လျူချန်၊ တရုတ်နိုင်ငံ

၂၀၂၃ ခုနှစ်တုန်းက အသင်းတော်မှာ စာနဲ့ပတ်သက်တဲ့တာဝန်တွေကို ကျွန်တော် ထမ်းဆောင်နေခဲ့တယ်။ ဇွန်လမှာ ကြီးကြပ်ရေးမှူး ယန်ဖုန်းက သူ့ကို ခေါင်းဆောင်တွေက တခြားတစ်နေရာမှာ တာဝန်ပေးဖို့ စီစဉ်နေကြောင်းနဲ့ ကျွန်တော့်ကို ကြီးကြပ်ရေးမှူးအနေနဲ့ ခန့်အပ်တော့မှာဖြစ်ကြောင်း ပြောပြခဲ့တယ်။ ဒါကို ကြားလိုက်ရတော့ ကျွန်တော် ချက်ချင်းပဲ စိတ်ဖိစီးသွားပြီး တွေးမိတယ်။ “ငါ့ကို ကြီးကြပ်ရေးမှူး ခန့်မယ် ဟုတ်လား။ ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ ဘုရားသခင်ကို စတွေ့ပြီး တာဝန်ထမ်းဆောင်ကတည်းက ငါက အသင်းတော်ရဲ့ သာမန်အသင်းသားတစ်ယောက်ပဲ ဖြစ်ခဲ့တာ။ ကြီးကြပ်ရေးမှူး ဘယ်တုန်းကမှ မဖြစ်ဖူးပါဘူး။ ကြီးကြပ်ရေးမှူးတွေမှာ တာဝန်ဝတ္တရားတွေ အများကြီးရှိပြီး အလုပ်နယ်ပယ်ကလည်း ကျယ်ပြန့်တယ်။ လုပ်ငန်းပိုင်းဆိုင်ရာ အလုပ်အတွက် တာဝန်ရှိရုံမကဘူး ညီအစ်ကိုမောင်နှမတွေရဲ့ အခြေအနေတွေကို ဖြေရှင်းပေးရတာ၊ အလုပ်မှာ ပေါ်ပေါက်လာတဲ့ ပြဿနာအမျိုးမျိုးကို ဖြေရှင်းပေးရတာတွေလည်း လုပ်ရတယ်။ ဒါက သာမန်အသင်းသားတွေရဲ့ အလုပ်ထက် အများကြီး ပိုရှုပ်ထွေးတာပဲ။ ပုံမှန်ဆိုရင် ငါက လူတွေနဲ့ ဆက်ဆံပြောဆိုတဲ့နေရာမှာ မတော်ဘူး၊ ပြီးတော့ ပိုင်းခြားသိမြင်မှုလည်း မရှိဘူး။ ကြီးကြပ်ရေးမှူးတစ်ယောက် လုပ်သင့်တဲ့ အလုပ်နဲ့ပတ်သက်ပြီး ငါ နားမလည်တာတွေ၊ ဘယ်လိုလုပ်ရမှန်း မသိတာတွေလည်း အများကြီးရှိတယ်။ ဒီတာဝန်က ငါ့အတွက် မနိုင်ဝန်ဖြစ်မနေဘူးလား။ နောက်ပြီး ကြီးကြပ်ရေးမှူးတစ်ယောက်ရဲ့ တာဝန်ဝတ္တရားတွေက သာမန်အသင်းသားတစ်ယောက်ထက် အများကြီး ပိုလေးနက်တယ်။ စာနဲ့ပတ်သက်တဲ့တာဝန်တွေကို ငါ စထမ်းဆောင်တုန်းက ကြီးကြပ်ရေးမှူးတစ်ယောက်ရှိခဲ့ဖူးတယ်။ သူက စည်းမျဉ်းတွေအတိုင်း ဆောင်းပါးတွေကို မစိစစ်ဘဲ သူ့သဘောဆန္ဒအတိုင်း ညီအစ်ကိုမောင်နှမတွေရဲ့ အတွေ့အကြုံဆိုင်ရာ သက်သေခံချက် ဆောင်းပါးတွေကို အမြဲ ပယ်ချခဲ့တယ်။ ဒီလိုလုပ်တာက အလုပ်ကို အဖျက်အမှောင့်လုပ်ပြီး နှောင့်ယှက်ရာရောက်လို့ သူ ဖြုတ်ချခံခဲ့ရတယ်။ တကယ်လို့ ငါသာ ဒီတာဝန်ကို ထမ်းဆောင်ပြီး ရလဒ်တွေ မကောင်းခဲ့ရင်၊ ဒါမှမဟုတ် ပြဿနာ တစ်စုံတစ်ရာ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ရင် ငါ တာဝန်ခံရမှာ။ အကောင်းဆုံး အခြေအနေမှာတော့ ငါ ပြုပြင်ခံရရုံလောက်ပဲ ရှိမယ်။ ဒါပေမဲ့ အဆိုးဆုံးအနေနဲ့ အလုပ်က အဖျက်အမှောင့်လုပ်ပြီး နှောင့်ယှက်ခံရမယ်ဆိုရင် ငါ အသင်းတော်ကနေ ဖယ်ရှားခံရနိုင်တယ်။ အဲလိုသာ ဖြစ်ခဲ့ရင် ငါ့ရဲ့ အနာဂတ်နဲ့ ကံကြမ္မာတော့ သွားပြီပဲ” လို့ပေါ့။ ကျွန်တော် စဉ်းစားလေလေ၊ ဒီတာဝန်ကို ထမ်းဆောင်ဖို့ ခက်ခဲတယ်လို့ ခံစားရလေလေပဲ။ ဒါကြောင့် ယန်ဖုန်းကို ပြောလိုက်တယ်။ “ကျွန်တော် ဒီတာဝန်ကို မထမ်းဆောင်နိုင်ပါဘူး။ တခြားနေရာက ကြီးကြပ်ရေးမှူးတစ်ယောက်ကို လွှဲပြောင်းပေးဖို့ ဖြစ်နိုင်မလား” လို့ပေါ့။ အဲဒီအချိန်မှာ သင့်တော်တဲ့လူ မတွေ့သေးဘူးလို့ ယန်ဖုန်းက ပြောတယ်။ ဒီအခြေအနေကို ဘုရားသခင် ခွင့်ပြုထားတာဖြစ်ပြီး ကျွန်တော်က ငြင်းပဲ ငြင်းချင်နေပြီး၊ ကျိုးနွံနာခံတဲ့ သဘောထား မရှိတာက မှားတယ်ဆိုတာကို ကျွန်တော် သဘောပေါက်လိုက်တယ်။ ဒါကြောင့် အရင်ဆုံး ကျိုးနွံနာခံဖို့ ကျွန်တော် ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်။ ကြီးကြပ်ရေးမှူးတာဝန်ကို ယူဖို့ သဘောတူလိုက်ပေမဲ့ လုပ်ငန်းပိုင်းဆိုင်ရာ အလုပ်ကလွဲရင် တခြားအလုပ်တွေကို ကျွန်တော် သိပ်မထိတွေ့ဖူးဘူးဆိုတာ တွေးမိတဲ့အခါ ဖိအားတွေ အများကြီး ခံစားရတယ်။ ရှေ့ဆက်ပြီး အလုပ်ကို ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲဆိုတာ မသိခဲ့ဘူး။ ခေါင်းဆောင်တွေက ကြီးကြပ်ရေးမှူးအနေနဲ့လွှဲပြောင်းယူဖို့ တခြားတစ်ယောက်ယောက်ကို တာဝန်ပေးပါစေလို့ပဲ ကျွန်တော် မျှော်လင့်နေခဲ့တယ်။

နောက်တော့ ကျွန်တော် စပြီး တွေးမိတယ်။ “ငါ ဒီတာဝန်ကို အရင်က ဘယ်တုန်းကမှ မထမ်းဆောင်ဖူးဘူး။ ဒီအကြောင်း နားမလည်တာတွေလည်း အများကြီးရှိတယ်။ ဒါဆို ဘာလို့ ဘုရားသခင်က ငါ့အတွက် ဒီအခြေအနေကို စီစဉ်ပေးတာလဲ။ ပြီးတော့ ဒီကိစ္စကို ငါ ဘယ်လို သဘောထားသင့်သလဲ” လို့ပေါ့။ ဒီအရာတွေကို ကျွန်တော် စဉ်းစားနေတုန်းမှာပဲ ဘုရားနှုတ်ကပတ်တော်တစ်ပိုဒ် ရုတ်တရက် ခေါင်းထဲ ပေါ်လာတယ်။ “အချို့လူတို့သည် မြှင့်တင်ပေးခြင်းခံရသည်မှာ မကြာသေးသည့်အခါ ၎င်းတို့သည် မည်သည့်အလုပ်များကို လုပ်ဆောင်သင့်သည်ကိုဖြစ်စေ၊ ယင်းတို့ကို မည်သို့လုပ်ဆောင်ရမည်ကိုဖြစ်စေ မသိကြဘဲ အနည်းငယ် စိတ်ရှုပ်ထွေးနေကြသည်။ ဤသည်မှာ ပုံမှန်ဖြစ်သည်။ မည်သူသည် အရာအားလုံးကို လုပ်ဆောင်နိုင်လျက် မွေးဖွားလာခဲ့ဖူးသနည်း။ အကယ်၍ သင်သည် အရာအားလုံးကို လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့ပါက သင်သည် ဧကန်မုချ အလွန်မာနထောင်လွှားပြီး စိတ်ကြီးဝင်သောသူ ဖြစ်လိမ့်မည်ဖြစ်ပြီး မည်သူ့ကိုမျှ အလျှော့ပေးမည် မဟုတ်ပေ၊ ထိုသို့ဆိုလျှင် သင်သည် သမ္မာတရားကို လက်ခံနိုင်သေးမည်လော။ အကယ်၍ သင်သည် အရာအားလုံးကို လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့ပါက သင်သည် ဘုရားသခင်ကို မှီခိုပြီး သူ့ကို မျှော်ကိုးနေဦးမည်လော။ သင်သည် သင်၏ကိုယ်ပိုင် ဖောက်ပြန်ပျက်စီးခြင်း ပြဿနာများကို ဖြေရှင်းရန် သမ္မာတရားကို ရှာဖွေနေဦးမည်လော။ သင်သည် ဧကန်မုချ ထိုသို့ပြုမည်မဟုတ်ပေ။ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် သင်သည် မာနထောင်လွှားပြီး စိတ်ကြီးဝင်ကာ အန္တိခရစ်များ၏ လမ်းကြောင်းကို လျှောက်လှမ်းလိမ့်မည်၊ သင်သည် အာဏာနှင့် ရာထူးနေရာကို လုယူပြီး မည်သူ့ကိုမျှ အလျှော့ပေးမည် မဟုတ်ဘဲ၊ လူတို့ကို အထင်အမြင်မှားစေပြီး ထောင်ချောက်ဆင်ကာ အသင်းတော်၏အလုပ်ကို အဖျက်အမှောင့်လုပ်ပြီး နှောင့်ယှက်လိမ့်မည်၊ ထိုသို့ဆိုလျှင် ဘုရားအိမ်တော်က သင့်ကို အသုံးပြုနိုင်သေးမည်လော။ အကယ်၍ သင်၌ ချို့ယွင်းချက်များစွာ ရှိသည်ကို သင်သိပါက သင်သည် နာခံပြီး ကျိုးနွံရန် သင်ယူသင့်ကာ ဘုရားအိမ်တော်၏ လိုအပ်ချက်များနှင့်အညီ အမျိုးမျိုးသော အလုပ်များကို ကောင်းမွန်စွာ လုပ်ဆောင်သင့်သည်။ ဤသည်က သင့်အား စံနှုန်းပြည့်မီသော နည်းလမ်းဖြင့် သင်၏တာဝန်ကို ထမ်းဆောင်နိုင်သည့်အဆင့်သို့ တဖြည်းဖြည်း ရောက်ရှိစေရန် ခွင့်ပြုလိမ့်မည်။” (နှုတ်ကပတ်တော်၊ အတွဲ (၅)၊ ခေါင်းဆောင်များနှင့် အမှုဆောင်များ၏ တာဝန်များ၊ ခေါင်းဆောင်များနှင့် အမှုဆောင်များ၏ တာဝန်များ (၅)) ဘုရားနှုတ်ကပတ်တော်တွေက ကျွန်တော့်စိတ်နှလုံးကို ချက်ချင်း လင်းလက်သွားစေခဲ့ပြီး ဘုရားသခင်ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကို ကျွန်တော် နည်းနည်း ပိုနားလည်လာတယ်။ ကျွန်တော့်မှာ မှားယွင်းတဲ့ အမြင်တစ်ခု ရှိနေမှန်း သဘောပေါက်လိုက်တယ်။ အရာအားလုံးကို သိပြီး ဘာမဆို လုပ်နိုင်တဲ့သူတွေပဲ ကြီးကြပ်ရေးမှူးတာဝန်ကို ထမ်းဆောင်ဖို့ ရာထူးတိုးပေးခံရဖို့ အရည်အချင်းပြည့်မီတယ်လို့ ကျွန်တော် ထင်ခဲ့တာ။ တကယ်တော့ ဘုရားအိမ်တော်က လူအများကြီးကို ရာထူးတိုးပေးပြီး ပြုစုပျိုးထောင်ပေးခဲ့တာပါ။ သူတို့အားလုံးက စလုပ်ခဲ့တုန်းက အကုန်လုံးကို နားလည်ခဲ့ကြတာ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီအစား ဖြည်းဖြည်းချင်း လေ့ကျင့်မှုကနေတစ်ဆင့် စည်းမျဉ်းတွေကို နည်းနည်းချင်းစီ နားလည်သဘောပေါက်လာကြတာပါ။ တာဝန်အသစ်တစ်ခု စထမ်းဆောင်တဲ့အချိန်မှာ အရာအားလုံးကို နားမလည်တာ၊ မသိတာက ပုံမှန်ပါပဲ။ ဒီကိစ္စနဲ့ပတ်သက်ပြီး ကျွန်တော် မှန်ကန်တဲ့ သဘောထား ရှိရမှာလေ။ ပြန်စဉ်းစားကြည့်လိုက်ရင် ဒီနှစ်တွေတစ်လျှောက် ကျွန်တော် တာဝန်တွေ ထမ်းဆောင်ခဲ့တာတွေက ဒီအတိုင်းပဲ မဟုတ်လား။ ဘယ်တာဝန်ကိုပဲ ကျွန်တော် ထမ်းဆောင်ပါစေ၊ စလေ့ကျင့်တုန်းကတော့ အရာအားလုံးကို နားမလည်ခဲ့ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ စည်းမျဉ်းတချို့ကို နားလည်နိုင်ခဲ့လို့ လေ့ကျင့်ဖို့ တာဝန်ပေးခံရတာပါ။ နောက်ပိုင်းမှာ ဘုရားသခင်ရဲ့ ဉာဏ်အလင်းပေးမှုနဲ့ ညီအစ်ကိုမောင်နှမတွေရဲ့ အကူအညီကြောင့်၊ ပြီးတော့ ကျရှုံးမှုတချို့ကို ကြုံတွေ့ရတာ၊ ထုတ်ဖော်ခံရတာ၊ ပြီးတော့ အနှစ်ချုပ်ပြီး ဆင်ခြင်သုံးသပ်တာတွေကတစ်ဆင့် စည်းမျဉ်းတချို့ကို တဖြည်းဖြည်း နားလည်သဘောပေါက်လာခဲ့တာပါ။ ဒီတစ်ခါ အသင်းတော်က ကျွန်တော့်ကို ကြီးကြပ်ရေးမှူးတာဝန် ထမ်းဆောင်ဖို့ စီစဉ်ပေးခဲ့တယ်။ အစပိုင်းမှာ ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲဆိုတာ မသိခဲ့သလို အခက်အခဲတချို့ ရှိမယ်ဆိုပေမဲ့ ဒါက လုံးဝ ပုံမှန်ပါပဲ။ ကျွန်တော်က ကျိုးနွံနာခံမှုနဲ့ စတင်ရမှာဖြစ်ပြီး လေ့ကျင့်ဖို့ ဘုရားသခင်ကို အားကိုးရမှာပါ။ ပြီးတော့ ဘုရားနှုတ်ကပတ်တော်ကနေတစ်ဆင့် ကျွန်တော် သဘောပေါက်မိတာ တစ်ခုရှိတယ်။ ဒီတာဝန်မှာ ကျွန်တော့်ရဲ့ ချို့ယွင်းချက်အများကြီးက ကျွန်တော် နှိမ့်နှိမ့်ချချရှိအောင် အထောက်အကူဖြစ်နိုင်တယ်။ ပြဿနာတွေ ကြုံရတဲ့အခါ တခြားသူတွေရဲ့ အမြင်တွေကို ပိုပြီး တောင်းခံနိုင်မယ်။ ဒါဆိုရင် မာနထောင်လွှားပြီး စိတ်ကြီးဝင်တာ၊ ကိုယ့်အမြင်ကိုပဲ ဖက်တွယ်တာတွေကြောင့် တာဝန်တွေကို အဖျက်အမှောင့်လုပ်ပြီး နှောင့်ယှက်မိတာမျိုးကို ရှောင်ရှားနိုင်စေမှာပါ။ ကျွန်တော်က အရမ်း မာနထောင်လွှားခဲ့ပြီး ကိုယ့်မှာ ဉာဏ်ရည်နဲ့ အစွမ်းအစတချို့ ရှိတယ်၊ သမ္မာတရား စည်းမျဉ်းတချို့ကို နားလည်တယ်လို့ ထင်ခဲ့တဲ့အတွက် တခြားသူတွေကို အမြဲ အထင်သေးခဲ့တယ်။ ကွဲပြားတဲ့ အမြင်တွေနဲ့ ကြုံရတဲ့အခါ ကျွန်တော်က ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မှန်တယ်လို့ ထင်ပြီး ကိုယ့်အမြင်ကိုပဲ အမြဲ ဖက်တွယ်မိတယ်။ ဒီလိုလုပ်တာက အလုပ်ကို အဖျက်အမှောင့်လုပ်ပြီး နှောင့်ယှက်ခဲ့လို့ ကျွန်တော် ဖြုတ်ချခံရလုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့ဖူးတယ်။ တကယ်လို့သာ ကျွန်တော် အရာအားလုံးကို သိပြီး လုပ်နိုင်တယ်ဆိုရင် ကျွန်တော့်ရဲ့ မာနထောင်လွှားတဲ့ စိတ်သဘောထားအပေါ် အခြေခံပြီး အမှုအရာတွေကို လုပ်မိဖို့ အလားအလာ များနေမှာ။ ဒါပေမဲ့ ဒီတစ်ခါ ကြီးကြပ်ရေးမှူးတာဝန်မှာတော့ ကျွန်တော် လိုအပ်ချက်တွေ အများကြီးရှိနေတာကြောင့် ကျွန်တော် မာနထောင်လွှားချင်ရင်တောင် မာနထောင်လွှားလို့မရနိုင်ဘူး။ တကယ်တော့ ဒါက ကျွန်တော့်အပေါ် ကာကွယ်မှုတစ်ခုပါပဲ။

နောက်ပိုင်းမှာ ဘုရားနှုတ်ကပတ်တော် နောက်ထပ်တစ်ပိုဒ်ကို ကျွန်တော် ဖတ်ခဲ့တယ်။ “ဘုရားအိမ်တော်က တစ်စုံတစ်ဦးကို ခေါင်းဆောင်တစ်ဦးအဖြစ် မြှင့်တင်ပေးပြီး ပျိုးထောင်ခြင်းသည် ထိုသူကို လေ့ကျင့်ပေးရန်၊ ဘုရားသခင်ကို မှီခိုစေရန်နှင့် သမ္မာတရားဆီသို့ ကြိုးစားအားထုတ်စေရန် ၎င်းတို့အပေါ် ပို၍ကြီးမားသော ဝန်ကို တင်ပေးခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုသို့ပြုမှသာလျှင် ၎င်းတို့၏ ဝိညာဉ်ရင့်ကျက်မှုသည် အမြန်ဆုံး ကြီးထွားလာမည်ဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့အပေါ် ပို၍ကြီးမားသော ဝန်ကို တင်လေလေ၊ ၎င်းတို့အပေါ် ဖိအားပိုများလေလေ ဖြစ်ပြီး၊ သမ္မာတရားကို ရှာဖွေရန်နှင့် ဘုရားသခင်ကို မှီခိုရန် ၎င်းတို့ ပို၍ တွန်းအားပေးခံရလေလေ ဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် ၎င်းတို့သည် မိမိတို့၏ အလုပ်ကို ကောင်းမွန်စွာ လုပ်ဆောင်နိုင်မည်ဖြစ်ပြီး ဘုရားသခင်၏ အလိုတော်ကို လိုက်လျှောက်နိုင်မည်ဖြစ်ကာ ထိုသို့ဖြင့် ကယ်တင်ခြင်းခံရပြီး စုံလင်အောင်ပြုခြင်းခံရသည့် မှန်ကန်သော လမ်းကြောင်းပေါ်သို့ ခြေချပြီး ဖြစ်လိမ့်မည်၊ ဤသည်မှာ ဘုရားအိမ်တော်က လူတို့ကို မြှင့်တင်ပေးပြီး ပျိုးထောင်သည့်အခါ စွမ်းဆောင်ရရှိသည့် အကျိုးသက်ရောက်မှု ဖြစ်သည်။ ဤတိကျသော အလုပ်များကို မလုပ်ဆောင်ဘဲ၊ ၎င်းတို့သည် မိမိတို့၌ မည်သည့်အရာ လိုအပ်နေသည်ကို သိကြမည်မဟုတ်သကဲ့သို့၊ စည်းမျဉ်းများနှင့်အညီ အမှုအရာများကို မည်သို့လုပ်ဆောင်ရမည်ကို သိကြမည်မဟုတ်သည့်အပြင် သမ္မာတရား လက်တွေ့ကျမှုကို ပိုင်ဆိုင်ခြင်းဆိုသည်မှာ အဘယ်အရာဖြစ်သည်ကိုလည်း သိကြမည်မဟုတ်ပေ။ သို့ဖြစ်၍ တိကျသော အလုပ်ကို လုပ်ဆောင်ခြင်းက ၎င်းတို့ကို မိမိတို့၏ ချို့ယွင်းချက်များကို ရှာဖွေတွေ့ရှိရန်နှင့် ၎င်းတို့၏ ဆုကျေးဇူးများမှလွဲ၍ ၎င်းတို့တွင် သမ္မာတရား လက်တွေ့ကျမှု ကင်းမဲ့နေကြောင်းကို မြင်တွေ့ရန် ကူညီပေးသည်။ ယင်းက ၎င်းတို့သည် မည်မျှ ချွတ်ခြုံကျပြီး သနားစရာကောင်းသည်ကို ခံစားရစေရန် ကူညီပေးပြီး အကယ်၍ ၎င်းတို့သည် ဘုရားသခင်ကို မမှီခိုဘဲ သမ္မာတရားကို မရှာဖွေပါက မည်သည့်အလုပ်ကိုမျှ လုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်း ရှိမည်မဟုတ်ကြောင်း ၎င်းတို့ကို နားလည်သဘောပေါက်စေသည်။ ယင်းက ၎င်းတို့ကို မိမိတို့ကိုယ်ကို အမှန်တကယ် သိကျွမ်းစေပြီး အကယ်၍ ၎င်းတို့သည် သမ္မာတရားကို မလိုက်စားဘဲ စိတ်သဘောထားဆိုင်ရာ ပြောင်းလဲမှုများကို မလိုက်စားပါက ဘုရားသခင်အသုံးပြုရန် သင့်တော်သောသူများ ဖြစ်လာရန် မဖြစ်နိုင်ကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့စေသည်။ ဤသည်တို့မှာ ခေါင်းဆောင်များနှင့် အမှုဆောင်များကို ပျိုးထောင်ပြီး လေ့ကျင့်ပေးသည့်အခါ စွမ်းဆောင်ရရှိရမည့် အကျိုးသက်ရောက်မှုများအားလုံး ဖြစ်ကြသည်။ ဤကဏ္ဍများကို နားလည်ခြင်းအားဖြင့်သာလျှင် လူတို့သည် လက်တွေ့ကျကျ သမ္မာတရားကို လိုက်စားနိုင်မည်ဖြစ်ပြီး မိမိတို့ကိုယ်ကို နှိမ့်ချစွာ ကျင့်ကြံပြုမူနိုင်မည်ဖြစ်သည်၊ မိမိတို့၏ အလုပ်ကို လုပ်ဆောင်သည့်အခါ မိမိတို့ကိုယ်ကို ဝါကြွားခြင်း နောက်ထပ် မပြုတော့ရန် အာမခံနိုင်မည်ဖြစ်ပြီး မိမိတို့၏ တာဝန်ကို ထမ်းဆောင်ရာတွင် ဘုရားသခင်ကို ချီးမြှောက်ခြင်းနှင့် ဘုရားသခင်အတွက် သက်သေခံခြင်းတို့ကို တစိုက်မတ်မတ် လုပ်ဆောင်နိုင်မည်ဖြစ်ကာ သမ္မာတရား လက်တွေ့ကျမှုထဲသို့ တစ်ဆင့်ပြီးတစ်ဆင့် ဝင်ရောက်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။...လေ့ကျင့်ရန် အခွင့်အရေးများ ပိုများလေလေ၊ လူတို့၏ အတွေ့အကြုံများ ပို၍ ကြွယ်ဝလေလေ၊ ၎င်းတို့၏ ထိုးထွင်းသိမြင်မှုများ ပို၍ ကျယ်ပြန့်လေလေဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့ ပို၍ လျင်မြန်စွာ ကြီးထွားလာလေလေ ဖြစ်သည်။ သို့သော်လည်း လူတို့သည် ခေါင်းဆောင်ပိုင်း အလုပ်ကို မလုပ်ဆောင်ပါကမူ ၎င်းတို့ ကြုံတွေ့ဖြတ်သန်းရမည့်အရာများသည် ၎င်းတို့၏ ပုဂ္ဂိုလ်ရေးဘဝနှင့် ပုဂ္ဂိုလ်ရေး အတွေ့အကြုံများ၏ အစိတ်အပိုင်းမျှသာ ဖြစ်မည်ဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့ သိရှိနားလည်မည့်အရာများမှာလည်း မိမိတို့ကိုယ်တိုင်နှင့်သာ သက်ဆိုင်သည့် ၎င်းတို့၏ ပုဂ္ဂိုလ်ရေး ဖောက်ပြန်ပျက်စီးသော စိတ်သဘောထားများနှင့် အမျိုးမျိုးသော ပုဂ္ဂိုလ်ရေး အခြေအနေများသာ ဖြစ်လိမ့်မည်။ ၎င်းတို့သည် ခေါင်းဆောင်များ ဖြစ်လာသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ၎င်းတို့သည် ပို၍များသော လူများ၊ ပို၍များသော ဖြစ်ရပ်များနှင့် ပို၍များသော ပတ်ဝန်းကျင်များကို ကြုံတွေ့ရပြီး ယင်းက ၎င်းတို့ကို သမ္မာတရား စည်းမျဉ်းများကို ရှာဖွေရန် ဘုရားသခင်ရှေ့မှောက်သို့ မကြာခဏ လာရောက်ရန် အားပေးလေသည်။ ၎င်းတို့အတွက် ဤလူများ၊ ဖြစ်ရပ်များနှင့် အမှုအရာများသည် မသိမသာဖြင့် ဝန်တစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေပြီး ကောင်းသောအရာတစ်ခုဖြစ်သည့် ၎င်းတို့၏ သမ္မာတရား လက်တွေ့ကျမှုထဲသို့ ဝင်ရောက်ခြင်းအတွက် အလွန်အမင်း အခွင့်သာသော အခြေအနေများကိုလည်း သဘာဝကျကျ ဖန်တီးပေးလေသည်။ သို့ဖြစ်၍ အစွမ်းအစတစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်သော၊ ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးတစ်ခုကို ထမ်းရွက်ပြီး အလုပ်လုပ်နိုင်စွမ်းရှိသော တစ်စုံတစ်ဦးသည် သာမန်ယုံကြည်သူတစ်ဦးအနေဖြင့် နှေးကွေးစွာ ဝင်ရောက်မည်ဖြစ်ပြီး ခေါင်းဆောင်တစ်ဦး သို့မဟုတ် အမှုဆောင်တစ်ဦးအနေဖြင့်မူ ပို၍ လျင်မြန်စွာ ဝင်ရောက်မည်ဖြစ်သည်။” (နှုတ်ကပတ်တော်၊ အတွဲ (၅)၊ ခေါင်းဆောင်များနှင့် အမှုဆောင်များ၏ တာဝန်များ၊ ခေါင်းဆောင်များနှင့် အမှုဆောင်များ၏ တာဝန်များ (၅)) ဘုရားနှုတ်ကပတ်တော်ကို ဖတ်ပြီးတဲ့နောက်မှာ ဘုရားအိမ်တော်က လူတွေကို ရာထူးတိုးပေးပြီး ပြုစုပျိုးထောင်ပေးတာရဲ့ အရေးပါပုံကို ကျွန်တော် နည်းနည်း နားလည်လာတယ်။ ဘုရားအိမ်တော်မှာ လူတွေကို ရာထူးတိုးပေးပြီး ပြုစုပျိုးထောင်ပေးတာက လူတွေကို ထုတ်ဖော်ဖို့၊ ဒါမှမဟုတ် ဖယ်ရှားရှင်းလင်းဖို့ မဟုတ်ပါဘူး။ လူတွေကို ဝန်တာတစ်ခု ပေးဖို့နဲ့ လေ့ကျင့်ဖို့ အခွင့်အရေးတွေ ပိုပေးဖို့ပါ။ တာဝန်ဝတ္တရားတွေ ပိုကြီးလာတာနဲ့အမျှ အလုပ်မှာ ကြုံတွေ့ရတဲ့ ပြဿနာတွေကလည်း ပိုများလာတယ်။ ပြုပြင်ခံရတာတွေ၊ ဆုတ်ယုတ်မှုတွေနဲ့ ကျရှုံးမှုတွေကလည်း ပိုပြီး ခဏခဏ ဖြစ်လာမှာပဲ။ ဒါက ဇာတိပကတိအနေနဲ့ ဆင်းရဲဒုက္ခတချို့ ခံရတယ်လို့ ထင်ရပေမဲ့ ဘုရားသခင်က အဲဒီလို အခြေအနေတွေကို အသုံးပြုပြီး ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဖောက်ပြန်ပျက်စီးတဲ့ စိတ်သဘောထားတွေကို သိမြင်စေတာ၊ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ချို့ယွင်းချက်တွေနဲ့ လိုအပ်ချက်တွေကို တွေ့ရှိစေတာပါ။ ပြီးတော့ ကိုယ်တော်ကို ပိုအားကိုးပြီး သမ္မာတရားကို ရှာဖွေဖို့ ကျွန်တော်တို့ကို တွန်းအားပေးတာပါ။ ဒါက ကျွန်တော်တို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် နားလည်ဖို့၊ သမ္မာတရား လက်တွေ့ကျမှုထဲကို ဝင်ရောက်ဖို့နဲ့ ကယ်တင်ခြင်း ရရှိဖို့အတွက် အကျိုးရှိပါတယ်။ တကယ်လို့ ကျွန်တော်တို့ကြုံတွေ့ရတဲ့ အမှုအရာတွေက နည်းပြီး ဘာအခက်အခဲမှ မရှိဘူးဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဖောက်ပြန်ပျက်စီးတဲ့ စိတ်သဘောထား ထုတ်ဖော်မှုက နည်းနေမှာပဲ။ ဒါဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ချို့ယွင်းချက်တွေကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်ဖို့ ခက်ခဲစေပြီး ဖောက်ပြန်ပျက်စီးတဲ့ စိတ်သဘောထားနဲ့ပတ်သက်တဲ့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ နားလည်မှုကို ကန့်သတ်လိုက်သလို ဖြစ်စေမှာ။ ကဏ္ဍတိုင်းမှာ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ကြီးထွားမှုကို နှေးကွေးစေမှာပါ။ ကျွန်တော် စဉ်းစားလေလေ၊ ဘုရားအိမ်တော်က လူတစ်ယောက်ကို ရာထူးတိုးပေးပြီး ပြုစုပျိုးထောင်ပေးတာမှာ ဘုရားသခင်ရဲ့ အပင်ပန်းခံရတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်တွေ ပါဝင်နေတယ်ဆိုတာကို ကျွန်တော် ပိုသဘောပေါက်မိလေလေပဲ။ အသင်းတော်က ကျွန်တော့်ကို ကြီးကြပ်ရေးမှူးတာဝန် ယူခိုင်းတာက ကျွန်တော့်ကို တမင်သက်သက် အခက်တွေ့အောင် လုပ်တာ မဟုတ်ဘူး။ ကျွန်တော့်ကို ထုတ်ဖော်ဖို့၊ ဖယ်ရှားရှင်းလင်းဖို့လည်း မဟုတ်ဘူး။ ကျွန်တော့်ကို လေ့ကျင့်မှုတွေ ပိုရစေဖို့၊ သမ္မာတရား လက်တွေ့ကျမှုထဲကို ပိုမြန်မြန် ဝင်ရောက်နိုင်စေဖို့၊ ပြီးတော့ ကျွန်တော့်တာဝန်တွေကို ပိုကောင်းကောင်း ထမ်းဆောင်နိုင်စေဖို့ပါ။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်က ဘုရားသခင်ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကို နားမလည်ဘဲ ညည်းညူပြီး ပုန်ကန်နေခဲ့သေးတာ။ ကျွန်တော့်မှာ လူ့သဘာဝနဲ့ ဆင်ခြင်တုံတရား တကယ် ကင်းမဲ့ခဲ့တာပဲ။

နောက်ပိုင်းမှာ ကျွန်တော် နည်းနည်း ထပ်ပြီး စဉ်းစားမိတယ်။ “ငါ ဘာလို့ ကြီးကြပ်ရေးမှူးတာဝန်ကိုယူဖို့ မလိုလားခဲ့တာလဲ။ မမှန်ကန်တဲ့ အမြင်တွေ ရှိတာအပြင် ဒီနောက်ကွယ်မှာ ဘယ်လို ဖောက်ပြန်ပျက်စီးတဲ့ စိတ်သဘောထားတွေ ရှိနေသေးသလဲ” လို့ပေါ့။ ကျွန်တော် ဆင်ခြင်သုံးသပ်နေတုန်းမှာ ဘုရားနှုတ်ကပတ်တော်တွေကို ပိုဖတ်ခဲ့တယ်။ “လူအချို့သည် မိမိတို့၏ တာဝန်ကို ထမ်းဆောင်စဉ်တွင် တာဝန်ခံယူရမည်ကို ကြောက်ရွံ့ကြသည်။ အသင်းတော်က ၎င်းတို့ကို အလုပ်တစ်ခုလုပ်ရန် ပေးသောအခါ ၎င်းတို့သည် ထိုအလုပ်အတွက် ၎င်းတို့ တာဝန်ခံဖို့ လိုအပ်ခြင်းရှိမရှိကို ရှေးဦးစွာ ထည့်စဉ်းစားကြသည်။ တာဝန်ခံဖို့ လိုအပ်လျှင် ၎င်းတို့က အလုပ်ကို လက်ခံမည်မဟုတ်ပေ။ တာဝန်တစ်ခုကို ထမ်းဆောင်ရန်အတွက် ၎င်းတို့၏ သတ်မှတ်ချက်များမှာ ပထမအနေဖြင့် အေးဆေးသက်သာသော အလုပ်ဖြစ်ရမည်။ ဒုတိယအနေဖြင့် အလုပ်ရှုပ်ခြင်း၊ သို့မဟုတ် ပင်ပန်းခြင်းမရှိရပေ။ တတိယအနေဖြင့် မည်သည့်အရာကို လုပ်ဆောင်သည်ဖြစ်စေ ၎င်းတို့အနေဖြင့် မည်သည့်တာဝန်ကိုမျှ ခံယူခြင်းမရှိရပေ။ ဤသည်မှာ ၎င်းတို့တာဝန်ယူဆောင်ရွက်မည့် တစ်ခုတည်းသော တာဝန်အမျိုးအစားဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ မည်သို့သော လူစားမျိုးဖြစ်သနည်း။ စဉ်းလဲသော၊ လှည့်ဖြားတတ်သောသူ မဟုတ်သလော။ ထိုသူသည် အနည်းဆုံးသော တာဝန် ပမာဏကိုပင် တာဝန်မခံလိုပေ။ သစ်ရွက်များက သစ်ပင်ပေါ်မှ ကြွေကျလာသောအခါ သူ့ခေါင်းကွဲသွားမည်ကိုပင် သူကြောက်နေသည်။ ဤသို့သောသူတစ်ယောက်သည် မည်သည့်တာဝန်ကို ထမ်းဆောင်နိုင်သနည်း။ ဘုရားအိမ်တော်တွင် သူ့အား အဘယ်သို့ အသုံးချ၍ ရနိုင်မည်နည်း။ ဘုရားအိမ်တော်၏ အလုပ်သည် စာတန်အား ရင်ဆိုင်တိုက်ခိုက်ခြင်းအမှုအပြင် နိုင်ငံတော် ဧဝံဂေလိတရားဖြန့်ဝေခြင်းနှင့်လည်း သက်ဆိုင်သည်။ မည်သည့်တာဝန်က တာဝန်ခံယူခြင်း မလိုအပ်သနည်း။ ခေါင်းဆောင်ဖြစ်ခြင်းသည် တာဝန်ခံရသည်ဟု သင်တို့ ဆိုမည်လော။ ၎င်းတို့၏ တာဝန်များသည် ပို၍ပင် မကြီးသလော။ ၎င်းတို့သည် ပို၍ပင် တာဝန်မခံယူရသလော။ သင်သည် ဧဝံဂေလိတရားဟောခြင်း၊ သက်သေခံခြင်း၊ ဗီဒီယိုများ ပြုလုပ်ခြင်းတို့ကဲ့သို့သော အရာများကို လုပ်ဆောင်သည်ဖြစ်စေ၊ မည်သည့်အလုပ်ကို သင်လုပ်ဆောင်သည်ဖြစ်စေ ထိုအလုပ်က သမ္မာတရား စည်းမျဉ်းများနှင့် သက်ဆိုင်နေသရွေ့ ထိုအလုပ်တွင် တာဝန်ဝတ္တရားများ တွဲပါနေသည်။ သင်၏ တာဝန်ထမ်းဆောင်ခြင်းက စည်းမျဉ်းနှင့်မညီလျှင် ဘုရားအိမ်တော်၏ အလုပ်ကို ထိခိုက်မည်။ သင်သည် တာဝန်ခံယူရန် ကြောက်ရွံ့လျှင် မည်သည့်တာဝန်ကိုမျှ ထမ်းဆောင်၍မရပေ။ မိမိ၏ တာဝန်ထမ်းဆောင်ခြင်း၌ တာဝန်ယူရန် ကြောက်ရွံ့သော လူစားမျိုးသည် သတ္တိနည်းသောသူဖြစ်သလော၊ သို့မဟုတ် ၎င်းတို့၏ စိတ်သဘောထားနှင့်ပတ်သက်၍ ပြဿနာတစ်ခုရှိသလော။ ကွာခြားချက်ကို သင် ပြောနိုင်ရမည်။ အမှန်စင်စစ် ဤသည်မှာ သတ္တိကြောင်ခြင်း ကိစ္စမဟုတ်ပေ။ ၎င်းတို့သည် ချမ်းသာကြွယ်ဝရန် ကြိုးပမ်းခြင်းနှင့် ပတ်သက်လာသောအခါ သို့မဟုတ် မိမိတို့၏ ကိုယ်ပိုင်အကျိုးအမြတ်အတွက် တစ်စုံတစ်ခုကို လုပ်ဆောင်သောအခါ အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ ရဲတင်းနေကြသနည်း။ ဤအရာများအတွက်မူ မည်သည့် စွန့်စားမှုမျိုးကိုမဆို ၎င်းတို့ ရင်ဆိုင်ဝံ့ကြသည်။ သို့သော် အသင်းတော်အတွက်၊ ဘုရားအိမ်တော်အတွက် အမှုအရာများကို ၎င်းတို့ လုပ်ဆောင်သည့်အခါ လုံးဝ စွန့်စားမှုများမပြုလုပ်ပေ။ ဤသို့သော လူတို့သည် တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်ပြီး စက်ဆုပ်ရွံရှာဖွယ်ကောင်းသည်။ အားလုံးထဲတွင် ကောက်ကျစ်အစဉ်းလဲဆုံး ဖြစ်သည်။...တစ်စုံတစ်ခု ကျရောက်လာသည့်အခါတိုင်း သင်သည် မိမိကိုယ်ကို အစဉ်သဖြင့် ကာကွယ်ပြီး မိမိအတွက် ထွက်ပေါက်တစ်ခုနှင့် လွတ်မြောက်ရာလမ်းတစ်ခု ဖွင့်ထားပါက သင်သည် သမ္မာတရားကို လက်တွေ့လုပ်ဆောင်နေပါသလော။ ဤသည်မှာ သမ္မာတရားကို လက်တွေ့လုပ်ဆောင်ခြင်း မဟုတ်ဘဲ ဉာဏ်များခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ သင်သည် ယခုအခါတွင် ဘုရားအိမ်တော်၌ သင်၏ တာဝန်ကို ထမ်းဆောင်နေခြင်းဖြစ်သည်။ တာဝန်တစ်ခုကိုထမ်းဆောင်ရာတွင် ပထမဆုံး စည်းမျဉ်းမှာ အဘယ်နည်း။ ရှေးဦးစွာ သင်၏ စိတ်နှလုံးအပြည့်အဝဖြင့် ထိုတာဝန်ကို အစွမ်းကုန် ထမ်းဆောင်ရမည်၊ ထိုသို့ဖြင့် ဘုရားအိမ်တော်၏ အကျိုးစီးပွားများကို ကာကွယ်ရမည်ဆိုသည့်အရာ ဖြစ်သည်။ ဤသည်မှာ သမ္မာတရား စည်းမျဉ်းတစ်ခုဖြစ်ပြီး သင် လက်တွေ့လုပ်ဆောင်သင့်သည့် အရာဖြစ်သည်။ မိမိအတွက် ထွက်ပေါက်တစ်ခုနှင့် လွတ်မြောက်ရာလမ်းတစ်ခု ဖွင့်ထားခြင်းဖြင့် မိမိကိုယ်ကို ကာကွယ်ခြင်းသည်၊ ဘာသာတရား မရှိသူများ လိုက်နာသော လက်တွေ့လုပ်ဆောင်ခြင်း စည်းမျဉ်းဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့၏ အထွတ်အထိပ်ဖြစ်သော အတွေးအခေါ်လည်း ဖြစ်သည်။ အရာခပ်သိမ်း၌ မိမိကိုယ်ကို ဦးစွာ ထည့်သွင်းစဉ်းစားခြင်း၊ မိမိ၏ အကျိုးစီးပွားများကို အခြားအရာအားလုံးထက် ရှေ့တန်းတင်ခြင်း၊ အခြားသူများကို ထည့်မစဉ်းစားခြင်း၊ ဘုရားသခင်၏ အိမ်တော်အကျိုးစီးပွားနှင့် အခြားသူများ၏ အကျိုးစီးပွားတို့သည် မိမိနှင့် မည်သို့မျှ မသက်ဆိုင်ဟု ယုံကြည်ခြင်း၊ မိမိ၏ အကျိုးစီးပွားများကို ဦးစွာ စဉ်းစားပြီးနောက် လွတ်မြောက်ရာလမ်းတစ်ခုကို စဉ်းစားခြင်း၊ ဤသည်မှာ ဘာသာတရား မရှိသူတစ်ဦး ဖြစ်သည့်အရာ မဟုတ်လော။ ဤသည်မှာ အတိအကျပင် ဘာသာတရား မရှိသူတစ်ယောက် ဖြစ်သည့်အရာ ဖြစ်သည်။ ဤလူစားမျိုးသည် တာဝန်တစ်ခုကို ထမ်းဆောင်ရန် မထိုက်တန်ပေ။” (နှုတ်ကပတ်တော်၊ အတွဲ (၄)၊ အန္တိခရစ်တို့ကို ဖော်ထုတ်ခြင်း၊ အချက် ၈- ၎င်းတို့သည် အခြားသူများအား သမ္မာတရားကိုဖြစ်စေ၊ ဘုရားသခင်ကိုဖြစ်စေ ကျိုးနွံနာခံစေခြင်း မရှိဘဲ ၎င်းတို့ကိုသာ ကျိုးနွံနာခံစေသည် (အပိုင်း ၁)) ဘုရားနှုတ်ကပတ်တော်တွေကနေ ကျွန်တော် မြင်လိုက်ရတာက ကျွန်တော့်တာဝန်တွေကို ထမ်းဆောင်တဲ့အခါ ကိုယ့်စိတ်နှလုံးနဲ့ ခွန်အားကို ဘယ်လို ပေးဆပ်ရမလဲ၊ အသင်းတော်ရဲ့ အကျိုးစီးပွားတွေကို ဘယ်လို ကာကွယ်ရမလဲဆိုတာ အရင်ဆုံး စဉ်းစားသင့်တယ်။ လူတွေက တာဝန်ယူရမှာကို အမြဲ ကြောက်ရွံ့နေမယ်၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကျိုးစီးပွားအတွက်ပဲ အမြဲ စီစဉ်တွေးတောနေမယ်၊ ပြီးတော့ တာဝန်တွေကို ငြင်းဆန်ပြီး ရှောင်လွှဲနေမယ်ဆိုရင် သူတို့ဟာ ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲပြီး တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်တယ်၊ စက်ဆုပ်စရာကောင်းတယ်၊ ဘာသာတရားမရှိသူတွေနဲ့ ဘာမှမခြားနားဘူးလို့ ဘုရားသခင်က မိန့်ဆိုထားတယ်။ အဲဒီလိုလူမျိုးကို ဘုရားသခင်က ရွံရှာပြီး စက်ဆုပ်တယ်။ အစက ကျွန်တော် ထင်ခဲ့တာက ကျွန်တော် ကြီးကြပ်ရေးမှူးတာဝန်ကို ဘယ်တုန်းကမှ မထမ်းဆောင်ဖူးဘူး၊ အတွေ့အကြုံလည်း မရှိဘူးဆိုတော့ ဒီတာဝန်ကို ငြင်းဆန်တာက ပုံမှန်ပဲ၊ ဒါက ကြီးကြီးမားမား ကိစ္စမဟုတ်ဘူးလို့ပေါ့။ ဒါပေမဲ့ အခုမှ ကျွန်တော် သဘောပေါက်လိုက်တာက ဒါတွေဟာ ကျွန်တော့်ရဲ့ အယူအဆတွေနဲ့ စိတ်ကူးတွေသက်သက်ပဲ ဖြစ်ပြီး သမ္မာတရားနဲ့ မကိုက်ညီဘူးဆိုတာပါပဲ။ ကျွန်တော် ကြီးကြပ်ရေးမှူး ခန့်ခံရမယ်လို့ ကြားတုန်းက အချိန်ကို ပြန်တွေးကြည့်မိတယ်။ ဒါက ဘုရားသခင်ရဲ့ မြှင့်တင်ပေးမှုလို့ ကျွန်တော် မခံစားခဲ့ရဘူး။ ဒီတာဝန်ကို ဘယ်လို ကောင်းကောင်း ထမ်းဆောင်ရမလဲဆိုတာကိုလည်း မစဉ်းစားခဲ့ဘူး။ အဲဒီအစား ကျွန်တော့်ရဲ့ ပထမဆုံး အတွေးတွေက ကြီးကြပ်ရေးမှူးတစ်ယောက်အနေနဲ့ ကျွန်တော် ထမ်းဆောင်ရမယ့် တာဝန်ဝတ္တရားတွေ အများကြီးအကြောင်းပဲ ဖြစ်နေခဲ့တယ်။ ကျွန်တော် ကောင်းကောင်း မလုပ်နိုင်ရင် ပြုပြင်ခံရမယ်၊ ပြီးတော့ အဖျက်အမှောင့်လုပ်တာတွေနဲ့ နှောင့်ယှက်တာတွေ ဖြစ်စေခဲ့ရင် ကျွန်တော့်ရဲ့ အနာဂတ်နဲ့ ကံကြမ္မာ သွားပြီလို့ တွေးခဲ့တယ်။ သာမန်အဖွဲ့ဝင်တစ်ယောက်အနေနဲ့ပဲ နေရင် ကျွန်တော် ပိုစိတ်ချရမယ်လို့ ခံစားရတယ်။ ဒီလိုဆိုရင် ကျွန်တော် တာဝန်တွေ အများကြီး ယူစရာမလိုတော့ဘူး။ ထုတ်ဖော်ခံရဖို့၊ ဒါမှမဟုတ် ဖယ်ရှားရှင်းလင်းခံရဖို့ အန္တရာယ် ပိုနည်းမယ်ပေါ့။ နောက်ပိုင်းမှာ ကျွန်တော် တာဝန်ယူလိုက်တယ်ဆိုပေမဲ့ အင်တင်တင်စိတ်ကြီးနဲ့ပါ။ ကျွန်တော့်နေရာမှာ အစားထိုးဖို့ တခြားတစ်ယောက်ယောက်ကို ခေါင်းဆောင်တွေ ရှာတွေ့ပါစေလို့ပဲ ကျွန်တော် အမြဲ မျှော်လင့်နေခဲ့တယ်။ ဘာသာတရားမရှိသူတွေ အချင်းချင်း ဆက်ဆံကြတဲ့အခါ တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် အမြဲ သတိထား စောင့်ကြည့်နေကြတာ၊ သူများတွေက ကိုယ့်အကျိုးစီးပွားကို ထိခိုက်အောင် လုပ်မှာကို အမြဲ ကြောက်နေကြတာ၊ ဒါကြောင့် သူတို့က လျှို့ဝှက်အစီအစဉ်တစ်ခုခု ထားရှိဖို့ အမြဲ ကြိုးစားကြတာတွေကို ကျွန်တော် တွေးမိတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်က ဘုရားသခင်ကို တွေ့ရှိပြီး တာဝန်တွေ ထမ်းဆောင်နေတာတောင်မှ ဘုရားသခင်အပေါ် အမြဲ သတိထား စောင့်ကြည့်နေတုန်းပဲ။ အသင်းတော်က စီစဉ်ပေးတဲ့ တာဝန်တွေက ကျွန်တော့်အနာဂတ်အတွက် ဘာအန္တရာယ်မှ မရှိဘူးလို့ ခံစားရရင် ကျွန်တော်က အဖိုးအခပေးပြီး ထမ်းဆောင်ဖို့ ဆန္ဒရှိတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီတာဝန်တွေက အန္တရာယ် တစ်စုံတစ်ရာ ရှိနိုင်တယ်လို့ ခံစားရတာနဲ့ ကျွန်တော် မလုပ်ချင်တော့ဘူး။ ဘုရားသခင်ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကို အလေးထားသင့်တယ်လို့ ကျွန်တော် ခဏခဏ ပြောတတ်ပေမဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှု လိုအပ်တဲ့ တာဝန်တစ်ခုနဲ့ ကြုံရတဲ့အခါ ကျွန်တော့်ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် အနာဂတ်နဲ့ ကံကြမ္မာကိုပဲ ထည့်တွက်ခဲ့တယ်။ အတွေ့အကြုံ မရှိတာကို အကြောင်းပြချက်လုပ်ပြီး တာဝန်တွေကို ရှောင်လွှဲခဲ့တယ်။ ဘုရားသခင်အတွက် ထည့်သွင်းစဉ်းစားတာ လုံးဝ မရှိခဲ့ဘူး။ ကျွန်တော်က လုံးဝကို တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်ပြီး စက်ဆုပ်စရာကောင်းသလို၊ ဉာဏ်များပြီး လှည့်ဖြားတတ်မှန်း ကျွန်တော် မြင်ခဲ့ရတယ်။ ဘာသာတရားမရှိသူတွေက ကိုယ်ကျိုးစီးပွားကို အရာအားလုံးထက် ဦးစားပေးကြတာလေ။ ကျွန်တော့်ရဲ့ ဒီအတွေးတွေနဲ့ ကျွန်တော် ထုတ်ဖော်နေတဲ့ အရာတွေက ဘာသာတရားမရှိသူတွေနဲ့ အတူတူပဲ မဟုတ်ဘူးလား။ ကျွန်တော့်မှာ အသိစိတ်နဲ့ ဆင်ခြင်တုံတရား တကယ် ကင်းမဲ့နေမှန်း မြင်ခဲ့ရတယ်။ ကြီးကြပ်ရေးမှူးတစ်ယောက်အနေနဲ့ ကျွန်တော် နားမလည်တဲ့ အရာတွေ အများကြီး ရှိပေမဲ့ အရင်ဆုံး လေ့ကျင့်ပြီး အခြေအနေကို စောင့်ကြည့်သင့်တယ်။ တကယ်လို့ ကျွန်တော် အကောင်းဆုံး လုပ်ခဲ့ပေမဲ့ တာဝန်နဲ့ မကိုက်ညီဘူးဆိုရင်တောင် ကျွန်တော် နောင်တရစရာ တစ်ခုမှ ရှိမှာမဟုတ်ဘူး။ နောက်ပိုင်းမှာ အဖွဲ့အသီးသီးရဲ့ အလုပ်တွေနဲ့ ကျွန်တော် ရင်းနှီးလာအောင် ယန်ဖုန်းက လိုက်ပြပေးတယ်။ အစပိုင်းမှာ ကျွန်တော် တကယ်ကို ဇဝေဇဝါဖြစ်ပြီး ဘာလုပ်ရမလဲ၊ ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲဆိုတာ မသိခဲ့ဘူး။ ဒါပေမဲ့ နောက်ပိုင်းမှာ ရှေ့ဆက်မဲ့လမ်းကို စမ်းတဝါးဝါး လုပ်ရင်းနဲ့ပဲ ရှေ့ဆက်ရမဲ့ လမ်းကြောင်းကို ရှာတွေ့ခဲ့ပါတယ်။

မကြာခင်မှာပဲ စီစီပီက ယုံကြည်သူတွေကို ပစ်မှတ်ထားပြီး နောက်ထပ် အကြီးစား ဖမ်းဆီးမှုတွေ လုပ်လာတယ်။ ကျွန်တော်တို့ နေတဲ့နေရာက မလုံမခြုံဖြစ်လာလို့ အရေးတကြီး ပြောင်းရွှေ့ခဲ့ရတယ်။ တခြားနေရာတွေက အခြေအနေတွေကလည်း ဆိုးရွားနေတယ်။ အထက်ခေါင်းဆောင်တွေက နေရာအသီးသီးမှာရှိတဲ့ အသင်းတော်တွေကို စာနဲ့ပတ်သက်တဲ့ တာဝန်တွေအတွက် အစွမ်းအစ ကောင်းတဲ့ လူအင်အား ထောက်ပံ့ပေးဖို့ တောင်းဆိုလာတယ်။ ကျွန်တော် ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် တွေးမိတယ်။ “အခု ငါတို့ ကြုံနေရတဲ့ ဆိုးရွားတဲ့ အခြေအနေမှာ အသင်းတော်ရဲ့ အလုပ်တချို့ကို အကောင်အထည်ဖော်ဖို့ ခက်ခဲနေပြီ။ တကယ်လို့ အစွမ်းအစ ကောင်းတဲ့ လူတွေပါ ပြောင်းရွှေ့ခံလိုက်ရရင် ရှေ့ဆက်ပြီး အလုပ်တွေ ထိရောက်ဖို့ ငါတို့ ဘယ်လို မျှော်လင့်နိုင်မှာလဲ။ ဒီလို အရေးကြီးတဲ့ အချိန်မှာ ယန်ဖုန်းပါ ထွက်သွားမယ်ဆိုရင်၊ အလုပ်တွေ မထိရောက်တာ၊ ဒါမှမဟုတ် ပြဿနာ တစ်စုံတစ်ရာ ပေါ်ပေါက်လာတာ ဖြစ်ရင် ငါပဲ တာဝန်ခံရမှာ။ အခြေအနေတွေ တကယ် ဆိုးလာရင် ငါ ဖြုတ်ချခံရနိုင်တယ်၊ ဒါမှမဟုတ် ဖယ်ရှားရှင်းလင်းခံရနိုင်တယ်။ အဲဒါဆိုရင် ငါ့မှာ ကောင်းမွန်တဲ့ အနာဂတ်နဲ့ ကံကြမ္မာ ရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူး” လို့ပေါ့။ ဒီလို တွေးမိလိုက်တော့ ဒီတာဝန်ကို အစကတည်းက လက်ခံလိုက်မိတာကို ကျွန်တော် နောင်တရသွားတယ်။ ကံကောင်းချင်တော့ လုံခြုံရေး အခြေအနေအရ ယန်ဖုန်းက ဒီဒေသကနေ ယာယီ ထွက်ခွာလို့ မရသေးဘူး ဖြစ်သွားတယ်။ ကျွန်တော် တွေးမိတယ်။ “သူ မသွားရသေးရင် အလုပ်အတွက် သူပဲ တာဝန်ရှိဦးမှာ။ ငါက ကြီးကြပ်ရေးမှူးဖြစ်ရင်တောင် လက်ထောက်ပဲ ဖြစ်နေဦးမှာ။ တကယ်လို့ တစ်ခုခု လွဲချော်သွားရင်တောင် ခေါင်းဆောင်တွေက သူ့ဆီပဲ သွားကြဦးမှာ” လို့ပေါ့။ အဲဒီအချိန်အတောအတွင်းမှာ ကျွန်တော်က လက်ရှိအလုပ်တွေ များနေတာကို အကြောင်းပြပြီး အလုပ်တစ်ခုလုံးကို သိပ်အာရုံမစိုက်ခဲ့ဘူး။ ကျွန်တော် ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် တွေးမိတယ်။ “ယန်ဖုန်းက မသွားရသေးဘူးဆိုတော့ ပေါ်လာတဲ့ ပြဿနာတွေကို သူပဲ ကိုင်တွယ်နိုင်တာပဲ” လို့ပေါ့။ မကြာခင်မှာပဲ ခေါင်းဆောင်တွေက ကျွန်တော့်အခြေအနေကို နားလည်ပြီး ဘုရားနှုတ်ကပတ်တော် အပိုဒ်တချို့ကို ပို့ပေးခဲ့တယ်။ ဘုရားသခင်က ပြောသည် “ကောင်းချီးခံစားရခြင်းသည် ကောင်းကင်ဘုံထက်ကြီးမြတ်သည်၊ အသက်ထက် ပိုကြီးမြတ်သည်၊ သမ္မာတရားကို လိုက်စားခြင်း၊ စိတ်သဘောထားဆိုင်ရာ ပြောင်းလဲခြင်း၊ သို့မဟုတ် တစ်ကိုယ်ရေ ကယ်တင်ခြင်းထက်ပို၍ အရေးကြီးသည်၊ မိမိတာဝန်ကို ကောင်းစွာလုပ်ဆောင်ခြင်း၊ စံနှုန်းနှင့် ကိုက်ညီသော ဖန်ဆင်းခံတစ်ယောက်ဖြစ်ခြင်းထက် ပို၍အရေးကြီးသည်ဟု အန္တိခရစ်တစ်ယောက်က မြင်သည်။ ၎င်းတို့သည် စံနှုန်းနှင့် ကိုက်ညီသော ဖန်ဆင်းခံတစ်ယောက်ဖြစ်ခြင်း၊ မိမိတို့တာဝန်ကို ကောင်းစွာထမ်းဆောင်ပြီး ကယ်တင်ခံရခြင်းသည် ပြောဆိုဖို့ပင် သို့မဟုတ် မှတ်ချက်ပေးဖို့ပင် ထိုက်တန်မှုသိပ်မရှိသည့် သေးနုပ်သောအရာများဖြစ်သည်ဟု ထင်မြင်သော်လည်း၊ ကောင်းချီးရရှိခြင်းကမူ ၎င်းတို့၏ တစ်ဘဝလုံးတွင် မည်သည့်အခါမျှ မေ့၍မရနိုင်သော တစ်ခုတည်းသောအရာဖြစ်သည်။ မည်သည့်အရာကို ၎င်းတို့ ကြုံတွေ့ရသည်ဖြစ်စေ၊ ကြီးသည်ဖြစ်စေ၊ သေးငယ်သည်ဖြစ်စေ ၎င်းတို့သည် ယင်းကို ကောင်းချီးခံစားရခြင်းနှင့် ဆက်စပ်ပြီး အလွန်အမင်း သတိထားပြီး အာရုံစိုက်ကြသည်။ ပြီးလျှင် အစဉ်သဖြင့် မိမိတို့ကိုယ်တိုင်အတွက် ထွက်ပေါက်တစ်ခု ထားထားကြသည်။” (နှုတ်ကပတ်တော်၊ အတွဲ (၄)၊ အန္တိခရစ်တို့ကို ဖော်ထုတ်ခြင်း၊ အချက် ၁၂- အဆင့်အတန်းနှင့် သို့မဟုတ် ကောင်းချီးများရရှိရန် မျှော်လင့်ချက်မရှိသောအခါ ၎င်းတို့က နောက်ဆုတ်ချင်ကြသည်) “အထူးသဖြင့် အလုပ်တစ်ခုခုအတွက် တာဝန်ယူရန် စေခိုင်းခံရသည့်အခါ မိမိတို့၏ သစ္စာစောင့်သိမှုများ မည်သို့ပေးနိုင်မည်ကိုဖြစ်စေ၊ ဤတာဝန်အား မည်သို့ ကောင်းစွာ ထမ်းဆောင်ကာ ဤအလုပ်အား လုပ်ဆောင်ရမည်ဆိုသည်ကိုဖြစ်စေ မစဉ်းစားကြသည့် လူအချို့ ရှိကြ၏။ ထို့ထက် တာဝန်ကို မည်သို့ ခေါင်းရှောင်ရမည်၊ ပြုပြင်ခံရခြင်းအား မည်သို့ ရှောင်ရှားရမည်၊ တာဝန်တစ်ခုခုကို ယူရခြင်းအား မည်သို့ ရှောင်ရှားရမည်ဆိုသည်နှင့် ပြဿနာများ သို့မဟုတ် အမှားများ ဖြစ်ပေါ်သည့်အခါ မထိမခိုက်ဘဲ မည်သို့ ထွက်လာရမည်ဆိုသည်တို့ကို စဉ်းစားကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ဦးစွာပထမ မိမိတို့ကိုယ်ပိုင် လွတ်လမ်းကိုလည်းကောင်း၊ မိမိတို့ကိုယ်ပိုင် နှစ်သက်မှုများနှင့် နှစ်သက်မှုများအား မည်သို့ ဖြည့်ဆည်းရမည်ကိုလည်းကောင်း စဉ်းစားကြသည်။ မိမိတို့၏တာဝန်များအား မည်သို့ ကောင်းစွာထမ်းဆောင်ပြီး မိမိတို့၏ သစ္စာစောင့်သိမှုအား ပေးရမည်ကို မစဉ်းစားကြပေ။...သို့ဆိုလျှင် မည်သည့်လူစားမျိုးက မိမိတို့တာဝန်များကို ဤသို့ ထမ်းဆောင်ကြသနည်း။ ၎င်းတို့သည် သမ္မာတရားကို လိုက်စားသော လူများဖြစ်ကြသလော။ ဦးစွာပထမ အမှုအရာတစ်ခုက သေချာ၏။ ဤကဲ့သို့သောလူများသည် သမ္မာတရားကို မလိုက်စားကြပေ။ ၎င်းတို့သည် လောက၌ ရှင်သန်နေထိုင်ခဲ့စဉ်ကကဲ့သို့ ကောင်းချီးအနည်းငယ် မွေ့လျော်ခံစားရန်၊ ကျော်ကြားလာရန်နှင့် ဘုရားအိမ်တော်တွင် အာရုံစိုက်ခြင်း ခံရသည့်အဖြစ်သို့ရောက်ရှိရန် ကြိုးစားကြလေသည်။ အနှစ်သာရအရ ၎င်းတို့သည် မည်သည့် လူစားမျိုးများ ဖြစ်ကြသနည်း။ မယုံကြည်သူများ ဖြစ်ကြ၏။” (နှုတ်ကပတ်တော်၊ အတွဲ (၄)၊ အန္တိခရစ်တို့ကို ဖော်ထုတ်ခြင်း၊ အချက် ၈- ၎င်းတို့သည် အခြားသူများအား သမ္မာတရားကိုဖြစ်စေ၊ ဘုရားသခင်ကိုဖြစ်စေ ကျိုးနွံနာခံစေခြင်း မရှိဘဲ ၎င်းတို့ကိုသာ ကျိုးနွံနာခံစေသည် (အပိုင်း ၁)) “လူတို့သည် သမ္မာတရားကို နားမလည်လျှင် ၎င်းတို့အတွက် ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပိုင်အကျိုးစီးပွားများကို စွန့်လွှတ်ခြင်းထက် ပို၍ ခက်သည့်အရာမရှိပေ။ ဤသည်မှာ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ၎င်းတို့၏ အသက်တာ အတွေးအခေါ်များသည် ‘ကိုယ့်အတွက်ပဲ ကိုယ်ကြည့်။ ဘယ်သူသေသေ ငတေမာပြီးရော၊’ နှင့် ‘လူဆိုသည်မှာ ကြံရင်းသေကြသလို ငှက်ဆိုသည်မှာ ပျံရင်းသေကြသည်’ ဆိုသည်တို့ ဖြစ်သောကြောင့်တည်း။ ၎င်းတို့သည် မိမိတို့၏ ကိုယ်ပိုင်အကျိုးစီးပွားများအတွက်သာ ရှင်သန်သည်မှာ ရှင်းသည်။ လူတို့သည် ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပိုင်အကျိုးစီးပွားများမရှိဘဲ ၎င်းတို့၏ အကျိုးစီးပွားများကို ဆုံးရှုံးခဲ့ရလျှင် ရှင်သန်နိုင်မည်မဟုတ်ဟု ထင်ကြသည်။ ယင်းမှာ ၎င်းတို့ ရှင်သန်ရေးသည် ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပိုင်အကျိုးစီးပွားနှင့် ခွဲခြား၍မရသည့်အလား ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် လူအများစုသည် ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပိုင်အကျိုးစီးပွားများမှလွဲ၍ မည်သည့်အရာကိုမျှ မမြင်ပေ။ ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပိုင်အကျိုးစီးပွားများကို အရာအားလုံးထက် မြင့်သည်ဟု မြင်ကြသည်။ ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပိုင်အကျိုးစီးပွားများအတွက် အသက်ရှင်ကြပြီး ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပိုင်အကျိုးစီးပွားများကို စွန့်လွှတ်ခိုင်းခြင်းသည် ၎င်းတို့၏ ကိုယ်ပိုင်ဘဝများကို စွန့်လွှတ်ရန် တောင်းဆိုသကဲ့သို့ဖြစ်သည်။” (နှုတ်ကပတ်တော်၊ အတွဲ (၃)၊ နောက်ဆုံးသော ကာလ ခရစ်တော်၏ ဟောပြောဆွေးနွေးချက်များ၊ လူတစ်ယောက်၏စိတ်သဘောထားကိုသိခြင်းသည် ၎င်းပြောင်းလဲခြင်း၏ အခြေခံအုတ်မြစ်ဖြစ်၏) အန္တိခရစ်တွေက ကောင်းချီးရရှိတာကို ဘုရားသခင်ကို ယုံကြည်ခြင်းရဲ့ ပန်းတိုင်အဖြစ် ရှုမြင်ကြတယ်ဆိုတာကို ဘုရားသခင်က ဖော်ထုတ်ထားတယ်။ သူတို့က သမ္မာတရားကို လိုက်စားဖို့ အားမထုတ်ဘဲ ဖြစ်ပျက်သမျှ အရာရာကို ကောင်းချီးရရှိတာနဲ့ ဆက်စပ်ကြတယ်။ အထူးသဖြင့် အသင်းတော်က ပေးအပ်တဲ့ တာဝန်တွေနဲ့ပတ်သက်ရင် သူတို့က တာဝန်ယူရမှာကို၊ ဒါမှမဟုတ် အလုပ်နှောင့်နှေးတာကြောင့် ပြစ်မှားမိမှာကို အမြဲ ကြောက်ရွံ့နေကြတယ်။ ပြီးတော့ ဖယ်ရှားရှင်းလင်းခံရမှာနဲ့ ကောင်းချီးရရှိဖို့ အခွင့်အရေး ဆုံးရှုံးမှာကို ကြောက်ရွံ့ပြီး ဘုရားသခင်အပေါ် အမြဲ သတိထား စောင့်ကြည့်နေကြတယ်။ ဒါဟာ သူတို့ရဲ့ တကယ်ကို ဆိုးညစ်ပြီး လှည့်ဖြားတတ်တဲ့ အပြုအမူပါပဲ။ ကျွန်တော့်ရဲ့ အပြုအမူက အန္တိခရစ်တစ်ယောက်လိုပဲ ဖြစ်နေတာကို ကျွန်တော် မြင်ခဲ့ရတယ်။ ကြီးကြပ်ရေးမှူးတာဝန် ပေးအပ်ခံရကတည်းက ကျွန်တော် တွေးနေမိသမျှက ကောင်းကောင်း မလုပ်နိုင်ရင် အလုပ်ကို ဘယ်လို ထိခိုက်စေနိုင်တယ်၊ ပြီးတော့ ကျွန်တော် ထုတ်ဖော်ခံရပြီး ဖယ်ရှားရှင်းလင်းခံရနိုင်တယ်၊ ကောင်းချီးအတွက် အခွင့်အရေး ဆုံးရှုံးနိုင်တယ် ဆိုတာတွေချည်းပါပဲ။ အလုပ်နဲ့ မြန်မြန် အကျွမ်းတဝင်ရှိအောင် ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ၊ အလုပ်မှာရှိတဲ့ ပြဿနာအမျိုးမျိုးကို ဘယ်လို ဖြေရှင်းရမလဲ ဆိုတာတွေအပေါ် ကျွန်တော့်စိတ်က မရောက်ခဲ့ဘူး။ ကျွန်တော့်ရဲ့ ကိုယ်ကျိုးစီးပွားတွေကိုပဲ ထည့်တွက်ခဲ့တာ။ ကျွန်တော့်ရဲ့ အပြုအမူကို ဆင်ခြင်သုံးသပ်ကြည့်လိုက်တော့ “ကိုယ့်အတွက်ပဲ ကိုယ်ကြည့်။ ဘယ်သူသေသေ ငတေမာပြီးရော” ဆိုတဲ့ စာတန်ရဲ့ အဆိပ်အတောက်က ကျွန်တော့်ကို ထိန်းချုပ်ထားမှန်း သဘောပေါက်လိုက်တယ်။ ကျွန်တော် ပြောသမျှ၊ လုပ်သမျှ အရာအားလုံးက ကိုယ်ကျိုးစီးပွားဆိုတဲ့ မူဝါဒအပေါ် အခြေခံခဲ့တာဖြစ်ပြီး ကျွန်တော် လုံးဝကို တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်ပြီး စက်ဆုပ်စရာကောင်းနေခဲ့တယ်။ ယန်ဖုန်း တာဝန်ပြောင်းရွှေ့ခံရရင် အသင်းတော်အများကြီးရဲ့ စာနဲ့ပတ်သက်တဲ့အလုပ်တွေကို ကြီးကြပ်မယ့်သူ ရှိတော့မှာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာနဲ့ အလုပ်တွေ ထိခိုက်မယ်ဆိုတာကို ကျွန်တော် ကောင်းကောင်း သိခဲ့ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ ကိုယ်ကျိုးစီးပွားတွေကိုပဲ စိုးရိမ်ပြီး ဒီတာဝန်ကို လက်ခံဖို့ မလိုလားဖြစ်နေခဲ့တုန်းပဲ။ ဘုရားနှုတ်ကပတ်တော်တချို့ကို ကျွန်တော် ဖတ်ခဲ့ဖူးလို့ အသင်းတော်က လူတစ်ယောက်ကို ရာထူးတိုးပေးတဲ့အခါ ဘုရားသခင်ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က သူတို့ကို လေ့ကျင့်ပေးဖို့နဲ့ သမ္မာတရားကို နားလည်စေဖို့ဖြစ်ပြီး၊ သူတို့ကို ထုတ်ဖော်ဖို့နဲ့ ဖယ်ရှားရှင်းလင်းဖို့ မဟုတ်ဘူးဆိုတာ ကျွန်တော် နားလည်ခဲ့ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် မလုံခြုံသလို ခံစားရတုန်းပဲဖြစ်ပြီး အရာအားလုံးကို ဘုရားသခင်ထံ အပ်နှံဖို့ သတ္တိမရှိခဲ့ဘူး။ အထူးသဖြင့် စီစီပီရဲ့ ဖမ်းဆီးမှုတွေပြီးတဲ့နောက် အလုပ်မှာ အခက်အခဲအမျိုးမျိုး ကြုံတွေ့နေရချိန်မှာ အသိစိတ်နဲ့ ဆင်ခြင်တုံတရားရှိတဲ့ လူတစ်ယောက်ဆိုရင် တက်တက်ကြွကြွ တာဝန်ယူလိုက်မှာပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် တွေးခဲ့သမျှအားလုံးဟာ ကိုယ့်ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် အနာဂတ်အကြောင်းနဲ့ ကိုယ့်အတွက် အရံအစီအစဉ်တစ်ခု ဘယ်လို ချန်ထားရမလဲ ဆိုတာတွေပါပဲ။ တာဝန်ယူရမှာကို ရှောင်ဖို့ လက်ရှိအလုပ်တွေ များနေတာကို အကြောင်းပြပြီး အလုပ်တစ်ခုလုံးမှာ မပါဝင်ခဲ့ဘူး။ ယန်ဖုန်း အန္တရာယ်ရှိနေလို့ တခြားနေရာမှာ တာဝန်ထမ်းဆောင်ဖို့ အဆင်မပြေဖြစ်နေတာကြောင့် ကျွန်တော် ကြီးကြပ်ရေးမှူး လုပ်စရာမလိုတော့ဘူး၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အန္တရာယ်ဖြစ်အောင် လုပ်စရာမလိုတော့ဘူးလို့တောင် တွေးခဲ့မိတယ်။ ကျွန်တော့်ရဲ့ ကိုယ်ကျိုးစီးပွားတွေကိုပဲ တွေးခဲ့ပြီး အသင်းတော်ရဲ့ အလုပ်ကို လုံးဝ ထည့်မစဉ်းစားခဲ့ဘူး။ သူများတွေ ဒုက္ခရောက်ဖို့တောင် ဆန္ဒရှိခဲ့ပြီး မလိုမုန်းထားတဲ့ အတွေးတွေကို ထုတ်ဖော်ခဲ့တယ်။ ကျွန်တော့်မှာ ဘယ်လိုများ ဘာလူ့သဘာဝ ရှိခဲ့လို့လဲ။ ကျွန်တော်က ကောင်းချီးတွေနဲ့ ဆုလာဘ်တွေ ရဖို့သက်သက် ဘုရားသခင်ကို ယုံကြည်နေတာ၊ တာဝန်တချို့ကို ထမ်းဆောင်နိုင်ရင်တောင် ဘုရားသခင်နဲ့ အပေးအယူလုပ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာပဲဆိုတာ ကျွန်တော် မြင်ခဲ့ရတယ်။ ကျွန်တော် တာဝန်ယူဖို့ တကယ် လိုအပ်လာတဲ့အခါ ဝေးဝေးမှာ ပုန်းနေတတ်တယ်။ ကျွန်တော့်စိတ်နှလုံးထဲမှာ ဘုရားသခင်အပေါ်၊ ဒါမှမဟုတ် ကျွန်တော့်တာဝန်အပေါ် ရိုးသားစစ်မှန်မှု မရှိခဲ့ပါဘူး။ “သား တာဝန်တွေကို သေချာ ထမ်းဆောင်ပါ့မယ်၊ ဘုရားသခင်ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကို အလေးထားပါ့မယ်” လို့ ကျွန်တော် ပြောနေကျ စကားတွေက လေလုံးထွားတာ သက်သက်ပါပဲ။ နောင်တစ်ချိန်မှာ ကောင်းမွန်တဲ့ ပန်းတိုင်တစ်ခု ပေးသနားအောင် ဘုရားသခင်ရဲ့ မျက်နှာသာရဖို့ ကြိုးစားပြီး နားထောင်လို့ကောင်းတဲ့ စကားတွေကို ပြောနေခဲ့ရုံသက်သက်ပါပဲ။ ကျွန်တော်က ဘုရားသခင်ကို လှည့်ဖြားပြီး အသုံးချဖို့ ကြိုးစားနေတာ မဟုတ်ဘူးလား။ ကျွန်တော်က တစ်ကိုယ်ကောင်းဆန်ပြီး စက်ဆုပ်စရာကောင်းရုံတင်မကဘူး တကယ့်ကို ဆိုးညစ်တဲ့ စိတ်သဘောထားလည်း ရှိနေမှန်း သဘောပေါက်လိုက်တယ်။ ကျွန်တော် ဆင်ခြင်သုံးသပ်လေလေ၊ ကျွန်တော် ထုတ်ဖော်မိခဲ့တဲ့ အရာတွေက ဘုရားသခင်အတွက် ရွံရှာစရာကောင်းပြီး စက်ဆုပ်စရာကောင်းတယ်လို့ ခံစားရလေလေပါပဲ။ ကျွန်တော့်ရဲ့ အကန့်အသတ်ရှိတဲ့ ဝိညာဉ်ရင့်ကျက်မှုနဲ့ အတွေ့အကြုံအကြောင်း တွေးမိတော့ ဘုရားသခင်က ကြီးကြပ်ရေးမှူးတာဝန်မှာ လေ့ကျင့်ဖို့ အခွင့်အရေးပေးပြီး ကျွန်တော့်ကို ကျေးဇူးပြုခဲ့မှန်း မြင်လိုက်ရတယ်။ ဒါက ကျွန်တော် စည်းမျဉ်းတွေကို မြန်မြန် နားလည်သဘောပေါက်ပြီး သမ္မာတရား လက်တွေ့ကျမှုထဲကို ဝင်ရောက်နိုင်ဖို့အတွက်ပါ။ ဒါပေမဲ့ ဘုရားသခင် ပေးထားတဲ့ ဒီအခွင့်အရေးကို ကျွန်တော် တန်ဖိုးမထားခဲ့ဘူး။ တာဝန်ကို ဘယ်လို ကောင်းကောင်း ထမ်းဆောင်ရမလဲ၊ ဘုရားသခင်ရဲ့ မေတ္တာကို ဘယ်လို ပြန်ပေးဆပ်ရမလဲ ဆိုတာကိုလည်း မစဉ်းစားခဲ့ဘူး။ အဲဒီအစား ကျွန်တော့်တာဝန်ကို ငြင်းဆန်ပြီး ခေါင်းရှောင်ခဲ့တယ်။ ကျွန်တော့်မှာ အသိစိတ်နဲ့ ဆင်ခြင်တုံတရား တကယ် ကင်းမဲ့နေပြီး အကောင်းအဆိုးကို မခွဲခြားနိုင်ခဲ့ပါဘူး။ ဒါကို သဘောပေါက်မိလိုက်တော့ ကျွန်တော် အပြစ်ရှိသလို ခံစားရပြီး အကြွေးတင်နေသလို ခံစားလိုက်ရတယ်။ ဒါကြောင့် ယန်ဖုန်း ဒီမှာရှိနေတုန်း သူ့ဆီကနေ တတ်နိုင်သမျှ အများကြီး သင်ယူဖို့ အခွင့်အရေးယူချင်ခဲ့တယ်။ မကြာခင်မှာပဲ ယန်ဖုန်းနဲ့ ညီအစ်ကိုမောင်နှမတချို့ ရဲဖမ်းတာ ခံလိုက်ရပြီး အလုပ်တွေ အားလုံး ကျွန်တော့်ပခုံးပေါ် ရောက်လာတယ်။ ဖိအားတချို့ ရှိပေမဲ့ ဒီအခြေအနေကနေ ကျွန်တော် ထွက်ပြေးလို့မရဘူး၊ ကျွန်တော့်တာဝန်ကို ယူရမယ်ဆိုတာ သိခဲ့တယ်။ ဒါကြောင့် တာဝန်တွေ ထမ်းဆောင်ဖို့ ညီအစ်ကိုမောင်နှမတွေနဲ့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ခဲ့တယ်။

တစ်ခါတုန်းက ကျွန်တော့်ရဲ့ အယူအဆတွေနဲ့ စိတ်ကူးတွေအပေါ် အခြေခံပြီး အတွေ့အကြုံဆိုင်ရာ သက်သေခံချက် ဆောင်းပါးတစ်ပုဒ်ကို ပယ်ချလိုက်မိတယ်။ အထက်ခေါင်းဆောင်တွေက ဒီကိစ္စကို ဆက်လိုက်ပြီး စုံစမ်းဖို့ စာတစ်စောင် ပို့လိုက်တယ်။ ကျွန်တော် တွေးမိတယ်။ “ဒါက သေးငယ်တဲ့ ကိစ္စမဟုတ်ဘူး။ ပြုပြင်ခံရရုံနဲ့ ပြီးသွားမယ့်ကိစ္စ မဟုတ်လောက်ဘူး။ အဆိုးဆုံး အခြေအနေမှာဆိုရင် ငါ ဖြုတ်ချတောင် ခံရနိုင်တယ်” လို့ပေါ့။ ခေါင်းဆောင်တွေ ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းတာကို စောင့်နေရင်း ဒီပြဿနာဖြစ်ရတဲ့ အကြောင်းရင်းတွေကို ကျွန်တော် ဆင်ခြင်သုံးသပ်နေခဲ့တယ်။ ကျွန်တော်တို့မှာ ဒီလိုပြဿနာဖြစ်တာ ပထမဆုံးအကြိမ်မှန်း ခေါင်းဆောင်တွေ သိသွားတော့ ကျွန်တော်တို့ကို တာဝန်ယူခိုင်းတာမျိုး မလုပ်ခဲ့ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ပိုပြီး ဆင်ခြင်သုံးသပ်ပြီး အနှစ်ချုပ်ဖို့ ကျွန်တော်တို့ကို တိုက်တွန်းခဲ့တယ်။ အဲဒီအချိန်မှာ ကျွန်တော် တွေးမိတယ်။ “ဒီတာဝန်ရဲ့ တာဝန်ဝတ္တရားက ကြီးမားလွန်းတယ်။ ဒီတာဝန်ကို မထမ်းဆောင်နိုင်တော့ဘူး၊ ဝန်နည်းနည်း ပိုပေါ့တဲ့ တာဝန်တစ်ခုကိုပဲ ပေးပါလို့ ခေါင်းဆောင်တွေကို ပြောလိုက်ရင် ကောင်းမလား” ပေါ့။ ဒီလို တွေးနေတုန်းမှာပဲ ဒီအတွေးတွေ မှားနေမှန်း သဘောပေါက်လိုက်ပြီး ဘုရားသခင်ရဲ့ ဒီနှုတ်ကပတ်တော်တွေကို သတိရလိုက်တယ်။ “ဘုရားသခင်က အရာအားလုံးကို စိစစ်သည်ကို ယုံကြည်သလော။ လူတိုင်းက အမှားလုပ်ကြသည်။ ရည်ရွယ်ချက်မှန်ကန်သော သူတစ်ယောက်သည် အတွေ့အကြုံကင်းမဲ့ပြီး ယခင်က အမှုကိစ္စအမျိုးအစားအချို့ကို မကိုင်တွယ်ခဲ့ဖူးသော်လည်း ၎င်းတို့ တတ်နိုင်သမျှ အကောင်းဆုံးလုပ်ခဲ့လျှင် ယင်းကို ဘုရားသခင်က မြင်ရသည်။ ဘုရားသခင်သည် အရာခပ်သိမ်းနှင့် လူသား၏ စိတ်နှလုံးကို စေ့စေ့စပ်စပ် ကြည့်ရှုစစ်ဆေးတော်မူသည်ကို သင်တို့ ယုံကြည်ရမည်။ အကြင်သူသည် ဤသည်ကိုပင် မယုံကြည်လျှင် မယုံကြည်သူဖြစ်သည် မဟုတ်လော။” (နှုတ်ကပတ်တော်၊ အတွဲ (၄)၊ အန္တိခရစ်တို့ကို ဖော်ထုတ်ခြင်း၊ အချက် ၈- ၎င်းတို့သည် အခြားသူများအား သမ္မာတရားကိုဖြစ်စေ၊ ဘုရားသခင်ကိုဖြစ်စေ ကျိုးနွံနာခံစေခြင်း မရှိဘဲ ၎င်းတို့ကိုသာ ကျိုးနွံနာခံစေသည် (အပိုင်း ၁)) ဘုရားသခင်က ကိစ္စရပ်တွေရဲ့ ရလဒ်အပေါ်မှာပဲ မူတည်ပြီး ကျွန်တော်တို့ကို ဆက်ဆံတာ မဟုတ်ဘူး၊ တာဝန်တွေမှာရှိတဲ့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်တွေနဲ့ ပြဿနာတွေ ပေါ်ပေါက်လာရတဲ့ အခြေအနေတွေကိုလည်း ထည့်သွင်းစဉ်းစားတယ်ဆိုတာ ဘုရားနှုတ်ကပတ်တော်တွေက ကျွန်တော့်ကို နားလည်စေခဲ့တယ်။ ဥပမာအားဖြင့် လူတချို့က တာဝန်တစ်ခုကို ယူကာစ ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်တယ်။ သူတို့က အကြာကြီး မလေ့ကျင့်ရသေးတာ၊ စည်းမျဉ်းတွေကို နားလည်မှု အကန့်အသတ်ရှိတာတွေကြောင့် သူတို့တာဝန်တွေမှာ လမ်းလွဲတာတွေ ဖြစ်ပေါ်နိုင်တယ်။ အဲဒီအခါ သူတို့ကို အရင်ဆုံး မိတ်သဟာယပြုပေးပြီး ကူညီပေးသင့်တယ်။ တကယ်လို့ အချိန်အတိုင်းအတာတစ်ခုထိ လေ့ကျင့်ပြီးတဲ့နောက်မှာ အစွမ်းအစ ညံ့ဖျင်းတာကြောင့် တိုးတက်မလာသေးဘူးဆိုရင် သူတို့ကို ပိုသင့်တော်တဲ့ တာဝန်တစ်ခု ပြောင်းရွှေ့ပေးသင့်တယ်။ ဒါပေမဲ့ သူတို့ရဲ့ အစွမ်းအစက လက်သင့်ခံနိုင်စရာရှိပေမဲ့ သူတို့တာဝန်တွေမှာ သူတို့ရဲ့ ကိုယ်ပိုင် ရည်ရွယ်ချက်တွေနဲ့ ဖောက်ပြန်ပျက်စီးတဲ့ စိတ်သဘောထားကိုပဲ အမြဲ အားကိုးနေမယ်၊ စည်းမျဉ်းတွေကို ချိုးဖောက်ပြီး အဖျက်အမှောင့်လုပ်တာတွေနဲ့ နှောင့်ယှက်တာတွေ ဖြစ်စေမယ်ဆိုရင် အဲဒီအခါ သူတို့ကို ပြုပြင်ဖို့ လိုအပ်တယ်။ ပြီးတော့ သူတို့ နောင်တမရသေးရင် ဖြုတ်ချပြီး ဖယ်ရှားရှင်းလင်းပစ်ရမယ်။ ဘုရားအိမ်တော်မှာ လူတွေ ဘယ်တာဝန်ကို ထမ်းဆောင်သည်ဖြစ်စေ၊ ကြီးကြပ်ရေးမှူး ဟုတ်သည်ဖြစ်စေ မဟုတ်သည်ဖြစ်စေ သူတို့ကို စည်းမျဉ်းတွေနဲ့အညီ ဆက်ဆံပါတယ်။ စာနဲ့ပတ်သက်တဲ့အလုပ်တွေကို ကျွန်တော် စထမ်းဆောင်တုန်းက တွေ့ခဲ့ရတဲ့ ဖြုတ်ချခံလိုက်ရတဲ့ ကြီးကြပ်ရေးမှူးလိုပါပဲ။ သူက မှားယွင်းတဲ့ အခြေအနေတစ်ခုမှာ အကြာကြီး နေထိုင်ခဲ့တယ်။ သူ့တာဝန်ကို မာနထောင်လွှားပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မှန်တယ်လို့ ယူမှတ်တဲ့ နည်းလမ်းနဲ့ ထမ်းဆောင်ခဲ့တယ်။ စည်းမျဉ်းတွေကို မရှာဖွေဘဲ အလုပ်ကို ဆိုးဆိုးရွားရွား အဖျက်အမှောင့်လုပ်ခဲ့တယ်။ ဒါကြောင့် သူ ဖြုတ်ချခံခဲ့ရတာပါ။ ဒါပေမဲ့ ဒီကိစ္စကြောင့် ဘုရားအိမ်တော်က သူ့ကို နှင်ထုတ်တာမျိုး မလုပ်ခဲ့ပါဘူး။ သူက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဆင်ခြင်သုံးသပ်ပြီး နားလည်လာတဲ့အခါ၊ နောင်တရဖို့ လိုလားတဲ့အခါ ဘုရားအိမ်တော်က သူ့ကို နောက်ထပ် အခွင့်အရေးတစ်ခု ပေးခဲ့တယ်။ သူ ဒီနေ့အထိ သူ့တာဝန်ကို ထမ်းဆောင်နေတုန်းပါပဲ။ တစ်ဖက်မှာကျတော့ လူတချို့က သူတို့တာဝန်တွေမှာ မကောင်းတာတွေ လုပ်ပြီး သောင်းကျန်းနေကြတယ်။ အလုပ်ကို အဖျက်အမှောင့်လုပ်ပြီး နှောင့်ယှက်ကြတယ်။ နောင်တရဖို့လည်း ငြင်းဆန်ကြတယ်။ အဲဒီလိုလူမျိုးတွေက တာဝန်ဝတ္တရား နည်းနည်းပဲ ယူရရင်တောင်၊ ဒါမှမဟုတ် ကြီးကြပ်ရေးမှူးတွေ၊ ခေါင်းဆောင်တွေနဲ့ အမှုဆောင်တွေ မဟုတ်ရင်တောင် ဖယ်ရှားရှင်းလင်းခံရမှာပါပဲ။ ဒါကို သဘောပေါက်လိုက်တော့ ဘုရားသခင်ရဲ့ ဖြောင့်မတ်တဲ့ စိတ်သဘောထားကို ကျွန်တော် နည်းနည်း နားလည်လာတယ်။ အရင်တုန်းကဆိုရင် ကျွန်တော်က ဘုရားသခင်ကို အစိုးရအရာရှိတစ်ယောက်လို ရှုမြင်ခဲ့တာ။ လူတွေက သူ့အကျိုးစီးပွားတွေကို ထိခိုက်စေတဲ့ အမှားတစ်ခုခု လုပ်တာတွေ့ရင် ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ပြီး ဖိနှိပ်မယ့်သူ၊ အခြေအနေရဲ့ နောက်ခံအကြောင်းရင်းကို လုံးဝ ထည့်မစဉ်းစားတဲ့သူ၊ လူတွေကို သူတို့ရဲ့ အနှစ်သာရအပေါ် အခြေခံပြီး မဆက်ဆံတဲ့သူလို့ ထင်ခဲ့တာ။ လူတစ်ယောက်က စကားမှားပြောမိရုံလောက်၊ ဒါမှမဟုတ် သူ့ဆန္ဒနဲ့ ဆန့်ကျင်ပြီး နည်းနည်းလေး လုပ်မိရုံလောက်နဲ့ အဲဒီလူကို ဒုက္ခပေးဖို့ သူ့အာဏာကိုသုံးနိုင်တာလို့ ကျွန်တော် ထင်ခဲ့တာ။ အဲဒီလို အမြင်မျိုးနဲ့ ဘုရားသခင်ကို ဝေဖန်ဆုံးဖြတ်တာက ကိုယ်တော်ကို အသရေဖျက်ပြီး ပြစ်မှားစော်ကားတာပါပဲ။ ဒါကို သဘောပေါက်လိုက်တော့ ဘုရားသခင်အပေါ်ထားတဲ့ ကျွန်တော့်ရဲ့ သတိထားစောင့်ကြည့်မှုနဲ့ အထင်လွဲမှုတွေကို လက်လွှတ်လိုက်နိုင်ပြီး ကျွန်တော့်တာဝန်တွေကို တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်နဲ့ ရင်ဆိုင်နိုင်လာတယ်။ အလုပ်ကို ကိုင်တွယ်တဲ့အခါ၊ ဒါမှမဟုတ် ဆောင်းပါးတွေကို စစ်ဆေးတဲ့အခါ ကျွန်တော် ပိုအလေးထားပြီး လုပ်ဆောင်တယ်။ ကျွန်တော် တတ်နိုင်သမျှ လုပ်တယ်။ တကယ်လို့ ကျွန်တော် တာဝန်ယူရမယ့် ပြဿနာတစ်ခု တကယ် ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ရင် ကျွန်တော် ကျိုးနွံနာခံတယ်၊ ရင်ဆိုင်တယ်၊ ပြီးတော့ တွေ့ကြုံခံစားတယ်။

အခု ကျွန်တော် တာဝန်တွေ ထမ်းဆောင်တဲ့အခါ တစ်ခါတလေ ကိုယ့်အနာဂတ်နဲ့ ကံကြမ္မာအကြောင်း ထည့်စဉ်းစားမိတုန်းပါပဲ။ ကောင်းကောင်း မလုပ်နိုင်ရင် အဖျက်အမှောင့်လုပ်တာနဲ့ နှောင့်ယှက်တာ ဖြစ်သွားမှာ၊ ပြီးတော့ ထုတ်ဖော်ခံရပြီး ဖယ်ရှားရှင်းလင်းခံရမှာကို ကြောက်မိလို့ပေါ့။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် ဘုရားသခင်ဆီ ဆုတောင်းနိုင်တယ်၊ ဒီအတွေးတွေကို ပုန်ကန်နိုင်ပြီး ကျွန်တော့်တာဝန်တွေကို ပုံမှန်အတိုင်း ထမ်းဆောင်နိုင်တယ်။ တစ်ခါတလေ ကျွန်တော် အမှုအရာတွေကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မမြင်တာ၊ ဒါမှမဟုတ် တာဝန်တွေကို အသိစိတ်ရှိရှိ မထမ်းဆောင်မိတာတွေကြောင့် ပြဿနာတွေ ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော် သတိထားစောင့်ကြည့်မှုနဲ့ အထင်လွဲမှုတွေထဲမှာပဲ နေထိုင်မနေတော့ပါဘူး။ အဲဒီအစား အမှုအရာတွေကို မှန်မှန်ကန်ကန် သဘောထားနိုင်တယ်၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဆင်ခြင်သုံးသပ်ပြီး ဒီပြဿနာတွေရဲ့ အကြောင်းရင်းတွေကို အချိန်မီ ရှာဖွေနိုင်တယ်။ ပြဿနာတွေကို တွေ့ရှိတဲ့အခါ ချက်ချင်း အခြေအနေကို ပြောင်းလဲပစ်နိုင်တယ်။ ဒီနည်းနဲ့ လက်တွေ့လုပ်ဆောင်တဲ့အခါ ကျွန်တော့်စိတ်နှလုံးထဲမှာ ငြိမ်သက်ပြီး သက်သာရာရတယ်လို့ ခံစားရတယ်။ ဘုရားသခင်ကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။