွက် သစ္စာစောင့်သိမှုကို စိတ်မပါလက်မပါနဲ့ နည်းနည်းလေး ပြခဲ့တာ။ ကျွန်မအလုပ်ကို စစ်ဆေးတာ၊ လိုက်စစ်တာလုပ်တဲ့သူ မရှိဘူးဆိုတာနဲ့ ကျွန်မ ဝတ်ကျေတမ်းကျေလုပ်ပြီး ဉာဏ်များလာတယ်၊ စိတ်မချရဖြစ်လာတယ်။ ကိုယ့်တာဝန်အပေါ် တကယ် သစ္စာစောင့်သိတဲ့သူတွေက သူတို့တာဝန်ကို ကိုယ်ပိုင်ဝတ္တရားအနေနဲ့ သဘောထားကြတယ်၊ ပြီးတော့ သူတို့တာဝန် ထမ်းဆောင်တဲ့အခါ ဘုရားသခင်ရဲ့ စေ့စေ့စပ်စပ် ကြည့်ရှုစစ်ဆေးခြင်းကို လက်ခံနိုင်ကြတယ်။ ဒါမှမဟုတ် သူတို့အလုပ်ကို စောင့်ကြည့်တာ၊ လိုက်စစ်ကြည့်တာ လုပ်တဲ့လူတွေ ရှိရှိ၊ မရှိရှိ ဒါမှမဟုတ် သူတို့အလုပ်ကို စောင့်ကြည့်တာ၊ မျက်ခြေမပြတ်ကြည့်တာ လုပ်တဲ့လူတွေ ရှိရှိ၊ မရှိရှိ အလုပ်ကို ကောင်းကောင်းလုပ်ဖို့ သူတို့က အမြဲတမ်း စိတ်ရောကိုယ်ပါ နှစ်မြှုပ်ထားနိုင်တယ်။ အခု ခေါင်းဆောင်တွေက ကျွန်မအလုပ်ကို ခဏခဏ လိုက်စစ်တာမလုပ်ပေမဲ့ ဒီအခြေအနေက ကျွန်မအတွက် စမ်းသပ်မှုတစ်ခုပဲ။ ကျွန်မ ဆက်ပြီး ဝတ်ကျေတမ်းကျေ လုပ်လို့မရတော့ဘူး။ ကျွန်မ ဘုရားသခင်ရဲ့ စေ့စေ့စပ်စပ် ကြည့်ရှုစစ်ဆေးခြင်းကို လက်ခံရမယ်၊ ကိုယ့်တာဝန်တွေကို ကောင်းကောင်း ဖြည့်ဆည်းပြီး ဒီအလုပ်ကို အမှန်တကယ် တာဝန်ယူရမယ်။ အဖွဲ့တွေအားလုံးမှာ ပြဿနာတချို့ ရှိနေပြီး ညီအစ်ကို မောင်နှမတွေက သိသာတဲ့ တိုးတက်မှု မရှိကြဘူးဆိုတာကို ကျွန်မ တွေးမိတယ်။ လမ်းလွဲတာတွေကို အနှစ်ချုပ်ဖို့နဲ့ လက်တွေ့လုပ်ဆောင်ဖို့ ကောင်းမွန်တဲ့ လမ်းကြောင်းတွေကို ဆွေးနွေးဖို့ လူတိုင်းအတွက် ကျွန်မ မြန်မြန် စီစဉ်ပေးရမယ်။ ဒီလိုနည်းနဲ့ ကျွန်မရဲ့ ညီအစ်ကို မောင်နှမတွေရဲ့ ကျွမ်းကျင်မှုအဆင့် မြင့်တက်လာမှာဖြစ်ပြီး အဲဒီကျမှသာ သူတို့တာဝန်တွေ ထမ်းဆောင်ရာကနေ ပိုကောင်းတဲ့ ရလဒ်တွေ ရရှိမှာ။ နောက်ပိုင်းမှာ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်တွေရဲ့ တကယ့်အခက်အခဲတွေကို ကျွန်မ နားလည်လာပြီး ကျွန်မမြင်ရတဲ့ ပြဿနာတွေကို အနှစ်ချုပ်လိုက်တယ်။ အနှစ်ချုပ်တာမှာ ပါဝင်ဖို့နဲ့ ပြဿနာဖြေရှင်းဖို့ လမ်းကြောင်းတွေကို ဆွေးနွေးဖို့ အတွေ့အကြုံရှိတဲ့ ညီအစ်ကို မောင်နှမတချို့ကိုလည်း ကျွန်မ ရှာခဲ့တယ်။ ဒီလိုအနှစ်ချုပ်တာက အရမ်းကောင်းပြီး အဲဒီကနေ သူတို့ အများကြီး အကျိုးရတယ်လို့ လူတိုင်းက ပြောကြတယ်။ နောက်ပိုင်းမှာ အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ချင်းစီရဲ့ အလုပ်ကို ကျွန်မ ချက်ချင်း လိုက်စစ်ကြည့်ပြီး အခြေအနေကို နားစွင့်ထားခဲ့တယ်။ လမ်းလွဲတာတွေ တွေ့တဲ့အခါ အချိန်မီ ပြုပြင်ပေးခဲ့တယ်။ အလုပ်ရလဒ်တွေက အရင်ကထက် နည်းနည်း ပိုကောင်းလာတယ်။

ကိုယ့်တာဝန်အပေါ်ထားတဲ့ ကျွန်မသဘောထား နည်းနည်း ပြောင်းလဲသွားပြီလို့ အစက ထင်ခဲ့ပေမဲ့ ကျွန်မရဲ့ ဖောက်ပြန်ပျက်စီးတဲ့ စိတ်သဘောထားက အရမ်း အမြစ်တွယ်နေတော့ အချိန်တစ်ခုကြာပြီးနောက်မှာ ကျွန်မ ဝတ်ကျေတမ်းကျေအခြေအနေမှာ ပြန်နေထိုင်လာမိတယ်။ ၂၀၂၁ ခုနှစ်၊ စက်တင်ဘာလမှာ ရေလောင်းခြင်းအလုပ်ရဲ့ ကြီးကြပ်ရေးမှူးအနေနဲ့ တာဝန်ယူဖို့ အသင်းတော်က ကျွန်မကို စီစဉ်ပေးတယ်။ အဲဒီအချိန်တုန်းက ဒီတာဝန်ကို ကောင်းကောင်းထမ်းဆောင်မယ်လို့ ကျွန်မ ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်။ ဒါကြောင့် အလုပ်အသေးစိတ်ကို ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်ပြီး နားလည်ဖို့၊ သက်ဆိုင်ရာ စည်းမျဉ်းတွေကို လေ့လာဖို့ ကျွန်မ ကြိုးစားလုပ်ခဲ့တယ်။ ကျွန်မ ခဏခဏ နောက်ကျမှ အိပ်ရာဝင်ခဲ့တယ်။ အရင်က ဒီအလုပ်ကို တစ်ခါမှ တာဝန်မယူဖူးတော့ ရက်နည်းနည်းလောက် ရင်းနှီးအောင်လုပ်ပြီးတာတောင်မှ ကျွန်မ သဘောမပေါက်နိုင်သေးတဲ့ အလုပ်တချို့ ရှိနေသေးတယ်။ ဖိအားတော်တော်များတယ်လို့ ခံစားရတယ်။ ခေါင်းဆောင်လာပြီး အလုပ်အခြေအနေကို စစ်ဆေးတဲ့အခါ ကျွန်မ ဘာမှမဖြေနိုင်မှာကို စိုးရိမ်မိတယ်။ သူ ငါ့ကို ဘယ်လိုထင်မလဲ။ ငါ ဒီအလုပ်ကို ကောင်းကောင်းလုပ်နိုင်စွမ်းမရှိဘူးလို့ သူ ထင်သွားမလား။ ဒီလိုတွေးမိတော့ အလုပ်နဲ့ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်ဖို့၊ စည်းမျဉ်းတွေနဲ့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြင်ဆင်ဖို့ ကျွန်မ ပိုတောင် ကြိုးစားလုပ်ခဲ့တယ်။ ခေါင်းဆောင်က အလုပ်အခြေအနေ လာမေးတဲ့အခါ ကျွန်မ ဒီအလုပ်ကို စလုပ်တာမကြာသေးမှန်း သူသိတော့ အလုပ်ကိစ္စ အသီးသီးနဲ့ အမြန်ဆုံး ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်အောင်လုပ်ဖို့ပဲ တိုက်တွန်းခဲ့ပြီး ကျွန်မကို လုံးဝ အပြစ်မတင်ခဲ့ဘူး။ နှလုံးသားထဲက ဝန်ထုပ်ကြီးတစ်ခု ကျသွားသလိုပဲ ကျွန်မ တော်တော်လေး စိတ်သက်သာရာရသွားတယ်။ ခေါင်းဆောင်က ငါ့အပေါ် သိပ်မြင့်မားတဲ့ တောင်းဆိုမှုတွေ မရှိပါဘူး၊ ဒါကြောင့် အလုပ်နဲ့ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်ဖို့ ငါ သိပ်စိတ်ပူစရာ မလိုပါဘူးလို့ တွေးမိတယ်။ အဲဒီအချိန်တုန်းက ငါ တော်တော် ပင်ပန်းခဲ့တာ၊ အခုတော့ နည်းနည်းလောက် အနားယူလို့ရပြီပေါ့။ နောက်ပိုင်းကျတော့ အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ချင်းစီရဲ့ အလုပ်ကို နားလည်ဖို့ ကျွန်မ စိတ်မပူတော့သလို စည်းမျဉ်းတွေနဲ့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြင်ဆင်ဖို့လည်း အာရုံမစိုက်တော့ဘူး။ အလုပ်ထဲ ဝင်လုပ်ရင်းနဲ့ တဖြည်းဖြည်း သင်ယူလေ့လာသွားလို့ရပါတယ်၊ အဲဒါဆို အဆင်ပြေမှာပါလို့ပဲ ကျွန်မ တွေးလိုက်တယ်။ ကျွန်မ အားတဲ့အခါ ဓမ္မတေးတွေ နားထောင်တယ်၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အပန်းဖြေဖို့ ကြည့်လို့ကောင်းတဲ့ လောကီ ဗီဒီယိုတိုလေးတွေတောင် ရှာကြည့်ခဲ့တယ်။ နောက်ပိုင်းကျတော့ ကျွန်မ တာဝန်ယူထားတဲ့ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်တချို့က တကယ့်အလုပ် မလုပ်ကြဘူး၊ ပြီးတော့ ဒါက ဒီအသင်းတော်ရဲ့ အလုပ်ကို နှောင့်နှေးစေတယ်ဆိုတာကို ခေါင်းဆောင်က တစ်ခုပြီးတစ်ခု သိသွားတယ်။ အံ့သြစရာကောင်းတာက ဒီပြဿနာတွေကို ကျွန်မ သတိတောင် မထားမိခဲ့ဘူး။ အဲဒီကာလအတွင်း အလုပ်ရလဒ်တွေက မကောင်းခဲ့ပေမဲ့ ဘယ်နေရာမှာ ပြဿနာတွေ ပေါ်နေလဲဆိုတာကို ကျွန်မ သေသေချာချာ မစဉ်းစားခဲ့သလို တခြား ညီအစ်ကိုမောင်နှမတွေနဲ့လည်း မရှာဖွေခဲ့ပါဘူး။ ဆိုလိုတာက ပြဿနာတွေ အချိန်အကြာကြီးအထိ မပြေလည်ဘဲ ရှိနေခဲ့တာပေါ့။

မကြာခင်မှာပဲ ကျွန်မက ကြီးကြပ်ရေးမှူးအလုပ်ကို လုပ်ဖို့ အစကနေ အဆုံးထိ လုံးဝ အရည်အချင်းမမီခဲ့တဲ့အတွက် တာဝန် ပြန်ပြောင်းပေးတာ ခံရပါတယ်။ အဲဒီအချိန်မှာ ရင်ထဲ ဟာသွားသလို ခခံစားလိုက်ရတယ်။ ကျွန်မ စိုးရိမ်ပူပန်ပြီး နေမထိထိုင်မသာ ဖြစ်ခဲ့တယ်။ ဒီအလုပ်အတွက် အရည်အချင်းမမီလို့သာ ကျွန်မ ဖြုတ်ချခံရတာပါလို့ ခေါင်းဆောင်က ပြောပေမဲ့ လွန်ခဲ့တဲ့ လပိုင်းအတွင်းမှာ ကျွန်မ တာဝန်ထမ်းဆောင်ရင်း ဝတ်ကျေတမ်းကျေ လုပ်ခဲ့တာ၊ တကယ့်အလုပ် ဘာမှမလုပ်သလောက် ဖြစ်ခဲ့တာတွေကို ကျွန်မ စိတ်နှလုံးထဲမှာ သိနေတယ်။ ကျွန်မ ဖြုတ်ချခံရတာ တကယ် ထိုက်တန်ပါတယ်။ ဒီလိုတွေးမိတော့ ရင်ထဲမှာ မဖော်ပြနိုင်လောက်အောင် စိတ်ဆင်းရဲသွားတယ်။ ဒီဘုရားနှုတ်ကပတ်တော်တွေကို ကျွန်မ ဖတ်လိုက်တယ်။ “ဘုရားသခင်၏ တာဝန်ပေးစေခိုင်းချက်များကို သင် မည်သို့ သဘောထားပြုမူသင့်သည်မှာ အလွန်အရေးကြီးပေသည်။ ဤသည်မှာ အလွန်ကြီးလေးသော ကိစ္စရပ်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ ဘုရားသခင်က သင့်ကို အပ်နှံသည့်အရာကို သင် မပြီးမြောက်နိုင်ပါက သင်သည် ကိုယ်တော်၏ မျက်မှောက်တော်တွင် အသက်ရှင်ရန် မထိုက်တန်သည့်အပြင် သင့်အား အပြစ်ဒဏ်ပေးခြင်းကို လက်ခံသင့်သည်။ လူသားများက ဘုရားသခင် ၎င်းတို့အား အပ်နှံသော တာဝန်ပေးစေခိုင်းချက်များကို ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ဆောင်ခြင်းသည် လုံးဝ သဘာဝကျပြီး ကျိုးကြောင်းခိုင်လုံမျှတပေသည်။ ဤသည်မှာ လူ၏ အမြင့်ဆုံးသော တာဝန်ဖြစ်ပြီး သူ၏ အသက်နှင့်ပင် ထပ်တူအရေးကြီးသည်။ သင်သည် ဘုရားသခင်၏ တာဝန်ပေးစေခိုင်းချက်များကို ပေါ့ပေါ့တန်တန် သဘောထားပါက ဤသည်မှာ ဘုရားသခင်ကို အဆိုးရွားဆုံး သစ္စာဖောက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ဤသို့ဖြင့် သင်သည် ယုဒထက် ပို၍ ကြေကွဲဝမ်းနည်းဖွယ်ကောင်းပြီး ကျိန်ခြင်းခံရထိုက်ပေသည်။ လူတို့သည် ဘုရားသခင်၏ တာဝန်ပေးစေခိုင်းချက်များကို မည်သို့ သဘောထားပြုမူရမည်ကို နှံ့စပ်သေချာသော နားလည်သဘောပေါက်မှု ရှိရမည်ဖြစ်ပြီး အနည်းဆုံးအနေဖြင့် ဘုရားသခင်က လူကို တာဝန်ပေးစေခိုင်းချက်များ အပ်နှံခြင်းသည် လူကို သူ၏ ချီးမြှောက်ခြင်းဖြစ်ကာ လူကို သူ အထူးကျေးဇူးပြုခြင်းဖြစ်ပြီး ယင်းမှာ ဘုန်းအသရေအရှိဆုံးသော အမှုအရာလည်း ဖြစ်ကြောင်းကို ၎င်းတို့သည် နားလည်ရမည်။ ပြီးလျှင် မိမိ၏ အသက်ပင် အပါအဝင် အခြားအရာအားလုံးကို စွန့်လွှတ်နိုင်သော်လည်း ဘုရားသခင်၏ တာဝန်ပေးစေခိုင်းချက်များကိုမူ ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ဆောင်ရမည် ဖြစ်သည်။” (နှုတ်ကပတ်တော်၊ အတွဲ (၃)၊ နောက်ဆုံးသော ကာလ ခရစ်တော်၏ ဟောပြောဆွေးနွေးချက်များ၊ လူ့သဘာဝကို သိရှိရန် နည်းလမ်း) ဘုရားနှုတ်ကပတ်တော်တွေကို တွေးဆမိတော့ ဘုရားသခင်က ကျွန်မကို မျက်နှာချင်းဆိုင်ပြီး ဖော်ထုတ်နေသလို ခံစားရတယ်။ အထူးသဖြင့် “သင်သည် ကိုယ်တော်၏ မျက်မှောက်တော်တွင် အသက်ရှင်ရန် မထိုက်တန်သည့်အပြင် သင့်အား အပြစ်ဒဏ်ပေးခြင်းကို လက်ခံသင့်သည်၊” “ဘုရားသခင်ကို အဆိုးရွားဆုံး သစ္စာဖောက်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်၊” နှင့် “ကျိန်ခြင်းခံရထိုက်ပေသည်၊” ဆိုပြီးတော့ ဘုရားသခင် မိန့်ထားတာတွေကို ဖတ်ရတဲ့အခါ ဒီစကားလုံးတွေက ဓားမြှောင်ထက်ထက်တစ်လက်လို ကျွန်မ နှလုံးသားကို ထိုးစိုက်သွားတယ်။ ကျွန်မ အရမ်း စိတ်ဆင်းရဲပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အပြစ်တင်စိတ်တွေ ပြည့်နှက်နေခဲ့တယ်။ အသင်းတော်က ကျွန်မကို ကြီးကြပ်ရေးမှူးလုပ်ဖို့ စီစဉ်ပေးခဲ့တာဟာ ကျွန်မကို လေ့ကျင့်ဖို့ အခွင့်အရေးတစ်ခု ပေးဖို့ဖြစ်မှန်း ကျွန်မ သဘောပေါက်လိုက်တယ်။ ဒါက ကျွန်မရဲ့ ဝတ္တရားလည်း ဖြစ်တယ်။ ဘုရားသခင်ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကို ကျွန်မ အလေးထားခဲ့သင့်တယ်၊ ကျွန်မရဲ့ အင်အားရှိသမျှ မြှုပ်နှံပြီး ဒီတာဝန်ကို ကောင်းကောင်းလုပ်ဖို့ ဘယ်လိုအဖိုးအခမဆို ပေးဆပ်ခဲ့သင့်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မက ကိုယ့်တာဝန်ကို အရမ်း မလေးမခန့်ပုံစံနဲ့ သဘောထားခဲ့တယ်။ ခေါင်းဆောင်က အလုပ်အခြေအနေ လာမေးတဲ့အခါ မဖြေနိုင်မှာကို ရှောင်ရှားဖို့၊ ပြီးတော့ ရလဒ်အနေနဲ့ ပြုပြင်ခံရတာ၊ ဒါမှမဟုတ် ဖြုတ်ချခံရတာကို ရှောင်ရှားဖို့အတွက် အလုပ်ကိစ္စ အသီးသီးနဲ့ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်အောင် ကျွန်မ အပို အားစိုက်ပြီး ဂရုစိုက်ခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ နောက်ပိုင်းကျတော့ ခေါင်းဆောင်က အသေးစိတ် သိပ်မမေးတာကို တွေ့ရတဲ့အခါ ကျွန်မက အခြေအနေကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး ဉာဏ်များလာတယ်၊ စိတ်မချရဖြစ်လာတယ်။ အလုပ်နဲ့ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်ဖို့ ကျွန်မ စိတ်မပူတော့ဘူး၊ တကယ့်ပြဿနာတွေကို ဖြေရှင်းဖို့ဆိုရင် ပိုလို့တောင် အာရုံမစိုက်တော့ဘူး။ ကိုယ့်တာဝန်ကို ထမ်းဆောင်တဲ့အခါ ကျွန်မက လေးကန်ပြီး မလုပ်ချင်မကိုင်ချင်ဖြစ်တယ်၊ ပေါ့ပေါ့တန်တန်နဲ့ အေးဆေးဆေးဖြစ်နေတယ်၊ ပြီးတော့ ဇာတိပကတိ သက်သာမှုတွေထဲမှာ လုံးဝ မွေ့လျော်နေခဲ့တယ်။ ရေလောင်းခြင်းအလုပ်ကို တာဝန်ယူနေတဲ့ ညီမ လီယူရှင်းကို ကျွန်မ တွေးမိတယ်။ အရင်က သူလည်း ဒီအလုပ်ကို တစ်ခါမှ တာဝန်မယူဖူးပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ သူက သူ့တာဝန်ကို သဘောထားတဲ့ပုံစံမှာ အမြဲတမ်း လေးနက်ပြီး တာဝန်ယူစိတ်ရှိတယ်။ သူက တကယ့်ပြဿနာတွေကို နားလည်ပြီး ဖြေရှင်းဖို့ အာရုံစိုက်ခဲ့တယ်၊ ပြီးတော့ နှစ်လလောက်ကြာတဲ့အခါ သူက တကယ့်အလုပ်တချို့ကို လုပ်နိုင်ခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မက ဒီတာဝန်ကို သုံးလလောက် ထမ်းဆောင်နေခဲ့တာတောင် အလုပ်နဲ့ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်မှု မရှိသေးဘူး။ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်တွေက တကယ့်အလုပ်တွေကို မလုပ်တာနဲ့ ရေလောင်းခြင်းအလုပ်ကို နှောင့်နှေးစေတာလိုမျိုး ကြီးလေးတဲ့ ပြဿနာတစ်ခုကိုတောင် ကျွန်မ မတွေ့နိုင်ခဲ့ဘူး။ ဒါက ကျွန်မတာဝန်တွေအပေါ် လေးနက်တဲ့ ပျက်ကွက်မှုတစ်ခုပဲ။ ဘုရားနှုတ်ကပတ်တော်တွေကို ကျွန်မ အများကြီး စားသောက်ခဲ့ပြီးပြီ၊ ပြီးတော့ ကျွန်မကို ကြီးကြပ်ရေးမှူးအနေနဲ့ မြှောက်စားတဲ့ ဘုရားသခင်ရဲ့ ကျေးဇူးတော်ကိုလည်း ကျွန်မ ရရှိခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မက ဉာဏ်များပြီး စိတ်မချရတာမျိုးဖြစ်ဖို့၊ တကယ့်အလုပ်လုပ်တာကို ရှောင်လွှဲဖို့ ဘယ်လိုအခွင့်အရေးမဆို အရယူခဲ့တယ်။ ဒါက အသင်းတော်အလုပ်ကို နှောင့်နှေးပြီး အတားအဆီးဖြစ်စေခဲ့တယ်။ အရင်က ကျွန်မ ကြီးကြပ်ရေးမှူးဖြစ်တုန်းက ဉာဏ်များပြီး စိတ်မချရဖြစ်ခဲ့တယ်၊ ဝတ်ကျေတမ်းကျေ လုပ်ခဲ့တယ်။ အခုလည်း ကျွန်မ အဲဒီအတိုင်း ထပ်လုပ်နေပြန်ပြီ။ တွေးလေလေ၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အပြစ်တင်စိတ်နဲ့ အပြစ်ရှိတယ်လို့ ခံစားရလေလေပဲ။ ဒါနဲ့ ကျွန်မ ဘုရားသခင်ဆီ ဆုတောင်းလိုက်တယ်။ “ချစ်ရတဲ့ ဘုရားသခင်၊ သမီး ကိုယ့်တာဝန်ကို ကောင်းကောင်း မထမ်းဆောင်ခဲ့ဘဲ အသင်းတော်အလုပ်ကို နှောင့်နှေးစေခဲ့မိပါတယ်။ သမီး နောင်တတွေနဲ့ ပြည့်နေပြီး ဒီလိုမျိုး ဆက်မဖြစ်ချင်တော့ပါဘူး။ ချစ်ရတဲ့ ဘုရားသခင်၊ ဒီကျရှုံးမှုကနေ သင်ခန်းစာယူဖို့ သမီးကို လမ်းပြတော်မူပါ။ သမီး နောင်တရဖို့ လိုလားပါတယ်” လို့ပေါ့။

နောက်ပိုင်းမှာ ဒီမေးခွန်းကို ကျွန်မ စိတ်ထဲမှာ ထပ်ခါတလဲလဲ တွေးနေမိတယ်။ ငါ ဘာလို့ ဘုရားသခင်ကို အမြဲတမ်း မရည်ရွယ်ဘဲ အရူးလုပ်ပြီး လှည့်ဖြားနေမိတာလဲ။ ငါ့ကို ဘယ်လိုစိတ်သဘောထားက ချုပ်ကိုင်ထားတာလဲပေါ့။ တစ်ခါတုန်းက ဝတ်ပြုနေတုန်း ဒီဘုရားနှုတ်ကပတ်တော်တွေကို ကျွန်မ ဖတ်လိုက်တယ်။ “သင်သည် သင်၏တာဝန်ကို တစ်သမတ်တည်း ဝတ်ကျေတမ်းကျေ လုပ်နေပါက ဤသည်မှာ မည်သည့်ပြဿနာမျိုး ဖြစ်သနည်း။ ဤသည်မှာ သင်၏ လူ့သဘာဝနှင့် ပတ်သက်နေသည့် ပြဿနာတစ်ခု ဖြစ်သည်။ အသိစိတ်၊ သို့မဟုတ် လူ့သဘာဝမရှိသည့် လူတို့သာ တစ်သမတ်တည်း ဝတ်ကျေတမ်းကျေ လုပ်ကြခြင်း ဖြစ်သည်။ အမြဲ ဝတ်ကျေတမ်းကျေ လုပ်သော လူတို့ကို ယုံကြည်အားထား၍ ရသည်ဟု သင်တို့ထင်သလော။ (မထင်ပါ။) ၎င်းတို့သည် အင်မတန်မှပင် ယုံကြည်အားထား၍ မရပေ။ မိမိတာဝန်ကို ဝတ်ကျေတမ်းကျေ လုပ်ဆောင်သည့် တစ်စုံတစ်ဦးသည် တာဝန်မဲ့သော လူတစ်ဦးဖြစ်ပြီး မိမိလုပ်ရပ်များတွင် တာဝန်မဲ့သော တစ်စုံတစ်ဦးသည် ရိုးသားသော လူတစ်ဦး မဟုတ်။ မယုံကြည်ရသော လူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ မည်သည့်တာဝန်ကို ၎င်းတို့ လုပ်ဆောင်သည်ဖြစ်စေ မယုံကြည်ရသော လူတစ်ဦးသည် ဝတ်ကျေတမ်းကျေသာ လုပ်၏။ သူ၏ အကျင့်စရိုက်က လက်ခံနိုင်ဖွယ်ဖြစ်သော စံနှုန်းတစ်ခုကို မမီသောကြောင့် သူသည် သမ္မာတရားကို မချစ်သကဲ့သို့ ရိုးသားသော လူတစ်ဦးလည်း မုချ မဟုတ်ပေ။ မယုံကြည်ရသော လူတို့ကို ဘုရားသခင်က တစ်ခုတလေ အပ်နှံနိုင်သလော။ လုံးဝ မအပ်နှံနိုင်ပေ။ ဘုရားသခင်သည် လူတို့စိတ်နှလုံး၏ နက်ရှိုင်းသော နေရာများကို စိစစ်သောကြောင့် လှည့်ဖြားတတ်သော လူတို့ကို တာဝန်များ လုပ်ဆောင်ရန် လုံးဝ အသုံးမပြုပေ။ ရိုးသားသူကိုသာ ဘုရားသခင် ကောင်းချီးပေးပြီး ရိုးသား၍ သမ္မာတရားကို ချစ်သောသူတို့အပေါ်သာ သူအမှုပြုသည်။ လှည့်ဖြားတတ်သော လူတစ်ဦးက တာဝန်တစ်ခုကို ထမ်းဆောင်သည့်အခါတိုင်းတွင် ယင်းသည် လူက ပြုလုပ်သည့် အစီအစဉ်တစ်ခုဖြစ်ပြီး လူ၏ အမှားဖြစ်သည်။ ဝတ်ကျေတမ်းကျေ လုပ်လိုသော လူတို့တွင် အသိစိတ် သို့မဟုတ် ဆင်ခြင်တုံတရား မရှိ။ ၎င်းတို့၏ လူ့သဘာဝသည် ညံ့ဖျင်း၏။ ၎င်းတို့သည် ယုံကြည်၍ မရသကဲ့သို့ အင်မတန်မှပင် အားကိုးအားထားပြု၍လည်း မရနိုင်ပေ။” (နှုတ်ကပတ်တော်၊ အတွဲ (၃)၊ နောက်ဆုံးသော ကာလ ခရစ်တော်၏ ဟောပြောဆွေးနွေးချက်များ၊ လူသည် ဘုရားသခင်၏ စီမံခန့်ခွဲမှုအစီအစဉ်၏ အကြီးမားဆုံးသော အကျိုးခံစားရသူဖြစ်သည်) “လူအားလုံးတို့သည် သူတို့၏ တာဝန်ကို ထမ်းဆောင်ရာတွင် ထုတ်ဖော်ခြင်းခံရသည်။ လူတစ်ယောက်ကို တာဝန်တစ်ခုသာ ချပေးလော့။ မကြာခင်တွင် ထိုသူသည် ရိုးသားသူ၊ သို့မဟုတ် လိမ်လည်လှည့်ဖြားသော လူတစ်ဦး ဟုတ်မဟုတ်၊ သမ္မာတရားကို ချစ်သောသူဖြစ်မဖြစ်ကို ထုတ်ဖော်ပြခြင်း ခံရလိမ့်မည်။ သမ္မာတရားကို ချစ်သောသူတို့သည် တာဝန်များကို ရိုးသားစစ်မှန်စွာ ထမ်းဆောင်နိုင်ပြီး ဘုရားအိမ်တော်၏ အလုပ်ကို ထိန်းသိမ်းနိုင်သည်။ သမ္မာတရားကို မချစ်သောသူတို့သည် ဘုရားအိမ်တော်၏အလုပ်ကို အနည်းငယ်မျှပင် မထိန်းသိမ်းကြပေ။ ၎င်းတို့သည် မိမိတို့တာဝန်များကို ထမ်းဆောင်ရာတွင် တာဝန်မသိတတ်ကြပေ။ ဤသည်မှာ အမြင်မှန်ရှိသောသူတို့အတွက် ချက်ချင်းဆိုသလို ရှင်းလင်း၏။ မိမိ၏တာဝန်ကို အားရလောက်စရာ မရှိအောင် ထမ်းဆောင်သောသူ တစ်ဦးမျှ သမ္မာတရားအား ချစ်မြတ်နိုးသူ သို့မဟုတ် ရိုးသားသောသူ မဟုတ်ပေ။ ထိုသို့သော လူတို့အားလုံးသည် ထုတ်ဖော်ခြင်းနှင့် ဖယ်ရှားရှင်းလင်းခြင်းခံရမည်။ မိမိတို့၏တာဝန်များကို ကောင်းမွန်စွာ ထမ်းဆောင်ရန်အတွက် လူတို့၌ တာဝန်သိစိတ်နှင့် ဝန်တာစိတ် ရှိရမည်။ ဤနည်းအားဖြင့် အလုပ်ကို သင့်တင့်လျောက်ပတ်စွာ ပြီးစီးမည်မှာ အသေအချာ ဖြစ်သည်။ ယင်းမှာ လူတစ်ဦး၌ ဝန်တာစိတ် သို့မဟုတ် တာဝန်သိစိတ် မရှိသောအခါ၊ သူသည် အရာရာကိုလုပ်ဆောင်ဖို့ နှိုးဆော်ပေးရန် လိုအပ်သောအခါ၊ သူသည် အမြဲတမ်း ဝတ်ကျေတမ်းကျေ ဖြစ်နေသောအခါ၊ ထို့ပြင် ပြဿနာများ ပေါ်လာသောအချိန်တွင် အပြစ်ကိုလွှဲချဖို့ ကြိုးစားလျက် ပြေလည်အောင်ဖြေရှင်းရာ၌ ကြန့်ကြာမှုများကို ဖြစ်ပွားစေသောအခါ ပူပန်စရာပင် ဖြစ်၏။ သို့ဆိုလျှင် အလုပ်ကို ကောင်းမွန်စွာ လုပ်ဆောင်နိုင်ဦးမည်လော။ သူ၏ တာဝန်ထမ်းဆောင်မှုသည် ရလဒ်တစ်ခုခု ထွက်ပေါ်နိုင်သလော။ သူသည် သူ့အတွက် စီစဉ်ပေးသော မည်သည့်အလုပ်ကိုမျှ မလုပ်ဆောင်လိုပေ။ အလုပ်တွင် အကူအညီလိုအပ်နေသော အခြားလူများအား သူမြင်သည့်အခါ ထိုသူတို့ကို သူ မသိကျိုးကျွန်ပြုသည်။ အမိန့်ပေးသည့်အခါမှသာ မဖြစ်မနေ လုပ်ဆောင်ရမည့် အချိန်ရောက်ပြီး ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့သည့် အခါမှသာ သူက အနည်းငယ်သာ လုပ်ဆောင်သည်။ ဤသည်မှာ တာဝန်ထမ်းဆောင်ခြင်းမဟုတ်၊ ငှားရမ်းထားသော အလုပ်သမားပင် ဖြစ်သည်။ ငှားရမ်းထားသော အလုပ်သမားတစ်ဦးသည် တစ်ရက်စာလုပ်ခအတွက် တစ်ရက်စာ၊ တစ်နာရီလုပ်ခအတွက် တစ်နာရီစာ လုပ်ကိုင်ရင်း အလုပ်ရှင်တစ်ယောက်အတွက် အလုပ်လုပ်ပေးသည်။ သူသည် လုပ်ခရရှိရန် စောင့်မျှော်လျက် ရှိသည်။ သူသည် သူ၏သူဌေးက မမြင်သည့် မည်သည့်အလုပ်ကိုမဆို လုပ်ရန် ကြောက်ရွံ့သည်။ သူသည် သူလုပ်ဆောင်သည့် မည်သည့်အရာမဆိုအတွက် ဆုချီးမြှင့်ခြင်း မခံရမည်ကို ကြောက်ရွံ့သည်။ သူသည် အယောင်ပြအတွက်သာ အစဉ် အလုပ်လုပ်သည်။ ဤသည်မှာ သူသည် သစ္စာမရှိဟု ဆိုလိုသည်။” (နှုတ်ကပတ်တော်၊ အတွဲ (၃)၊ နောက်ဆုံးသော ကာလ ခရစ်တော်၏ ဟောပြောဆွေးနွေးချက်များ၊ ရိုးသားသောသူလူတစ်ဦးဖြစ်ခြင်းကသာ စစ်မှန်သော လူသားပုံသဏ္ဌာန်အတိုင်း အသက်ရှင်နေထိုင်နိုင်သည်) ဘုရားနှုတ်ကပတ်တော်တွေက ကျွန်မနှလုံးသားကို လှုပ်ရှားစေခဲ့တယ်။ ကိုယ့်တာဝန် ထမ်းဆောင်ရာမှာ ကျွန်မ အမြဲတမ်း ကလိမ်ကကျစ်ကျပြီး ဉာဏ်များခဲ့တယ်ဆိုတာကို နားလည်လိုက်တယ်။ အဲဒီလိုဖြစ်ရတဲ့ အရင်းအမြစ်က ကျွန်မရဲ့ စိတ်သဘောထားက အရမ်း လှည့်ဖြားလွန်းလို့ပါပဲ။ ကျွန်မမြင်တာကတော့ ခေါင်းငုံ့ပြီး ကြိုးစားလုပ်ဖို့ပဲ သိတဲ့လူတွေ၊ ကိုယ့်အတွက်ကိုယ် စဉ်းစားဖို့ မသိတဲ့လူတွေက အရမ်း နုံအပြီး ရိုးလွန်းတယ်ပေါ့။ တစ်ဖက်မှာကျတော့ အလုပ်ရှုပ်နေတဲ့ကြားက ခိုကပ်နိုင်တဲ့လူတွေ၊ သူများကို လှည့်ဖြားဖို့ ဉာဏ်ဆင်ပြီး လှည့်ကွက်သုံးနိုင်တဲ့လူတွေက တကယ် တော်တဲ့လူတွေလို့ ထင်ခဲ့တာ။ ဒါကြောင့် ကျွန်မ တာဝန်ကို ဒီလိုနည်းနဲ့ ထမ်းဆောင်ခဲ့တယ်။ ခေါင်းဆောင်တွေက ကျွန်မကို အနီးကပ် လိုက်စစ်ကြည့်နေတဲ့အခါ ကျွန်မ တာဝန်ကို အားကြိုးမာန်တက် ထမ်းဆောင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ဘယ်သူမှ ကျွန်မကို လိုက်မကြည့်တော့တာနဲ့ ကျွန်မက ဇာတိပကတိထဲမှာ စပြီး မွေ့လျော်တော့တာပဲ၊ ပြီးတော့ လုပ်သင့်တဲ့အလုပ်ကို မလုပ်တော့ဘူး။ လူတွေ ကြည့်နေတဲ့အခါ တစ်မျိုးလုပ်ပြီး ကွယ်ရာကျတော့ နောက်တစ်မျိုး လုပ်တယ်။ ကျွန်မက ညီအစ်ကို မောင်နှမတွေ အားလုံးကို လှည့်ဖြားခဲ့ပြီး ကျွန်မမှာ ဝန်တာ အကြီးကြီးရှိတယ်လို့ သူတို့ ထင်အောင် လုပ်ခဲ့တယ်။ တကယ်တော့ သူတို့ကွယ်ရာမှာ ဇာတိပကတိ သက်သာမှုတွေထဲ ကျွန်မ လုံးဝ မွေ့လျော်နေခဲ့ပြီး တကယ့်အလုပ် ဘာမှ သိပ်မလုပ်ခဲ့ပါဘူး။ ကျွန်မ တကယ်ကို စဉ်းလဲပြီး လှည့်ဖြားတတ်ခဲ့တာပါ။ သူဌေးရှေ့မှာတော့ ဒုက္ခခံနိုင်သယောင် ဟန်ဆောင်ပြီး အစွမ်းကုန် အလုပ်လုပ်ပြပေမဲ့ သူဌေးမရှိတာနဲ့ ကလိမ်ကကျစ်ကျပြီး ဉာဏ်များတဲ့ လောကီလူသားတွေကို ကျွန်မ တွေးမိတယ်။ သူတို့က လှည့်ဖြားဖို့ ဉာဏ်ဆင်ကြတယ်၊ ပြီးတော့ အသိစိတ်နဲ့ လူ့သဘာဝ မရှိကြဘူး။ သူတို့အတွက်က အကျိုးအမြတ်က ပထမပဲ။ ကျွန်မ တာဝန်ကို ဒီလိုနည်းနဲ့ သဘောထားခဲ့တာ။ ဘုရားသခင် ကျေနပ်ဖို့အတွက် ကိုယ့်တာဝန်ကို ကောင်းကောင်း ဘယ်လိုထမ်းဆောင်ရမလဲဆိုတာ ကျွန်မ မစဉ်းစားဘဲ ကိုယ့်အကျိုးစီးပွားကိုပဲ အမြဲတမ်း စဉ်းစားခဲ့တယ်။ ကျွန်မက ဉာဏ်များပြီး စိတ်မချရဖြစ်ခဲ့တယ်၊ ပြီးတော့ ကြည့်ကောင်းရုံသက်သက် အလုပ်လုပ်ခဲ့ပြီး သူများကို လှည့်စားခဲ့တယ်၊ အရူးလုပ်ခဲ့တယ်။ အရေးကြီးတဲ့ အလုပ်တွေမှာ ကျွန်မက ကိုယ့်တာဝန်တွေကို လစ်လျူရှုခဲ့တယ်။ ရလဒ်အနေနဲ့ ကျွန်မက အသင်းတော်အလုပ်ကို အတားအဆီးဖြစ်စေပြီး နှောင့်နှေးစေခဲ့တယ်။ ကျွန်မက ကိုယ့်တာဝန်ကို ထမ်းဆောင်နေတာ မဟုတ်ဘူး။ ကျွန်မက အငှားလုပ်သားတစ်ယောက်၊ အလုပ်သမားတစ်ယောက် ဖြစ်နေခဲ့တာ။ လူတွေကွယ်ရာမှာ ကလိမ်ကကျစ်ကျပြီး ဉာဏ်များတာက တော်တော် ပါးနပ်တယ်လို့ အရင်က ကျွန်မ ထင်ခဲ့ဖူးပေမဲ့ လှည့်ဖြားတတ်တဲ့လူတွေက မပါးနပ်ဘူးဆိုတာကို အခု ကျွန်မ နောက်ဆုံးမှာ မြင်သွားပြီ။ သူတို့က စက်ဆုပ်စရာကောင်းပြီး မိုက်မဲကြတယ်။ ကိုယ့်တာဝန်ထမ်းဆောင်ဖို့ လှည့်ဖြားတတ်တဲ့ စိတ်သဘောထားကို အားကိုးတာက ကျွန်မကို ပိုပိုပြီး စဉ်းလဲတတ်စေရုံပဲ ရှိမယ်။ အဲဒါက ကျွန်မကို ဘုရားသခင်ကို ပိုပုန်ကန်ပြီး အတိုက်အခံလုပ်မိစေရုံပဲဖြစ်ပြီး ပုံမှန် လူ့သဘာဝကို ဆုံးရှုံးစေမှာပါ။ ဒီလိုပုံစံနဲ့ အသက်ရှင်တာ ကျွန်မမှာ သိက္ခာနဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာ တစ်စက်ကလေးမှ မရှိခဲ့ဘူး။ အခု ဖြုတ်ချခံရတာက ကျွန်မကိုယ်တိုင်ပဲ ကိုယ့်ဒုက္ခကိုယ်ရှာခဲ့တာ။ ကျွန်မသာ နောင်တမရသေးရင် အဆုံးမှာ ဘယ်တာဝန်ကိုမှ ကောင်းကောင်း ထမ်းဆောင်နိုင်မှာ မဟုတ်သလို ဘယ်သမ္မာတရားကိုမှ ရနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဘုရားသခင်က ထုတ်ဖော်ပြီး ဖယ်ရှားရှင်းလင်းတာကိုပဲ ကျွန်မ ခံရမှာ။

နောက်ပိုင်းမှာ ကျွန်မရဲ့ ပြဿနာတွေနဲ့ပတ်သက်ပြီး လက်တွေ့လုပ်ဆောင်ခြင်း လမ်းကြောင်းတစ်ခု ရှာဖွေဖို့ ဘုရားနှုတ်ကပတ်တော်တွေကို စားသောက်ခဲ့တယ်။ ဘုရားနှုတ်ကပတ်တော်တွေကို ကျွန်မ ဖတ်လိုက်တယ်။ “လူများက ၎င်းတို့၏တာဝန်ကို ထမ်းဆောင်သည့်အခါတွင် အမှန်တကယ်ပင် ၎င်းတို့သည် ၎င်းတို့လုပ်ဆောင်သင့်သည့်အရာကို လုပ်ဆောင်နေကြသည်။ သို့သော် သင်သည် ဘုရားသခင် ရှေ့မှောက်တွင် ယင်းကို လုပ်ဆောင်ပါက၊ သင်သည် ရိုးသားသည့် သဘောထားနှင့် စိတ်နှလုံးပါလျက် တာဝန် ထမ်းဆောင်ပြီး ဘုရားကိုနာခံပါက ဤသဘောထားသည် သာ၍ မှန်ကန်လိမ့်မည် မဟုတ်လော။ ထို့ကြောင့် သင်သည် သင်၏နေ့စဉ်အသက်တာတွင် ဤသဘောထားကို မည်သို့ လက်တွေ့ကျင့်သုံးသင့်သနည်း။ သင်သည် ‘ဘုရားသခင်ကို စိတ်နှလုံးပါလျက် ရိုးသားမှုဖြင့် ဝတ်ပြုကိုးကွယ်ခြင်း’ ကို သင်၏စစ်မှန်မှု ဖြစ်စေရမည်။ သင်သည် ဝတ်ကျေတမ်းကျေ လုပ်ချင်သည့်အခါတိုင်း၊ ကလိမ်ကျချင်ပြီး ပျင်းရိချင်သည့်အခါတိုင်း၊ အာရုံပျံ့လွင့်သည့်အချိန်တိုင်း သို့မဟုတ် ပျော်ပါးချင်သည့် အချိန်တိုင်းတွင် ဤသို့ သင်စဉ်းစားဆင်ခြင်သင့်၏။ ‘ဤသို့ပြုမူခြင်းဖြင့် ငါသည် ယုံကြည်စိတ်ချ၍မရသူ ဖြစ်နေသလော။ ဤသည်မှာ ငါ၏တာဝန်ကို ထမ်းဆောင်ရာတွင် ငါ၏ စိတ်ကိုနှစ်ထားခြင်းလော။ ဤသို့လုပ်ဆောင်ခြင်းဖြင့် ငါသည် သစ္စာစောင့်သိရန် ပျက်ကွက်နေခြင်းလော။ ငါ့ကို ဘုရားသခင် အပ်နှံထားသည့် တာဝန်ပေးစေခိုင်းချက်နှင့် လျော်ညီအောင် အသက်ရှင်ဖို့ ငါ ပျက်ကွက်နေခြင်းလော’ ဟူ၍ ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ သင့်ကိုယ်သင် ဆင်ခြင်သုံးသပ်သင့်သည့်ပုံ ဖြစ်သည်။ သင်သည် သင်၏တာဝန်တွင် အစဉ် ဝတ်ကျေတမ်းကျေပြုကြောင်း၊ သစ္စာစောင့်သိခြင်း မရှိကြောင်းနှင့် သင်သည် ဘုရားသခင်ကို နာကျင်စေခဲ့ကြောင်း သိလာလျှင် မည်သည့်အရာကို ပြုလုပ်သင့်သနည်း။ သင်က ‘ထိုအခိုက်အတန့်တွင် တစ်ခုခုမှားနေသည်ကို ငါခံစားရသည်။ သို့သော် ယင်းကို ပြဿနာအဖြစ် ငါ သဘောမထားခဲ့ပေ။ ပေါ့ဆစွာဖြင့် ဖော့ပြောလိုက်သည်။ ယခုမှသာ ငါသည် တကယ်ကို ပေါ့ဆပြီး ဝတ်ကျေတမ်းကျေပြုသည်၊ ငါ၏ တာဝန်ကို စံမီအောင် မထမ်းဆောင်ခဲ့သည်ကို သဘောပေါက်ခဲ့သည်။ ငါသည် အမှန်ပင် အသိတရားနှင့် ဆင်ခြင်တုံတရားကင်းမဲ့သည်’ ဟု ပြောဆိုသင့်သည်။ သင်သည် ပြဿနာကို တွေ့ရှိပြီး သင့်ကိုယ်သင် အနည်းငယ်သိလာသည်။ ထို့ကြောင့် ယခုအခါတွင် သင့်ကိုယ်သင် ပြန်လှည့်လာရမည်။ သင့်တာဝန်ကို ထမ်းဆောင်ခြင်းအပေါ် သင်၏ သဘောထားက မှားယွင်းသည်။ သင်သည် ယင်းကို အပိုအလုပ်တစ်ခုကဲ့သို့ သဘောထားပြုမူပြီး ဖြစ်ကတတ်ဆန်း အားထုတ်မှုတစ်ခုကိုသာ ပြုလုပ်ခဲ့ကာ ယင်းကို စိတ်မနှစ်ထားပေ။ သင်သည် ဤသို့ ထပ်မံ၍ ဝတ်ကျေတမ်းကျေပြုလျှင် ဘုရားကို ဆုတောင်းရမည်ဖြစ်ပြီး ဘုရားသခင်ကို သင့်အား ပဲ့ပြင်ဆုံးမကာ ရိုက်နှက်ဆုံးမခွင့် ပေးရမည်။ သင်၏တာဝန်ကို ထမ်းဆောင်ရာတွင် ဤသို့သော စိတ်ပိုင်းဖြတ်ချက် သင်၌ ရှိမှသာလျှင် သင်သည် အမှန်တကယ် နောင်တရနိုင်သည်။ သင်၏ အသိစိတ်က ရှင်းလင်းပြီး တာဝန်ကို ထမ်းဆောင်ခြင်းအပေါ် သင့်သဘောထားက ပြောင်းလဲသွားမှသာ သင့်ကိုယ်သင် အမှန်တကယ် ပြောင်းလဲပြီးဖြစ်လိမ့်မည်။” (နှုတ်ကပတ်တော်၊ အတွဲ (၃)၊ နောက်ဆုံးသော ကာလ ခရစ်တော်၏ ဟောပြောဆွေးနွေးချက်များ၊ ဘုရားသခင်၏နှုတ်ကပတ်တော်ကို မကြာခဏ ဖတ်ရှုပြီး သမ္မာတရားကို အာရုံပြုဆင်ခြင်ခြင်းအားဖြင့်သာလျှင် ရှေ့ဆက်ရာ လမ်းကြောင်းရှိနိုင်သည်) ဘုရားနှုတ်ကပတ်တော်တွေကနေ ကျွန်မ နားလည်လိုက်တာက လူတွေဟာ သူတို့တာဝန် ထမ်းဆောင်တဲ့အခါ ရိုးသားတဲ့ သဘောထားတစ်ခု ရှိသင့်တယ်ဆိုတာပါပဲ။ ရိုးသားတဲ့လူတွေကသာ ဘုရားသခင်အပေါ် သစ္စာစောင့်သိနိုင်ပြီး ယုံကြည်အားထားထိုက်သူတွေ ဖြစ်ကြတယ်။ နောဧလိုပဲပေါ့၊ ဘုရားသခင်ရဲ့ တာဝန်ပေးစေခိုင်းချက်ကို ဘုရားသခင်ကို ကြောက်ရွံ့တဲ့ စိတ်နှလုံး၊ ရိုးသားတဲ့ စိတ်နှလုံးနဲ့ သူ သဘောထားခဲ့တယ်။ သင်္ဘောဆောက်တုန်းက အခက်အခဲတွေ အများကြီး သူ ကြုံခဲ့ရပြီး အရမ်းပင်ပန်းခဲ့ပေမဲ့ သူ့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်အကျိုးစီးပွားကို ဘယ်တုန်းကမှ မစဉ်းစားခဲ့သလို သူ့ရဲ့ အကျိုးအမြတ်နဲ့ ဆုံးရှုံးမှုတွေကိုလည်း ဘယ်တုန်းကမှ မတွက်ချက်ခဲ့ဘူး။ အဲဒီအစား ဘုရားသခင်ရဲ့ တာဝန်ပေးစေခိုင်းချက်ကို သူ့စိတ်နှလုံးအကြွင်းမဲ့နဲ့ အမြန်ဆုံး ပြီးမြောက်အောင် ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲဆိုတာကိုပဲ သူ တွေးခဲ့တယ်။ ဘယ်သူမှ သူ့ကို စောင့်ကြည့်မနေပေမဲ့ သူက ဘုရားသခင်ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကို အလေးထားပြီး နှစ်ပေါင်း တစ်ရာ့နှစ်ဆယ်တိုင်အောင် သူ့တာဝန်ကို ခိုင်ခိုင်မြဲမြဲ ဆုပ်ကိုင်ထားနိုင်တုန်းပါပဲ။ နောဧက စစ်မှန်တဲ့ လူ့သဘာဝရှိတဲ့ လူတစ်ယောက်ပဲ။ ကျွန်မ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် နောဧနဲ့ မယှဉ်နိုင်ပေမဲ့ ဘုရားနှုတ်ကပတ်တော်တွေနဲ့ နောဧရဲ့ အတွေ့အကြုံကနေ လက်တွေ့လုပ်ဆောင်ခြင်း လမ်းကြောင်းတစ်ခုကို ကျွန်မ နားလည်လိုက်တယ်။ အဲဒီအချိန်ကစပြီး ကိုယ့်တာဝန်ကို ရိုးသားတဲ့ စိတ်နှလုံးနဲ့ ထမ်းဆောင်ရမယ်၊ ပြီးတော့ တာဝန်ထမ်းဆောင်တဲ့အခါ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပုံမှန် ဆန်းစစ်ရမယ်။ ကျွန်မ ဝတ်ကျေတမ်းကျေ ဖြစ်နေမှန်း သဘောပေါက်မိတဲ့အခါ ဘုရားသခင်ဆီ ဆုတောင်းပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အသိစိတ်ရှိရှိ ပုန်ကန်ရမယ်။ တစ်ယောက်ယောက်က ကျွန်မအလုပ်ကို စောင့်ကြည့်တာ၊ လိုက်စစ်တာ လုပ်သည်ဖြစ်စေ၊ မလုပ်သည်ဖြစ်စေ ကျွန်မက ဘုရားသခင်ရဲ့ စေ့စေ့စပ်စပ် ကြည့်ရှုစစ်ဆေးခြင်းကို အမြဲ လက်ခံရမယ်၊ ပြီးတော့ ကိုယ့်တာဝန်ကို ကောင်းကောင်း ထမ်းဆောင်ရမယ်။ ကျွန်မသာ ဝတ်ကျေတမ်းကျေ လုပ်မိရင်၊ ဒါမှမဟုတ် ထပ်ပြီး လိမ်ညာမိရင် ကျွန်မကို ရိုက်နှက်ဆုံးမပြီး ပဲ့ပြင်ဖို့အတွက်လည်း ဘုရားသခင်ဆီ ကျွန်မ တောင်းလျှောက်ပြီး ဆုတောင်းခဲ့တယ်။

နောက်ပိုင်းမှာ အသင်းတော်က လူသစ်တွေကို ကျွန်မ ရေလောင်းပေးနေခဲ့တယ်။ တစ်ခါတလေ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်က နည်းနည်း အလုပ်ရှုပ်ပြီး ကျွန်မအလုပ်ကို လိုက်မစစ်နိုင်တဲ့အခါ ကျွန်မမှာ ဝတ်ကျေတမ်းကျေ လုပ်ချင်တဲ့ ဆန္ဒ ရှိနေသေးတယ်။ ကျွန်မ တွေးမိတယ်။ “လူသစ်တွေကို ရေလောင်းရတာ ပင်ပန်းလိုက်တာ။ ပြဿနာတိုင်းကို စကားလုံးနည်းနည်းလောက်နဲ့ ဖြေရှင်းလို့ရပြီး ပြီးသွားတာမျိုးမှ မဟုတ်တာ။ ငါ အတော်လေး အဖိုးအခပေးရတယ်။ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်က ငါ့အလုပ်ကို လိုက်မစစ်ကြည့်တော့ ငါ နည်းနည်းလောက် ပျင်းတာကို သူ သိမှာမဟုတ်ဘူး။ ငါ နားဖို့ အချိန်နည်းနည်းလောက်ပဲ ရှာလိုက်မယ်၊ လူသစ်တွေရဲ့ ပြဿနာတွေကို ရက်နည်းနည်းလောက် နောက်ကျပြီးမှ ဖြေရှင်းလိုက်ရင်လည်း ကိစ္စမရှိပါဘူးလေ” လို့ပေါ့။ ဒီလိုတွေးမိတဲ့အခါ ဒီသဘောထားက မမှန်ကန်ဘူးဆိုတာ ကျွန်မ ချက်ချင်း သဘောပေါက်လိုက်တယ်။ အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်က ကျွန်မအလုပ်ကို လိုက်မစစ်ကြည့်ပေမဲ့ ဘုရားသခင်က အရာအားလုံးကို စေ့စေ့စပ်စပ် ကြည့်ရှုစစ်ဆေးနေတာလေ။ ကျွန်မ ကလိမ်ကကျစ်ကျပြီး ဉာဏ်များလို့၊ ဒါမှမဟုတ် လိမ်ညာလို့ မရတော့ဘူး။ ကိုယ့်တာဝန်ကို ရိုးသားတဲ့ စိတ်နှလုံးနဲ့ သဘောထားပြီး အဲဒီအပေါ်မှာ ကျွန်မရဲ့ အင်အားရှိသမျှ မြှုပ်နှံရမယ်။ ဒါကြောင့် ပုံမှန် မစုဝေးနိုင်တဲ့ လူသစ်တွေကို ကျွန်မ မြန်မြန်ဆန်ဆန် ထောက်ပံ့ပြီး ကူညီပေးခဲ့တယ်။ လူသစ်တချို့က ကျွန်မ မက်ဆေ့ခ်ျတွေကို ပြန်မဖြေတဲ့အခါ သူတို့ကို ဆက်သွယ်ဖို့ နည်းလမ်းအမျိုးမျိုး သုံးပြီး ကျွန်မ ကြိုးစားတယ်။ သူတို့ကို ထောက်ပံ့ပြီး ကူညီပေးရင်းနဲ့ ဖြည်းဖြည်းနဲ့ နှေးနှေးချင်းပဲ လူသစ်အများကြီးက ပုံမှန် စုဝေးပွဲ ပြန်တက်လာကြတယ်။ ပြီးတော့ ဒီလိုနည်းနဲ့ လက်တွေ့လုပ်ဆောင်ရတာ ကျွန်မ တကယ် စိတ်အေးချမ်းမိတယ်။ အခုကစပြီး ကိုယ့်တာဝန် ထမ်းဆောင်ရင်း ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ခဏခဏ ဆန်းစစ်ဖို့၊ ပြီးတော့ တာဝန်ကို ကောင်းကောင်းထမ်းဆောင်ဖို့ ကျွန်မရဲ့ စိတ်နှလုံးနဲ့ ရိုးသားတဲ့ သဘောထားကို အသုံးပြုဖို့ ကျွန်မ လိုလားနေပါတယ်။ ဘုရားသခင်ကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ဘုရားသခင် ကျေးဇူးတော်ကို ချီးမွမ်းပါတယ်ရှင်။